PG 95, col. 316
βαῖων, τὸν νιπτῆρα καὶ τὸ λεντίον, τὸν ἀσπασμὸν τοῦ
Ἰούδα, τὴν κράτησιν τῶν Ἰουδαίων, τὴν ἔνστασιν
τοῦ Πιλάτου, καὶ τὰ ἐξῆς· ὀμοίως καὶ τὴν σταύρω-
σιν, τοὺς ἤλους, καὶ τὰ ῥαπίσματα, τὸν σπόγγον καὶ
τὴν λόγχην, καὶ ἄνωθεν τὸν τίτλον ἔχοντα τὴν ἐπι-
γραφήν· Τθέ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων, καὶ τὰ
ἐξῆς· τὴν ἀνάστασιν, τοῦ κόσμου τὴν χαράντ πῶς ὁ
Χριστὸς πατεῖ τὸν ἀδην, καὶ ἐγείρει τὸν Ἀδάμ·
ὁμοίως καὶ τὴν ἀνάληψιν. Ἐλθωμεν καὶ ἐπὶ τὰ θαύ-
ματα αὐτοῦ, τοῦ τυφλοῦ τὴν ἀνάβλεψιν,τοῦ παραλυ-
τικοῦ τὴν σύσφιγξιν, τῆς αἰμοῤῥοούσης τὴν ἔφαψιν
τοῦ κρασπέδου, ἡτις καὶ πρώτη πάντων ἐποίησε
τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ἐκ χαλκοῦ· ὁμοίως καὶ τὰ
τῶν ἀγίων σώματα μετὰ τῶν βασάνων καὶ κριτηρίων,
ὧν ὑπέμειναν διὰ Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν· ταύτην
τὴν καλὴν ἐξήγησιν καὶ ὡφέλιμον γραφὴν, πῶς δύ-
νασθε εἰπεῖν εἰδωλολατρείαν; Ἡ γὰρ γραφὴ ἐστὶ σύν-
τομος καὶ καλὴ, καθὼς καὶ ὁ Πατὴρ ἡμῶν Χρυσό-
στομος εἶπεν· « Ἐγὼ καὶ τὴν κηρόχυτον γραφὴν
ἡγάπησα, εὐσεβείας πεπληρωμένην. » Καὶ ὁ ἅγιος
Πασίλειος ὁ μέγας Πατὴρ ἡμῶν, ἐγκωμιάζων τοὺς
ἀγίους τεσσαράκοντα λέγει « Ἐπειδὴ καὶ λογογρά-
φοι πολλάκις καὶ ζωογράφοι διασημαίνουσιν· οἱ μὲν
τῷ λόγῳ κοσμοῦντες, οἱ δὲ τοῖς πίναξιν ἐγχαράττον-
τες. » Καὶ γὰρ ὁ λογογράφος ἔγραψε τὸ Εὐαγγέλιον·
καὶ τί ἔγραψε ἐν τῷΕὐαγγελίῳ; πᾶσαν τὴν ἔνσαρ-
κον οἰκονομίαν τρῦ Χριστοῦ, καὶ παρέδωκε τῇ Ἐκ-
κλησίᾳ. θμοίως καὶ ὁ ζωγράφος ποιεῖ. Ἐζωγρά-
φηκε ἐν τῷ πίνακι τῆς Ἐκκλησίας τὴν εὐπρέπειαν,
ἀπὸ τοῦ πρώτου Ἀδὰμ, ἕως τῆ, Χριστοῦ γεννήσεως·
καὶ πᾶσαν τὴν ἔνσαρκον οἰκονομίαν τοῦ Χριστοῦ, καὶ
τὰς μαρτυρίας τῶν ἀγίων, καὶ παρέδωκε καὶ αὐτὸς
τῇ Ἐκκλησίᾳ· ὡς μᾶλλον ἀμφότεροι μίαν ἐξήγησιν
ἀπεγράψαντο, καὶ διδάσκουσιν ἡμᾶς. Καὶ διὰ τί τὴν
βίβλον προσκυνεῖτε, καὶ τὸν πίνακα ἐμπτύετε; Εἰπέ
μοι, αἰρετικέ· τίς ἡ διαφορὰ τῶν δύο, ὅτι ἀμφότεροι
μίαν ἐξήγησν εὐαγγελίζονται· καὶ ὁ μὲν εἶς προσ-
κυνεῖται, ὁ δὲ ἔτερος ἐμπτύεται; ʼὉ τῆς συμφορᾶςI
τίς οὐ μὴ καταγελάσῃ τὴν κρίσιν ταύτην; τίς οὐ μὴ
βδελύξηται τὴν διδασκαλίαν ταύτην, ὅτι ἀμφότεροι
μίαν ἐξήγησιν ἐρμηνεύουσι, καὶ ὁ μὲν εἰς προσκυ-
νεῖται, ὁ δὲ ἕτερος καταφρονεῖται; ἰδὲ γνῶσις· μᾶλ-
λον δὲ ἀγνωσία· ὄντως ἐὰν καλῶς κατανοήσῃ ἄνθρω-
νπος, ἐρμηνεία ὁστὶ τοῦ Εὐαγγελίου καλὴ καὶ ἐνάρε-
τος ἡ ίστορία αὕτη καὶ ἐξήγησις. Ἐπειδὴ γὰρ ἅπερ
Εὐαγγέλιον λόγῳ ἐξηγεῖται, οὗτος ἔργῳ δεικνύει,
καὶ διὰ τί οὗτος προσκυνεῖται, οὗτος δὲ καταφρονεῖ-
ται; Τί διαφέρει ὁ χάρτης τοῦ ἀσβέστου; οὐχὶ ἀμφό-
τεροι ἐκ τῆς ὕλης μετέχονται εἰς ἐργασίαν μίαν; 1t
τί διαφέρει ἡ μεμβράνα τῆς σανίδος; οὐχὶ ἀμφότερα
ὑπὸ ξίφους τέμνονται καὶ διασχίζονται, καὶ οὕῳ
μετέρχονται εἰς ἐργασίαν; Ὁ1 τἰ διαφέρει ὁ μέλα.
τοῦ συρικοῦ καὶ τῶν λοιπῶν χρωμάτων; οὐχὶ ἀμφr-
mmultis parantur, tumquc scriptoti ct pistori usni τεροι ἐκ ποῦῦ ῶν ἐδεσμάτων κατασκευάζονται, καὶ
V AIRI.. LtttIΟN.S.
Ἰούδα, τὴν κράτησιν τῶν Ἰουδαίων, τὴν ἔνστασιν
τοῦ Πιλάτου, καὶ τὰ ἐξῆς· ὀμοίως καὶ τὴν σταύρω-
σιν, τοὺς ἤλους, καὶ τὰ ῥαπίσματα, τὸν σπόγγον καὶ
τὴν λόγχην, καὶ ἄνωθεν τὸν τίτλον ἔχοντα τὴν ἐπι-
γραφήν· Τθέ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων, καὶ τὰ
ἐξῆς· τὴν ἀνάστασιν, τοῦ κόσμου τὴν χαράντ πῶς ὁ
Χριστὸς πατεῖ τὸν ἀδην, καὶ ἐγείρει τὸν Ἀδάμ·
ὁμοίως καὶ τὴν ἀνάληψιν. Ἐλθωμεν καὶ ἐπὶ τὰ θαύ-
ματα αὐτοῦ, τοῦ τυφλοῦ τὴν ἀνάβλεψιν,τοῦ παραλυ-
τικοῦ τὴν σύσφιγξιν, τῆς αἰμοῤῥοούσης τὴν ἔφαψιν
τοῦ κρασπέδου, ἡτις καὶ πρώτη πάντων ἐποίησε
τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ἐκ χαλκοῦ· ὁμοίως καὶ τὰ
τῶν ἀγίων σώματα μετὰ τῶν βασάνων καὶ κριτηρίων,
ὧν ὑπέμειναν διὰ Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν· ταύτην
τὴν καλὴν ἐξήγησιν καὶ ὡφέλιμον γραφὴν, πῶς δύ-
νασθε εἰπεῖν εἰδωλολατρείαν; Ἡ γὰρ γραφὴ ἐστὶ σύν-
τομος καὶ καλὴ, καθὼς καὶ ὁ Πατὴρ ἡμῶν Χρυσό-
στομος εἶπεν· « Ἐγὼ καὶ τὴν κηρόχυτον γραφὴν
ἡγάπησα, εὐσεβείας πεπληρωμένην. » Καὶ ὁ ἅγιος
Πασίλειος ὁ μέγας Πατὴρ ἡμῶν, ἐγκωμιάζων τοὺς
ἀγίους τεσσαράκοντα λέγει « Ἐπειδὴ καὶ λογογρά-
φοι πολλάκις καὶ ζωογράφοι διασημαίνουσιν· οἱ μὲν
τῷ λόγῳ κοσμοῦντες, οἱ δὲ τοῖς πίναξιν ἐγχαράττον-
τες. » Καὶ γὰρ ὁ λογογράφος ἔγραψε τὸ Εὐαγγέλιον·
καὶ τί ἔγραψε ἐν τῷΕὐαγγελίῳ; πᾶσαν τὴν ἔνσαρ-
κον οἰκονομίαν τρῦ Χριστοῦ, καὶ παρέδωκε τῇ Ἐκ-
κλησίᾳ. θμοίως καὶ ὁ ζωγράφος ποιεῖ. Ἐζωγρά-
φηκε ἐν τῷ πίνακι τῆς Ἐκκλησίας τὴν εὐπρέπειαν,
ἀπὸ τοῦ πρώτου Ἀδὰμ, ἕως τῆ, Χριστοῦ γεννήσεως·
καὶ πᾶσαν τὴν ἔνσαρκον οἰκονομίαν τοῦ Χριστοῦ, καὶ
τὰς μαρτυρίας τῶν ἀγίων, καὶ παρέδωκε καὶ αὐτὸς
τῇ Ἐκκλησίᾳ· ὡς μᾶλλον ἀμφότεροι μίαν ἐξήγησιν
ἀπεγράψαντο, καὶ διδάσκουσιν ἡμᾶς. Καὶ διὰ τί τὴν
βίβλον προσκυνεῖτε, καὶ τὸν πίνακα ἐμπτύετε; Εἰπέ
μοι, αἰρετικέ· τίς ἡ διαφορὰ τῶν δύο, ὅτι ἀμφότεροι
μίαν ἐξήγησν εὐαγγελίζονται· καὶ ὁ μὲν εἶς προσ-
κυνεῖται, ὁ δὲ ἔτερος ἐμπτύεται; ʼὉ τῆς συμφορᾶςI
τίς οὐ μὴ καταγελάσῃ τὴν κρίσιν ταύτην; τίς οὐ μὴ
βδελύξηται τὴν διδασκαλίαν ταύτην, ὅτι ἀμφότεροι
μίαν ἐξήγησιν ἐρμηνεύουσι, καὶ ὁ μὲν εἰς προσκυ-
νεῖται, ὁ δὲ ἕτερος καταφρονεῖται; ἰδὲ γνῶσις· μᾶλ-
λον δὲ ἀγνωσία· ὄντως ἐὰν καλῶς κατανοήσῃ ἄνθρω-
νπος, ἐρμηνεία ὁστὶ τοῦ Εὐαγγελίου καλὴ καὶ ἐνάρε-
τος ἡ ίστορία αὕτη καὶ ἐξήγησις. Ἐπειδὴ γὰρ ἅπερ
Εὐαγγέλιον λόγῳ ἐξηγεῖται, οὗτος ἔργῳ δεικνύει,
καὶ διὰ τί οὗτος προσκυνεῖται, οὗτος δὲ καταφρονεῖ-
ται; Τί διαφέρει ὁ χάρτης τοῦ ἀσβέστου; οὐχὶ ἀμφό-
τεροι ἐκ τῆς ὕλης μετέχονται εἰς ἐργασίαν μίαν; 1t
τί διαφέρει ἡ μεμβράνα τῆς σανίδος; οὐχὶ ἀμφότερα
ὑπὸ ξίφους τέμνονται καὶ διασχίζονται, καὶ οὕῳ
μετέρχονται εἰς ἐργασίαν; Ὁ1 τἰ διαφέρει ὁ μέλα.
τοῦ συρικοῦ καὶ τῶν λοιπῶν χρωμάτων; οὐχὶ ἀμφr-
mmultis parantur, tumquc scriptoti ct pistori usni τεροι ἐκ ποῦῦ ῶν ἐδεσμάτων κατασκευάζονται, καὶ
V AIRI.. LtttIΟN.S.