PG 95, col. 207
pro nobis esse passum dicimus? omnino fatemu;
sed carne, non dcitate; si vere quidem de eo dixe-
rit Patlus: « Qui est imago Dei invisibilis: primo-
genitus omnis creaturæ : quia in co condita sunt
nmnia, visibilia et invisibilia : siva Τhroni, sive
Dominationes, sive Principatus, sive Potestates :
omnia per ipsum et in ipso creata sunt : et ipse
(1) Τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Aόγον παθεῖν διʼ
ῆμᾶς· Jpsum ergo Dei erbum. Vetustus Chri-
stianorum sermo hic olim fuit, Deum nostri caus
passum esse. Id vero etiam prædicavit Arius, quo
jlium naturæ alterius a Paterna esse astrueret :
quia divinitatem illam qualemcunque Verbi animæ
Ioco corpori fuisse conjunctam in Christ sibi
fiuxerat. Apollinarius perinde dixit, Deum erbum
esse passum carne: sed hæretice; quo Nyssenus
in Antirrhetico explicat sensu: eoque libentius hoc
docuit, quod deitatcm Verbi humanæ mentis vices
ex;lesse in Christo existimaret. Unde primum na-
tum est Θεοπαθητῶν, seu Θεοπασχιτῶν, q. d. Dei-
passianorum nomen. Hæretici hujus dictum habe-
mus præsertim in confessione fidei ad Juvianum,
quam Cyrillus Alexandrinus falsa Athanas i Magm
inseriptione deceptus, allegavit contra Nestorium
in libro De recta jfide, et in defensione Anathema-
tismi sui S adversus Orientales : habemus itidem
in ejus epistola ad Dionysium, quæ smnili menda-
cio Julio papæ attributa fuit. Quo irca Damasus in
synodo Romana snathemati subdidit eum qui dixre-
rit, Eilium Dei Deum in passione crucis dolorem
sustinuisse, non carnem cum anima, quam indue-
rat. Cyrillus vero nihilominus anathematismo 12
definivit, Deum Verbum esse passum carne, sed
catholico prorsus sensu, quem exposuit coram Pa-
tribus Ephesinis, et lib. v Adversus Nestorium, de-
fenditque adversus Τhendoretum et alios hujus
hæretici patronos. IIi siquidem ideo se Alexandrino
præsuli succensere clamabant, quod cum naturam
unam in Christo esse diceret; unam, inqufit, na-
taram Dei δerbi incarnatam, quod familiare Apnl-
linario fuerat, Deum erbum esse passum carne
definisset. Quam Cyrilli vocem sanam plane et
orthodoxam, ut de deitate per carnem passa inter-
pretarentur, admodum contulerant nonnulli par-
ium ipsius studiosi, ut puta Acaciis Melitinensis,
Saturninus, et alii, qui perpessam esse deitatem
concedebant. Orientalium querclas passim exhibet
Synodicon, sive Τragœdia lrenci Τyii, quam Eu-
therius Τyanensis persecutus est in capitibus, quæ,
reu magni Athanasii essent, laudavit Euthymius in
Panoplia contra Τheopaschitas, quæque multoties
edita sunt cum aliis sancti doctoris operibus. Do-
decimi præsertim capitis hic titulus est: Adverεus
eos qui dicunt Deum erbum esse passum carne.
Quocirca lbas Edessenus in epistola ad Marim
Perssm, quæ lecta est act. 10 Concilii Chalcedo-
nensis, quæque damnari meruit a quinta synodo,
narrst Cyrillum non ante cum Antiochenis fuisse
conciliatum quam anathemati devovisset eos qui
dicunt, ὅτι ἡ θεότης ἔπαθε, Quia deitas passa esr:
euodque μία φύσις ἡ θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος,
una natura est deitatis et humanitatis. Proclus vero
CIP. propter Nestorianos prolitendum cum Cyrillo
censuit, Deum erbum esse passum carne; si non
in epistola ad Armenos; at saltem in altera quam
dedit ad Joannem Antiochenum : ut fidem facit
fragmentum, quod Facundus Hermianensis lib. I
De tribus capitulis, et Liberatus in Breviario reci-
tant. Eutyches idem subinde dixit; dixerunt et
alii Monophysitæ; cum unam in Christo naturam
agnoscerent, diviaam scilicet, cujus appendix so-
lum modo esset humanitas, vcl compositam ex
sed carne, non dcitate; si vere quidem de eo dixe-
rit Patlus: « Qui est imago Dei invisibilis: primo-
genitus omnis creaturæ : quia in co condita sunt
nmnia, visibilia et invisibilia : siva Τhroni, sive
Dominationes, sive Principatus, sive Potestates :
omnia per ipsum et in ipso creata sunt : et ipse
(1) Τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Aόγον παθεῖν διʼ
ῆμᾶς· Jpsum ergo Dei erbum. Vetustus Chri-
stianorum sermo hic olim fuit, Deum nostri caus
passum esse. Id vero etiam prædicavit Arius, quo
jlium naturæ alterius a Paterna esse astrueret :
quia divinitatem illam qualemcunque Verbi animæ
Ioco corpori fuisse conjunctam in Christ sibi
fiuxerat. Apollinarius perinde dixit, Deum erbum
esse passum carne: sed hæretice; quo Nyssenus
in Antirrhetico explicat sensu: eoque libentius hoc
docuit, quod deitatcm Verbi humanæ mentis vices
ex;lesse in Christo existimaret. Unde primum na-
tum est Θεοπαθητῶν, seu Θεοπασχιτῶν, q. d. Dei-
passianorum nomen. Hæretici hujus dictum habe-
mus præsertim in confessione fidei ad Juvianum,
quam Cyrillus Alexandrinus falsa Athanas i Magm
inseriptione deceptus, allegavit contra Nestorium
in libro De recta jfide, et in defensione Anathema-
tismi sui S adversus Orientales : habemus itidem
in ejus epistola ad Dionysium, quæ smnili menda-
cio Julio papæ attributa fuit. Quo irca Damasus in
synodo Romana snathemati subdidit eum qui dixre-
rit, Eilium Dei Deum in passione crucis dolorem
sustinuisse, non carnem cum anima, quam indue-
rat. Cyrillus vero nihilominus anathematismo 12
definivit, Deum Verbum esse passum carne, sed
catholico prorsus sensu, quem exposuit coram Pa-
tribus Ephesinis, et lib. v Adversus Nestorium, de-
fenditque adversus Τhendoretum et alios hujus
hæretici patronos. IIi siquidem ideo se Alexandrino
præsuli succensere clamabant, quod cum naturam
unam in Christo esse diceret; unam, inqufit, na-
taram Dei δerbi incarnatam, quod familiare Apnl-
linario fuerat, Deum erbum esse passum carne
definisset. Quam Cyrilli vocem sanam plane et
orthodoxam, ut de deitate per carnem passa inter-
pretarentur, admodum contulerant nonnulli par-
ium ipsius studiosi, ut puta Acaciis Melitinensis,
Saturninus, et alii, qui perpessam esse deitatem
concedebant. Orientalium querclas passim exhibet
Synodicon, sive Τragœdia lrenci Τyii, quam Eu-
therius Τyanensis persecutus est in capitibus, quæ,
reu magni Athanasii essent, laudavit Euthymius in
Panoplia contra Τheopaschitas, quæque multoties
edita sunt cum aliis sancti doctoris operibus. Do-
decimi præsertim capitis hic titulus est: Adverεus
eos qui dicunt Deum erbum esse passum carne.
Quocirca lbas Edessenus in epistola ad Marim
Perssm, quæ lecta est act. 10 Concilii Chalcedo-
nensis, quæque damnari meruit a quinta synodo,
narrst Cyrillum non ante cum Antiochenis fuisse
conciliatum quam anathemati devovisset eos qui
dicunt, ὅτι ἡ θεότης ἔπαθε, Quia deitas passa esr:
euodque μία φύσις ἡ θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος,
una natura est deitatis et humanitatis. Proclus vero
CIP. propter Nestorianos prolitendum cum Cyrillo
censuit, Deum erbum esse passum carne; si non
in epistola ad Armenos; at saltem in altera quam
dedit ad Joannem Antiochenum : ut fidem facit
fragmentum, quod Facundus Hermianensis lib. I
De tribus capitulis, et Liberatus in Breviario reci-
tant. Eutyches idem subinde dixit; dixerunt et
alii Monophysitæ; cum unam in Christo naturam
agnoscerent, diviaam scilicet, cujus appendix so-
lum modo esset humanitas, vcl compositam ex