PG 95, col. 23
sisti, nt virtutis formositate niteas, per eujus
accuratissima lineamenta divini decoris, qui boni
totius exemplar est, in te referas imaginem. Qua-
propter cum tui amore lagramus, virtutem redama-
mus, ipsumque Deum, a quo eximiæ virtutis dotes
accepisti. Sed, o rem niseram, Pater, o rem
miseraml Qui fit ut Ecclesiæ hostis, hanc sem-
per turbare contendat; quodque gravius est,
per ipsosmet pietstis alumnos? Etenim frater
noster religiosissimus abbas Sergius, gentilis meus,
familiaris et amicus, per litteras quas ingenuus
frater noster abhas Job attulit, me certiorcm
fecit, abbatem Anastasium, præclarum illum mo-
nasterii sancti Euthymii præpositum, nonnulla ex
sanctorum Patrum libris loca protulisse, quibus
scillcet Τrisagium hymnum ad ilium duntaxat
referatur. Quo quidem concesso, nihil erit quod
prolibeat, quin lues illa, quam maligne Cnapbeus
invexit, omnes penitus inficiat. Cæterum muiror, ac
valde miror, si hæc ita sint : ac rursum demiror,
si ita non sint. Nam et rectam venerabilis illius
viri, Anastasium dico, fidem perspectam habemus;
cjusque, tum in sermone, tum in virtute, quæ in
actione sita est, præclaras dotes haud ignoramus.
Ac rursum quam a moendacio accusator alienus sit,
plane novimus.. Cum enim Dei amantissimus sit,
ipsique vivat, eum adduci potuisse non puto, ut
mendacio suo, in insontem virum, eximiisque vir-
tutibus ornatum calummniam strueret: quod utique
animum nostrum non parum vexavit. Multis autem
idem Sergius per venerabilem abbatem Job, ger-
manum suum fratrem, eum condemnavit, ursitque
ut absque mora, quid de hac re sentirem, sibi si-
gnificarem. Illud vero etiam ascripsit, Auastasium
hoc afffirmare, nos quoque huicce sententiæ an-
nuisse, eamque calculo ac suffragio nostro compro-
basse. Id quod plane majori me stupore perculit.
Protulerat nobis loca (nec enim mentiar) quæ san-
ctorum probatorumque Patrum esse pronuntiavi-
mus : quod vero ex iis Τrisagium hymnum ad Εἰ-
lium solum referri constaret, minime censimus.
Quin et beatissimum quoque sanctæ Chriati Dei no-
stri civitatis patriarcham, divinissimum Joannem,
Deique hominem, ejusdem secum senlentiæ fuisse,
nsserit, hocque in causa esse ut suam hac in re
nobis est ac familiare.
vALæ LECToNES.
e Edit. αὐταδελφοῦ. d Sic. Reg. 2 edit. σύνναιοι. s Mss. γενέσθαι. ¹ Reg. 2 ἀγνοεῖν.
(1)Jommnaem. Τabtlæ chronologicæ Annalium
Τheophanis Joannem hunc 30 annos Ecclesiæ Hie-
rosolymitanæ præfuisse, et tandem 19 Leonis
Isaur obiisse testantur. Ipse est, quem Τheopha-
nes cidem Leoni oh bellum sacris maginibus in-
dictum, anathema dixisae refert. De ejus succrs-
sore dicemus in observationibus ad vitam nostri
auctoris. Joannes hic dicitur Patriarcha τῆς ἀγίας
Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν πόλεως, Sanctæ Christi Dei
accuratissima lineamenta divini decoris, qui boni
totius exemplar est, in te referas imaginem. Qua-
propter cum tui amore lagramus, virtutem redama-
mus, ipsumque Deum, a quo eximiæ virtutis dotes
accepisti. Sed, o rem niseram, Pater, o rem
miseraml Qui fit ut Ecclesiæ hostis, hanc sem-
per turbare contendat; quodque gravius est,
per ipsosmet pietstis alumnos? Etenim frater
noster religiosissimus abbas Sergius, gentilis meus,
familiaris et amicus, per litteras quas ingenuus
frater noster abhas Job attulit, me certiorcm
fecit, abbatem Anastasium, præclarum illum mo-
nasterii sancti Euthymii præpositum, nonnulla ex
sanctorum Patrum libris loca protulisse, quibus
scillcet Τrisagium hymnum ad ilium duntaxat
referatur. Quo quidem concesso, nihil erit quod
prolibeat, quin lues illa, quam maligne Cnapbeus
invexit, omnes penitus inficiat. Cæterum muiror, ac
valde miror, si hæc ita sint : ac rursum demiror,
si ita non sint. Nam et rectam venerabilis illius
viri, Anastasium dico, fidem perspectam habemus;
cjusque, tum in sermone, tum in virtute, quæ in
actione sita est, præclaras dotes haud ignoramus.
Ac rursum quam a moendacio accusator alienus sit,
plane novimus.. Cum enim Dei amantissimus sit,
ipsique vivat, eum adduci potuisse non puto, ut
mendacio suo, in insontem virum, eximiisque vir-
tutibus ornatum calummniam strueret: quod utique
animum nostrum non parum vexavit. Multis autem
idem Sergius per venerabilem abbatem Job, ger-
manum suum fratrem, eum condemnavit, ursitque
ut absque mora, quid de hac re sentirem, sibi si-
gnificarem. Illud vero etiam ascripsit, Auastasium
hoc afffirmare, nos quoque huicce sententiæ an-
nuisse, eamque calculo ac suffragio nostro compro-
basse. Id quod plane majori me stupore perculit.
Protulerat nobis loca (nec enim mentiar) quæ san-
ctorum probatorumque Patrum esse pronuntiavi-
mus : quod vero ex iis Τrisagium hymnum ad Εἰ-
lium solum referri constaret, minime censimus.
Quin et beatissimum quoque sanctæ Chriati Dei no-
stri civitatis patriarcham, divinissimum Joannem,
Deique hominem, ejusdem secum senlentiæ fuisse,
nsserit, hocque in causa esse ut suam hac in re
nobis est ac familiare.
vALæ LECToNES.
e Edit. αὐταδελφοῦ. d Sic. Reg. 2 edit. σύνναιοι. s Mss. γενέσθαι. ¹ Reg. 2 ἀγνοεῖν.
(1)Jommnaem. Τabtlæ chronologicæ Annalium
Τheophanis Joannem hunc 30 annos Ecclesiæ Hie-
rosolymitanæ præfuisse, et tandem 19 Leonis
Isaur obiisse testantur. Ipse est, quem Τheopha-
nes cidem Leoni oh bellum sacris maginibus in-
dictum, anathema dixisae refert. De ejus succrs-
sore dicemus in observationibus ad vitam nostri
auctoris. Joannes hic dicitur Patriarcha τῆς ἀγίας
Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν πόλεως, Sanctæ Christi Dei