PG 95, col. 312
ἀδιαιρέτου Τριάδος, πᾶσι τοῖς ἐχθροῖς αὐτὸν ἀποδει-
κκνύντες, καὶ ἐν χερσὶν ὑμῶν κατέχοντες· ἵνα ὥσπερ
διὰ στομάτων καὶ διανοίας καὶ γλώττης ταύτην ἀν-
έγνωμεν, καὶ πιστεύωμμεν.
βʼ « Πιστεύω εἰς ἔνα Θεὸν Πατέρα παντοκράτορα,
ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς· ὁρατῶν τε πάντων καὶ
ἀοράτων καὶ εἰς ἔνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν
Τἰὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεν-
νηθέντα πρὸ ἀπάντων αἰώνων· καὶ εἰς τὸ πανάγιον
Πνεῦμα, τὸ ἅγιον, τὸ Κύριον, τὸ ζωοποιὸν, τὸ ἐκ τοῦ
Πατρὸς ἐκπορευόμενον· τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμυ-
προσκυνούμενυν καὶ συνδοξαζόμενον, διʼ οὗ τὰ πάντα
ἀγιάζονται· τὴν ἀγίαν Τριάδα, τὴν ἀδιαίρετον καὶ
λητον καὶ ταυτόγνωστον, ταυτοούσιον καὶ ὀμοούσιον,
συναῖδιον καὶ συνάναρχον καὶ μόναρχον, καὶ τρισ-
υπόστατον· ἐν Πατρὶ τῷ Θεῷ τῷ γεννήτορι, καὶ τῷ
Υἱῷ τοῦ Θεοῦ τῷ γεννηθέντι, καὶ Πνεύματι τῷ συν-
ανάρχῳ· τῷ Θεῷ τοῦ παντὸς, τῷ ζωοῦντι τὸ πᾶν.
Πνεῦμα γὰρ ἀεὶ συνῆν τῷ Θεῷ καὶ Πατρί· οὐ γὰρ εἶς
ἐξ ἐνὸς διῃρέθησάν ποτεʼ8ν γὰρ Πατὴρ ἀεὶ, καὶ
συνῆν ἀεὶ τῷ Τἱῷ· καὶ ὁ Υἱὸς συνῆν ἀεὶ τῷ Πατρὶ,
καὶ τὸ Πνεῦμα σὺν ἀμφοῖν· οὕτως προσκυνῶ καὶ
δοξάζω τὴν ἀγίαν Τριάδα, τὴν ἀδιαίρετον ἐν τρισὶν
ὑποστάσεσι μίαν θεότητα.
Ὁμοίως καὶ τὴν παναγίαν Θεοτόκον, ὄμολογῶ
αὐτὴν ἀγιωτέραν τῶν Χερουβὶμ καὶ τῶν Σεραφὶμ.
καὶ ὑψηλοτέραν τῶν οὐρανῶν, ἀνωτέραν πάντων τῶν
ποιημάτων, ὡς τεκοῦσαν σαρκὶ τὸν ἔνα τῆς Τριάδος
Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν, τὸν διʼ ἡμᾶς καταβάντα καὶ
ἐνανθρωπήσαντα διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν. Ἀμα
καὶ τοὺς ἀγίους αὐτοῦ, ὡς καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ ἀθλή-
σαντας, τιμῶ καὶ προσκυνῶ καὶ σέβομαι· τὸν ἅγιον
Ἰωάννην τὸν πρόδρομον καὶ θαπτιστὴν, καὶ τοὺς
πρὸ αὐτοῦ προφήτας, καὶ τοὺς μετ ʼαὐτὸν πανευ-
φήμους ἀποστόλους, καὶ τοὺς ἀγίους καὶ καλλι-
νίκους μάρτυρας, καὶ πάντας τοὺς ἀγίους προσ-
κυνῶ καὶ σέβομαι, καὶ δέομαι αύτῶν τῆς πρεσβείας
καὶ ἱκεσίας ⁶. Διὰ γὰρ τῶν πρεσβειῶν αὐτῶν σωζό-
αὐτῶν ἐθεραπεύθησαν.
«Ἐγὼ[τὰςἱερὰς[καὶτὰςτιμίας αὐτῶνεἰκόναςτιμῶ
κκνύντες, καὶ ἐν χερσὶν ὑμῶν κατέχοντες· ἵνα ὥσπερ
διὰ στομάτων καὶ διανοίας καὶ γλώττης ταύτην ἀν-
έγνωμεν, καὶ πιστεύωμμεν.
βʼ « Πιστεύω εἰς ἔνα Θεὸν Πατέρα παντοκράτορα,
ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς· ὁρατῶν τε πάντων καὶ
ἀοράτων καὶ εἰς ἔνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν
Τἰὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεν-
νηθέντα πρὸ ἀπάντων αἰώνων· καὶ εἰς τὸ πανάγιον
Πνεῦμα, τὸ ἅγιον, τὸ Κύριον, τὸ ζωοποιὸν, τὸ ἐκ τοῦ
Πατρὸς ἐκπορευόμενον· τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμυ-
προσκυνούμενυν καὶ συνδοξαζόμενον, διʼ οὗ τὰ πάντα
ἀγιάζονται· τὴν ἀγίαν Τριάδα, τὴν ἀδιαίρετον καὶ
λητον καὶ ταυτόγνωστον, ταυτοούσιον καὶ ὀμοούσιον,
συναῖδιον καὶ συνάναρχον καὶ μόναρχον, καὶ τρισ-
υπόστατον· ἐν Πατρὶ τῷ Θεῷ τῷ γεννήτορι, καὶ τῷ
Υἱῷ τοῦ Θεοῦ τῷ γεννηθέντι, καὶ Πνεύματι τῷ συν-
ανάρχῳ· τῷ Θεῷ τοῦ παντὸς, τῷ ζωοῦντι τὸ πᾶν.
Πνεῦμα γὰρ ἀεὶ συνῆν τῷ Θεῷ καὶ Πατρί· οὐ γὰρ εἶς
ἐξ ἐνὸς διῃρέθησάν ποτεʼ8ν γὰρ Πατὴρ ἀεὶ, καὶ
συνῆν ἀεὶ τῷ Τἱῷ· καὶ ὁ Υἱὸς συνῆν ἀεὶ τῷ Πατρὶ,
καὶ τὸ Πνεῦμα σὺν ἀμφοῖν· οὕτως προσκυνῶ καὶ
δοξάζω τὴν ἀγίαν Τριάδα, τὴν ἀδιαίρετον ἐν τρισὶν
ὑποστάσεσι μίαν θεότητα.
Ὁμοίως καὶ τὴν παναγίαν Θεοτόκον, ὄμολογῶ
αὐτὴν ἀγιωτέραν τῶν Χερουβὶμ καὶ τῶν Σεραφὶμ.
καὶ ὑψηλοτέραν τῶν οὐρανῶν, ἀνωτέραν πάντων τῶν
ποιημάτων, ὡς τεκοῦσαν σαρκὶ τὸν ἔνα τῆς Τριάδος
Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν, τὸν διʼ ἡμᾶς καταβάντα καὶ
ἐνανθρωπήσαντα διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν. Ἀμα
καὶ τοὺς ἀγίους αὐτοῦ, ὡς καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ ἀθλή-
σαντας, τιμῶ καὶ προσκυνῶ καὶ σέβομαι· τὸν ἅγιον
Ἰωάννην τὸν πρόδρομον καὶ θαπτιστὴν, καὶ τοὺς
πρὸ αὐτοῦ προφήτας, καὶ τοὺς μετ ʼαὐτὸν πανευ-
φήμους ἀποστόλους, καὶ τοὺς ἀγίους καὶ καλλι-
νίκους μάρτυρας, καὶ πάντας τοὺς ἀγίους προσ-
κυνῶ καὶ σέβομαι, καὶ δέομαι αύτῶν τῆς πρεσβείας
καὶ ἱκεσίας ⁶. Διὰ γὰρ τῶν πρεσβειῶν αὐτῶν σωζό-
αὐτῶν ἐθεραπεύθησαν.
«Ἐγὼ[τὰςἱερὰς[καὶτὰςτιμίας αὐτῶνεἰκόναςτιμῶ