PG 95, col. 24
ποθοῦντες, ἀρετὴν ποθοῦμεν, καὶ Θεὸν, ἐξ οὗ σοι τὰ
τῆς ἀρετῆς προτερήματα. Ἀλλ, οἴμοι, ὧ Πάτερ, οἴ-
μοιὶ Πῶς ὁ τῆς Ἐκκλησίας ἐχθρὸς ταύτην ἀεὶ κυκᾶν
κατεπείγεται· καὶ τὸ δὴ χαλεπὸν, εἴγε διὰ τῶν τῆς
εὐσεβείας τροφίμων. Εράμμασι γὰρ ἡμῖν κατεμήνυ-
σεν ὁ θεοσεβέστατος ἡμῶν ἀδελφὸς ὁ ἀββᾶς Σέργιος.
ὁ ἀστὸς, καὶ συνήθης, καὶ φίλος, διὰ τοῦ γνησίου
ἀδελφοῦ τοῦ ἀδδ8 ὼβ, ὡς ὁ ἰερώτατος ἡμῶν Πα-
τὴρ ὁ ἀββᾶς Ἀναστάσιος, ὁ κλεινὸς τῆς εὐαγοῦς
μονῆς Εὐθυμίου τοῦ μάκαρος καθηγεμὼν, χρήσεις
τινὰς τῶν ἀγίων Πατέρων προκεκόμικε, δῆθεν εἰς τὸν
Τἱὸν μόνον ἀναφερούσας τὸν Τρισάγιον ὕμνον. Οὗ
δοθέντος, οὐδὲν κωλύσει τὴν ἐκ τοῦ Κναφέως κακῶς
ἐπεισφρήσασαν λύμην, πάντας ἄρδην καταλυμήνα-
σθαι. Τεθαύμακα δὲ, λίαν τεθαύμακα, εἴγε ταῦτα
οὕτως ἔχει, καὶ πάλιν τεθαύμακα εἴγε μὴ ταῦτα οὕ-
τως ἔχει. Τὸ μὲν γὰρ τοῦ σεβασμίου ἀνδρὸς ὀρθόδο-
ξον ἐπιστάμεθα, καὶ τὸ εὐπρεπὲς τοῦ αὐτοῦ ἐν λόγῳ
καὶ ἀρετῇ τῇ κατὰ πρᾶξιν οὐκ ἀγνοοῦμεν, τοῦ κυ-
ρίου ἀββᾶ Ἀναστασίου φημί· οὐ μὴν, ἀλλὰ καὶ τὸ
ἀψευδὲς τοῦ κατηγόρου σαφῶς γινώσκομεν. Θεὸν γὰρ
ποθῶν, καὶ αὐτῷ ζῶν, οὐκ ἂν οἶμαι ὡς ψεύσαιτο,
καὶ συκοφάντης ἔσται ἀθώου ἀνδρὸς, κάν τοῖς τῆς
ἀρετῆς προτερήμασι διαπρέποντος· ὅ δὴ,οὐ μετρίως
ἡμῶν τὸν λογισμὸν ἐβασάνισε. Κατέκρινε δὲ ὅτι
πλεῖστα, διὰ τοῦ εὐλαβεστάτου ἀββ1 Ἰῶδ, τοῦ γνη-
σίου αὐτοῦ ἀδελφοῦ , καὶ κατήπειξε, πάσης ἀναβο-
λῆς ἄτερ καὶ ὑπερθέσεως, τὴν ἡμετέραν περὶ τούτου
ἐπισημήνασθαι γνώμην· γέγραφε δὲ καὶ τοῦτο αὐ-
τὸν βεβαιώσασθαι, ὅτιπερ καὶ ἡμεῖς τῇ γνώμῃ ταύτῃ
καθυπεκύψαμεν, συναίνεται , καὶ σύμψηφοι αὐτῷ
περὶ τούτου γενόμενοι, ὅ καὶ μᾶλλον τεθαύμακα·
προκεκόμικε γὰρ ἡμῖν τὰς χρήσεις, οὐ ψεύσομαι,
καὶ τῶν ἀγίων καὶ ἐγκρίτων εἶναι ταύτας Πατέρων
ἀπεφηνάμεθα· οὐ μὴν, εἰς τὸν Υἱὸν μόνον δηλοῦν
ἀναφέρεσθαι τὸν Τρισάγιον ὕμνον τὰς χρήσεις, συν-
ῃνέσαμεν· καὶ τὸν τρισμακάριστον δὲ πατριάρχην
τῆς ἀγίας Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν πόλεως, Ἰωάν-
νην (1) τὸν θειότατον καὶ τὸν τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπον,
τῆς αὐτῆς αὐτῷ γεγενῆσθαι ε ἐννοίας· τούτου γε
ἕνεκεν γέγραφεν αὐτὸν ἀποφήνασθαι. Δεῖν οὗν ᾠήθη-
μεν τὰ περὶ τούτων ἀρίδηλα καταστῆσαι τῇ θεοτι-
μήτῳ ὑμῶν ἀγιότητι, καὶ ὅπως γνώμης ἔχομεν, τοῦ
μηδὲν ἀγνοῆσαι τῶν ἡμετέρων. Τοῦτο γὰρ ἡμῖν
φίλον καὶ σύνηθες.
mertem aperuerit. Quamobrem operæ pretium duximus, ut colendæ propter Deum sanctitai tuæ
hæc perspecta fierent, nec, quid sentiamus, nostrorum quispiam ignoraret. Id quippe usitatum
soT.
nostri ciritatis, quibus verbis urbs sanda Jerusa-
Iem vulgo significatur s Græcis sequiorrbus : v. gr.
Sophronius epistolam suam ad Sergium CP. quæ
lecta est in v synodo, act. 12, hoc modo inscri-
psit : Σωφρόνιος ἀχρεῖος δοῦλος τῆς ἀγίας Χριστοῦ
τοῦ Θεοῦ ἡμῶν πόλεως, Sophronius servus inutilis
sanctæ Christi Dei nostri civitatis. Plura non addo,
ne rem testatissimam velle comprobare vidcar.
τῆς ἀρετῆς προτερήματα. Ἀλλ, οἴμοι, ὧ Πάτερ, οἴ-
μοιὶ Πῶς ὁ τῆς Ἐκκλησίας ἐχθρὸς ταύτην ἀεὶ κυκᾶν
κατεπείγεται· καὶ τὸ δὴ χαλεπὸν, εἴγε διὰ τῶν τῆς
εὐσεβείας τροφίμων. Εράμμασι γὰρ ἡμῖν κατεμήνυ-
σεν ὁ θεοσεβέστατος ἡμῶν ἀδελφὸς ὁ ἀββᾶς Σέργιος.
ὁ ἀστὸς, καὶ συνήθης, καὶ φίλος, διὰ τοῦ γνησίου
ἀδελφοῦ τοῦ ἀδδ8 ὼβ, ὡς ὁ ἰερώτατος ἡμῶν Πα-
τὴρ ὁ ἀββᾶς Ἀναστάσιος, ὁ κλεινὸς τῆς εὐαγοῦς
μονῆς Εὐθυμίου τοῦ μάκαρος καθηγεμὼν, χρήσεις
τινὰς τῶν ἀγίων Πατέρων προκεκόμικε, δῆθεν εἰς τὸν
Τἱὸν μόνον ἀναφερούσας τὸν Τρισάγιον ὕμνον. Οὗ
δοθέντος, οὐδὲν κωλύσει τὴν ἐκ τοῦ Κναφέως κακῶς
ἐπεισφρήσασαν λύμην, πάντας ἄρδην καταλυμήνα-
σθαι. Τεθαύμακα δὲ, λίαν τεθαύμακα, εἴγε ταῦτα
οὕτως ἔχει, καὶ πάλιν τεθαύμακα εἴγε μὴ ταῦτα οὕ-
τως ἔχει. Τὸ μὲν γὰρ τοῦ σεβασμίου ἀνδρὸς ὀρθόδο-
ξον ἐπιστάμεθα, καὶ τὸ εὐπρεπὲς τοῦ αὐτοῦ ἐν λόγῳ
καὶ ἀρετῇ τῇ κατὰ πρᾶξιν οὐκ ἀγνοοῦμεν, τοῦ κυ-
ρίου ἀββᾶ Ἀναστασίου φημί· οὐ μὴν, ἀλλὰ καὶ τὸ
ἀψευδὲς τοῦ κατηγόρου σαφῶς γινώσκομεν. Θεὸν γὰρ
ποθῶν, καὶ αὐτῷ ζῶν, οὐκ ἂν οἶμαι ὡς ψεύσαιτο,
καὶ συκοφάντης ἔσται ἀθώου ἀνδρὸς, κάν τοῖς τῆς
ἀρετῆς προτερήμασι διαπρέποντος· ὅ δὴ,οὐ μετρίως
ἡμῶν τὸν λογισμὸν ἐβασάνισε. Κατέκρινε δὲ ὅτι
πλεῖστα, διὰ τοῦ εὐλαβεστάτου ἀββ1 Ἰῶδ, τοῦ γνη-
σίου αὐτοῦ ἀδελφοῦ , καὶ κατήπειξε, πάσης ἀναβο-
λῆς ἄτερ καὶ ὑπερθέσεως, τὴν ἡμετέραν περὶ τούτου
ἐπισημήνασθαι γνώμην· γέγραφε δὲ καὶ τοῦτο αὐ-
τὸν βεβαιώσασθαι, ὅτιπερ καὶ ἡμεῖς τῇ γνώμῃ ταύτῃ
καθυπεκύψαμεν, συναίνεται , καὶ σύμψηφοι αὐτῷ
περὶ τούτου γενόμενοι, ὅ καὶ μᾶλλον τεθαύμακα·
προκεκόμικε γὰρ ἡμῖν τὰς χρήσεις, οὐ ψεύσομαι,
καὶ τῶν ἀγίων καὶ ἐγκρίτων εἶναι ταύτας Πατέρων
ἀπεφηνάμεθα· οὐ μὴν, εἰς τὸν Υἱὸν μόνον δηλοῦν
ἀναφέρεσθαι τὸν Τρισάγιον ὕμνον τὰς χρήσεις, συν-
ῃνέσαμεν· καὶ τὸν τρισμακάριστον δὲ πατριάρχην
τῆς ἀγίας Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν πόλεως, Ἰωάν-
νην (1) τὸν θειότατον καὶ τὸν τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπον,
τῆς αὐτῆς αὐτῷ γεγενῆσθαι ε ἐννοίας· τούτου γε
ἕνεκεν γέγραφεν αὐτὸν ἀποφήνασθαι. Δεῖν οὗν ᾠήθη-
μεν τὰ περὶ τούτων ἀρίδηλα καταστῆσαι τῇ θεοτι-
μήτῳ ὑμῶν ἀγιότητι, καὶ ὅπως γνώμης ἔχομεν, τοῦ
μηδὲν ἀγνοῆσαι τῶν ἡμετέρων. Τοῦτο γὰρ ἡμῖν
φίλον καὶ σύνηθες.
mertem aperuerit. Quamobrem operæ pretium duximus, ut colendæ propter Deum sanctitai tuæ
hæc perspecta fierent, nec, quid sentiamus, nostrorum quispiam ignoraret. Id quippe usitatum
soT.
nostri ciritatis, quibus verbis urbs sanda Jerusa-
Iem vulgo significatur s Græcis sequiorrbus : v. gr.
Sophronius epistolam suam ad Sergium CP. quæ
lecta est in v synodo, act. 12, hoc modo inscri-
psit : Σωφρόνιος ἀχρεῖος δοῦλος τῆς ἀγίας Χριστοῦ
τοῦ Θεοῦ ἡμῶν πόλεως, Sophronius servus inutilis
sanctæ Christi Dei nostri civitatis. Plura non addo,
ne rem testatissimam velle comprobare vidcar.