PG 95, col. 353
σκότος ὑποδυόμενος. Καὶ ἄλλος γὰρ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ nigerrimis atrisque subeuntibus tenebris. Quinimo
τῇ πόλει ὕπαρχος τῇ τάξει, τὴν ἐν τῷ προαυλίῳ τῆς
Μεγάλης ἐκκλησίας ἀγίαν τῆς Θεομήτορος εἰκόνα
περιερχόμενος πολλάκις φενακίζων καὶ διαμωκίζων,
ἐν μιᾷ ὀφθεῖσα αὐτῷ ἔτι γρηγοροῦντι, ἔχουσα μετʼ
αὐτῆς δύο εὐνούχους, καὶ τούτου τὰς χεῖρας καὶ τοὺς
πόδας διατείναντες, καὶ τῷ ἀγίῳ αὐτῆς δακτύλῳ δια-
χαραξάσης τὰ μέλη, αἱ ἀρμογαὶ τῶν χειρῶν ἐξ ἀγ-
κόνων καὶ τῶν πποδδχ ἐξ ἀστραγγάλων θραυσθέντες,
ὡς φύλλα ἀπὸ συκῆς διαῤῥαγέντες ἐκπεπτώκαmι.
Καὶ ἄλλον δέ τινα ἐν αὐτῇ τῇ πόλει τοιαῦτα τετολ-
μηκότα καὶ ὑπὸ στρατιωτῶν διωκόμενον, πρόσφυγόν
τε γεγονότα τῇ τῆς Θεομήτορος σεπτῇ εἰκόνι, καὶ
τοῦτον ἐν ὀφθαλμοῖς πάντων ἀποστραφεῖσα, προὔ-
χειρον εἰς σφαγὴν ὡς ἐπίβουλον παραδέδωκε. Κaὶ Matris imnaginem protugisset, ipsa sub omnium
πολλοὺς γὰρ πολλάκις τολμηρῶς προσκρούσαντας, oculis hominem aversante, præsentaneæ neci velut
οὐχ ἡ τυχοῦσσ δίκη ἐκόλασεν.
ζ. Ἐκλείψει με ὁ χρόνος διηγούμενον τὰ διηγή-
ματα, ἅπερ ἐξ ἀρχαίων, καὶ ἄνωθεν ἀγίων προφη-
τῶν καὶ ἀποστόλων, καὶ Πατέρων καὶ διδασκάλων
νενομοθέτηται· οὐδὲν γὰρ λέληθε τοὺς πνευματοφό-
ρους καὶ θεόπτας ἀποστόλους· ἀλλʼ ἅπερ τὸ Πνεῦμα
τὸ ἄγιον ἐλάλησεν ἐν νόμῳ καὶ προφήταις καὶ εὐαγ-
γελίοις, ταῦτα καὶ ἐδίδαξαν, ταῦτα καὶ παρέδωκαν·
ταῦτα καὶ ἐκόσμησαν τὴν ἀγίαν Ἐκκλησίαν ἀπὸ
περάτων τῆς οἰκουμένης, ἀπὸ τῆς ἐνδόξου Χριστοῦ
παρουσίας, μέχρι τερμάτων αἰῶνος. Ἀλλά γε ὁ ππο-
λέμιος καὶ ἀρχαῖος τοῦ γένους ἐπίβουλος διάβολος,,, VMis ille vetustusque genetis nostri insidiator, bo-
φθόνῳ καὶ βασκανίᾳ τῶν καλῶν τετηκὼς, οὐκ ἐπαύ- norum livore atque invidentia tabescens, turbu-
σατο τὴν πολυτάραχον αὐτοῦ καταιγίδα, ὡς λαίλαπα Ientam alatu suo ,hæresium procellam, sævientes
ἀγρίαν, τῶν αἱρέσεων ἀνακινῶν. Καὶ Κωνστάντιος veluti luctus, commovendi nullum finem facit.
μὲν, ὁ τὰ σκῆπτρα διαδεξάμενος τῆς βασιλείας τοῦ Et quidem Constantius, magni Constantini imuuperii
μεγάλου Κωνσταντίνου, ὁ τῆς μεγάλης ῥίζης σεσα- sceptrorumque stccessor et hæres, eximiæ radiciω
θρωμένος ὄρπαξ, οὐ μέτριον κλόνον καὶ τάραχον τῆς gutris ramus Arianorum crrore seductus, nomn
πατρικῆς κρηπῖδος εἰσβαλῶν, πόλεμον τῇ Ἐκκλησίᾳ levi succussione et maotu tentans quod jactum a
χείρονα τῆς εἰδωλικῆς δεισιδαιμονίας, τῇ τῶν Ἀρεια- patre lundamentum erat, bello quod idolorum
νικῶν φρενῶν φενακιζόμενος ἀπάτῃ, τοὺς προβόλους superstitione pejus esset- Ecclesiæ illato, Eccle-
καὶ στύλους τῶν Ἐκκλησιῶν κατασείσας κατέῤῥαξε. siarum propugnacula columnasque concutiens
Λιβέριον μὲν Πάπαν Ἐώμης, Ἀθανάσιον τὸν μέγι- 66I1 slisit. Liberio namque Romanæ urbis papa,
στον Ἀλεξανδρείας, Παῦλον ἄλλον Κωνσταντινουπό- Athanasio Alexandriæ viro maximo, Paulo altero
λεως τὸν ὀμολογητὴν, Εὐστάθιον τὸν περιώνυμον Constantinopolis antistite confessore, Eustathio
Ἀντιοχείας, καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς λογάδας καὶ ἀγίους clarissimi nominis Antiocheno, aliisque spectatis.
Πατέρας ἐξοστρακίστους κατεδίκασεν· ἀνθρώποις D simis sanctisque Patribus exsilio relegatis et fuga-
ἀσεβέσι καὶ ἐναγέσι τὰ τῶν ἀγίων ἄγια ἐνεχειρίσα-
το. Aὕθις ὀπαδοὶ καὶ συνεργοὶ Ἰουλιανὸς ὁ πρωτό-
τοκος υἱὸς τοῦ Σατανᾶ, ὁ ἀποστάτης καὶ παραβάτης,
ὡσαύτως καὶ ὁ Οὐάλης, εἱ καὶ οὐκ ἀποστάτης, ἀλλά
γε Χριστοδιώκτης καὶ Χριστόμαχος· ἀλλʼ αὐτίκα
γοῦν ἀνατέταλκεν ὁ τῆς δυτικῆς λαμπαδηφορίας
πνευματικὸς ἀστὴρ ὁ μέγας Θεοδόσιο., κατὰ τοῦ
πνευματομάχου Μακεδονίου ἐκ τοῦ πατριαρχικοῦ
θρόνου ἐξοστρακισθέντος, συνόδοις καὶ συνδρομαῖς
τῶν ἀγίων Πατέρων, τὸ μέγιστον τῆς εὐσεβείας Χρι-
στοῦ ἄγιον σύμβολον τῇ Ἐκκλησίᾳ ἀπαρεγχείρητον
ἐμπήξας ἐδραίωσε.
mη. Τούτου τῆς βασιλείας διάδοχοι, Ἀρκάδιος καὶ 8. Hujus successores fuerunt Arcadius et Εo-
τῇ πόλει ὕπαρχος τῇ τάξει, τὴν ἐν τῷ προαυλίῳ τῆς
Μεγάλης ἐκκλησίας ἀγίαν τῆς Θεομήτορος εἰκόνα
περιερχόμενος πολλάκις φενακίζων καὶ διαμωκίζων,
ἐν μιᾷ ὀφθεῖσα αὐτῷ ἔτι γρηγοροῦντι, ἔχουσα μετʼ
αὐτῆς δύο εὐνούχους, καὶ τούτου τὰς χεῖρας καὶ τοὺς
πόδας διατείναντες, καὶ τῷ ἀγίῳ αὐτῆς δακτύλῳ δια-
χαραξάσης τὰ μέλη, αἱ ἀρμογαὶ τῶν χειρῶν ἐξ ἀγ-
κόνων καὶ τῶν πποδδχ ἐξ ἀστραγγάλων θραυσθέντες,
ὡς φύλλα ἀπὸ συκῆς διαῤῥαγέντες ἐκπεπτώκαmι.
Καὶ ἄλλον δέ τινα ἐν αὐτῇ τῇ πόλει τοιαῦτα τετολ-
μηκότα καὶ ὑπὸ στρατιωτῶν διωκόμενον, πρόσφυγόν
τε γεγονότα τῇ τῆς Θεομήτορος σεπτῇ εἰκόνι, καὶ
τοῦτον ἐν ὀφθαλμοῖς πάντων ἀποστραφεῖσα, προὔ-
χειρον εἰς σφαγὴν ὡς ἐπίβουλον παραδέδωκε. Κaὶ Matris imnaginem protugisset, ipsa sub omnium
πολλοὺς γὰρ πολλάκις τολμηρῶς προσκρούσαντας, oculis hominem aversante, præsentaneæ neci velut
οὐχ ἡ τυχοῦσσ δίκη ἐκόλασεν.
ζ. Ἐκλείψει με ὁ χρόνος διηγούμενον τὰ διηγή-
ματα, ἅπερ ἐξ ἀρχαίων, καὶ ἄνωθεν ἀγίων προφη-
τῶν καὶ ἀποστόλων, καὶ Πατέρων καὶ διδασκάλων
νενομοθέτηται· οὐδὲν γὰρ λέληθε τοὺς πνευματοφό-
ρους καὶ θεόπτας ἀποστόλους· ἀλλʼ ἅπερ τὸ Πνεῦμα
τὸ ἄγιον ἐλάλησεν ἐν νόμῳ καὶ προφήταις καὶ εὐαγ-
γελίοις, ταῦτα καὶ ἐδίδαξαν, ταῦτα καὶ παρέδωκαν·
ταῦτα καὶ ἐκόσμησαν τὴν ἀγίαν Ἐκκλησίαν ἀπὸ
περάτων τῆς οἰκουμένης, ἀπὸ τῆς ἐνδόξου Χριστοῦ
παρουσίας, μέχρι τερμάτων αἰῶνος. Ἀλλά γε ὁ ππο-
λέμιος καὶ ἀρχαῖος τοῦ γένους ἐπίβουλος διάβολος,,, VMis ille vetustusque genetis nostri insidiator, bo-
φθόνῳ καὶ βασκανίᾳ τῶν καλῶν τετηκὼς, οὐκ ἐπαύ- norum livore atque invidentia tabescens, turbu-
σατο τὴν πολυτάραχον αὐτοῦ καταιγίδα, ὡς λαίλαπα Ientam alatu suo ,hæresium procellam, sævientes
ἀγρίαν, τῶν αἱρέσεων ἀνακινῶν. Καὶ Κωνστάντιος veluti luctus, commovendi nullum finem facit.
μὲν, ὁ τὰ σκῆπτρα διαδεξάμενος τῆς βασιλείας τοῦ Et quidem Constantius, magni Constantini imuuperii
μεγάλου Κωνσταντίνου, ὁ τῆς μεγάλης ῥίζης σεσα- sceptrorumque stccessor et hæres, eximiæ radiciω
θρωμένος ὄρπαξ, οὐ μέτριον κλόνον καὶ τάραχον τῆς gutris ramus Arianorum crrore seductus, nomn
πατρικῆς κρηπῖδος εἰσβαλῶν, πόλεμον τῇ Ἐκκλησίᾳ levi succussione et maotu tentans quod jactum a
χείρονα τῆς εἰδωλικῆς δεισιδαιμονίας, τῇ τῶν Ἀρεια- patre lundamentum erat, bello quod idolorum
νικῶν φρενῶν φενακιζόμενος ἀπάτῃ, τοὺς προβόλους superstitione pejus esset- Ecclesiæ illato, Eccle-
καὶ στύλους τῶν Ἐκκλησιῶν κατασείσας κατέῤῥαξε. siarum propugnacula columnasque concutiens
Λιβέριον μὲν Πάπαν Ἐώμης, Ἀθανάσιον τὸν μέγι- 66I1 slisit. Liberio namque Romanæ urbis papa,
στον Ἀλεξανδρείας, Παῦλον ἄλλον Κωνσταντινουπό- Athanasio Alexandriæ viro maximo, Paulo altero
λεως τὸν ὀμολογητὴν, Εὐστάθιον τὸν περιώνυμον Constantinopolis antistite confessore, Eustathio
Ἀντιοχείας, καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς λογάδας καὶ ἀγίους clarissimi nominis Antiocheno, aliisque spectatis.
Πατέρας ἐξοστρακίστους κατεδίκασεν· ἀνθρώποις D simis sanctisque Patribus exsilio relegatis et fuga-
ἀσεβέσι καὶ ἐναγέσι τὰ τῶν ἀγίων ἄγια ἐνεχειρίσα-
το. Aὕθις ὀπαδοὶ καὶ συνεργοὶ Ἰουλιανὸς ὁ πρωτό-
τοκος υἱὸς τοῦ Σατανᾶ, ὁ ἀποστάτης καὶ παραβάτης,
ὡσαύτως καὶ ὁ Οὐάλης, εἱ καὶ οὐκ ἀποστάτης, ἀλλά
γε Χριστοδιώκτης καὶ Χριστόμαχος· ἀλλʼ αὐτίκα
γοῦν ἀνατέταλκεν ὁ τῆς δυτικῆς λαμπαδηφορίας
πνευματικὸς ἀστὴρ ὁ μέγας Θεοδόσιο., κατὰ τοῦ
πνευματομάχου Μακεδονίου ἐκ τοῦ πατριαρχικοῦ
θρόνου ἐξοστρακισθέντος, συνόδοις καὶ συνδρομαῖς
τῶν ἀγίων Πατέρων, τὸ μέγιστον τῆς εὐσεβείας Χρι-
στοῦ ἄγιον σύμβολον τῇ Ἐκκλησίᾳ ἀπαρεγχείρητον
ἐμπήξας ἐδραίωσε.
mη. Τούτου τῆς βασιλείας διάδοχοι, Ἀρκάδιος καὶ 8. Hujus successores fuerunt Arcadius et Εo-