PG 95, col. 27
sanctum accinerunt, sed ter sanctum, secundumi
personarum numerum? Quemadmodum enim Pa-
trem personam dicimus, et Filium personam, et
Spiritum sanctum personam, deitatem quoque, nve
essentiam, tersubstantem, utpote tres hypostases
complectentem, ac neque Patrem in triplici per-
sona subsistentem, nec item ilium et Spiritum
sanctum dicere fas est: sic nec unam personam
ter sanctam dicere licet. Quin potius sanctum Pa-
trem, sanctum ilium, sanctumn 42l Spiritum san-
ctum: ac ter sanctam deitatem tres personas am-
sapientes nimium, nec Seraphim doctiores nobis esse videamur.
5. Quod si Deo pleni Patres, quorum sermo vim
legis habet, dicam, Seraphim Filium celebrando
clamare, sanctus, sanctus, sanctus; si quidem dixis-
sent ea Filium duntaxat canere, suspicari liceret
de solo quoque Pilio Τrisagium hymnum recitatum
esse. Cum autem Filius nec a Patre, nec Spiritu
sancto separari queat, profecto nec hymnus etiam
dividi potest. Una enim cum Patre et Spiritu sancto
Pilius laudatur ac glorificatur. At vero tum de solo
lio hymnum dici concedimus, cum ea quæ ejus
personam designant, canimus : qualia sunt ista,
Det Pilius, Verbum, Dei sapientia et virtus, ex Pa-
tre natus, incarnatus, carne crucifixus, resurgens,
in colos scandens, sedens ad dexteram Patris, et
alia id genus. Quemadmodum igitur hæc unam per-
sonam indicant, nec altei prorsus personæ, ant
etiam communi deitati conveniunt, ita et Τrisagius
hymnus, quandoquidem tres personas indicat, nni
duntaxat personæ nequaquam convenit. Nam, sicut
quamlibet humanitatis hypostasim hominem appel-
lamus; aliunde vero civitatem quæ multos homines
contineat, πολυάνθρωπον; id est, hominibus fre-
quentem, vocamus, non autem quemvis hominem
πολυάνθρωπων : et sicut numersndo et unum dici-
mus, nec de unoquoque ternum numerum dicere
possumus, ita et in hymno Τrisagio, quamlibet
personam sanctam dicimus, ter sanctam item dei-
tatem, quæ tres personas complectitur: unam au-
tem personam ter sanctam dicere minime possu-
mus. Ac rursum veluti lucem, et lucem, et lucem
dicimus,iisque inter se copulatis, trilucidum splen-
dorem dicimus, non autem trllucidam unamquam-
que lucem : sic in hymano Τrisagio. Quamobrem ea
omunia quæ unica dictione, simpliciter et absolute
de tota divinitate dicuntur; de unaquaque etiam
persona enuntiantur. At ternarius numerus in san-
cta Τrinitate tres personas indicat. Præclare enim
ac valde congruenter a divino Epiphanio dictum
est: Quid causæ est, cur non bis, aut quater
sanctus proclamant Seraphim, sed ter; nisi ut
trium personarum in unam diviuitatem ac domina-
1IReg. 34δt hic addit λεχθείη.
personarum numerum? Quemadmodum enim Pa-
trem personam dicimus, et Filium personam, et
Spiritum sanctum personam, deitatem quoque, nve
essentiam, tersubstantem, utpote tres hypostases
complectentem, ac neque Patrem in triplici per-
sona subsistentem, nec item ilium et Spiritum
sanctum dicere fas est: sic nec unam personam
ter sanctam dicere licet. Quin potius sanctum Pa-
trem, sanctum ilium, sanctumn 42l Spiritum san-
ctum: ac ter sanctam deitatem tres personas am-
sapientes nimium, nec Seraphim doctiores nobis esse videamur.
5. Quod si Deo pleni Patres, quorum sermo vim
legis habet, dicam, Seraphim Filium celebrando
clamare, sanctus, sanctus, sanctus; si quidem dixis-
sent ea Filium duntaxat canere, suspicari liceret
de solo quoque Pilio Τrisagium hymnum recitatum
esse. Cum autem Filius nec a Patre, nec Spiritu
sancto separari queat, profecto nec hymnus etiam
dividi potest. Una enim cum Patre et Spiritu sancto
Pilius laudatur ac glorificatur. At vero tum de solo
lio hymnum dici concedimus, cum ea quæ ejus
personam designant, canimus : qualia sunt ista,
Det Pilius, Verbum, Dei sapientia et virtus, ex Pa-
tre natus, incarnatus, carne crucifixus, resurgens,
in colos scandens, sedens ad dexteram Patris, et
alia id genus. Quemadmodum igitur hæc unam per-
sonam indicant, nec altei prorsus personæ, ant
etiam communi deitati conveniunt, ita et Τrisagius
hymnus, quandoquidem tres personas indicat, nni
duntaxat personæ nequaquam convenit. Nam, sicut
quamlibet humanitatis hypostasim hominem appel-
lamus; aliunde vero civitatem quæ multos homines
contineat, πολυάνθρωπον; id est, hominibus fre-
quentem, vocamus, non autem quemvis hominem
πολυάνθρωπων : et sicut numersndo et unum dici-
mus, nec de unoquoque ternum numerum dicere
possumus, ita et in hymno Τrisagio, quamlibet
personam sanctam dicimus, ter sanctam item dei-
tatem, quæ tres personas complectitur: unam au-
tem personam ter sanctam dicere minime possu-
mus. Ac rursum veluti lucem, et lucem, et lucem
dicimus,iisque inter se copulatis, trilucidum splen-
dorem dicimus, non autem trllucidam unamquam-
que lucem : sic in hymano Τrisagio. Quamobrem ea
omunia quæ unica dictione, simpliciter et absolute
de tota divinitate dicuntur; de unaquaque etiam
persona enuntiantur. At ternarius numerus in san-
cta Τrinitate tres personas indicat. Præclare enim
ac valde congruenter a divino Epiphanio dictum
est: Quid causæ est, cur non bis, aut quater
sanctus proclamant Seraphim, sed ter; nisi ut
trium personarum in unam diviuitatem ac domina-
1IReg. 34δt hic addit λεχθείη.