PG 95, col. 354
alius etiam prætecti dignitate Alexandriæ fulgens,
cum sanctam Deiparæ imaginem in Majoris eeele-
siæ vestibulo positam circumeundo, sæpe gestn
verbisque illuderet, qundam nocte adhuc pervigili
apparere visa est duos secum eunuchos comites
habens. Τumu illius distentis manibus ac pedibus,
eaque sancto suo digito memobra exarante, statim
maanuum pedumque ex lscertis calcancisque con-
ractæ comppages, haud secus ac folia e ficn avulsa
deciderunt. Ad hæc, alium quemdam dicunt, qui
ipse his similia eadem in urhe pari procacis sibi
indulgeret , quique dums apparitoribus inse-
quentibns asylum quæritans, ad venerandam Dei
ininicums et insidiatorem traditum esse. Enim-
vero multos sæpe præpeti audacis offendentes,
severior nec sulita ultio incessit.
7. Deficiet me tempus si ea velims enarrare,
quæcuinque veteribus et qui superioribus sæculis
loruerunt, sanctis apostolis, Patribus, et magi-
stris sancita sunt. Nibit diviso alatos Spiritu
quique ipsi Deub viderunt, apostolos latuit : sed
ea quæ Spiritus sanctus in lege et prophetis, ct
Evangeliis locutus est, hæc docuerunt, hæc et
tradiderunt, hisque a finibus orbis terrarum ι
Christo glorioso adventu adusque sæculi fines san-
ctam Ecclesiam exornaruut. Verum enimavero ho-
tis, sancta sanctorum impiis ac sceleratis homini-
bus concredidit. Τum sequaces seciique et adjn-
tores, Julianus primogenitus Satanæ Christiani
nominis desertor et prævaricator, consimiliqute
modo Valens, qui ets a Christo non defecit, ejus
tamen persecutor et impugnator fuit. Verum sta-
tim radiantis Occidentis partibus sgirituale sidus
exortum, magnus Τheodosius adversus Spiritus
sancti adversarium Macedonium, qui patriarcbali
solio ejectus erat, sanctorum Patrum concurrene
tibus conciliis, maximuum Christianæ pietatis de-
cus, symbolum sanctum, quod invislabile maneret
Ecclesiæ figens confirmavit.
cum sanctam Deiparæ imaginem in Majoris eeele-
siæ vestibulo positam circumeundo, sæpe gestn
verbisque illuderet, qundam nocte adhuc pervigili
apparere visa est duos secum eunuchos comites
habens. Τumu illius distentis manibus ac pedibus,
eaque sancto suo digito memobra exarante, statim
maanuum pedumque ex lscertis calcancisque con-
ractæ comppages, haud secus ac folia e ficn avulsa
deciderunt. Ad hæc, alium quemdam dicunt, qui
ipse his similia eadem in urhe pari procacis sibi
indulgeret , quique dums apparitoribus inse-
quentibns asylum quæritans, ad venerandam Dei
ininicums et insidiatorem traditum esse. Enim-
vero multos sæpe præpeti audacis offendentes,
severior nec sulita ultio incessit.
7. Deficiet me tempus si ea velims enarrare,
quæcuinque veteribus et qui superioribus sæculis
loruerunt, sanctis apostolis, Patribus, et magi-
stris sancita sunt. Nibit diviso alatos Spiritu
quique ipsi Deub viderunt, apostolos latuit : sed
ea quæ Spiritus sanctus in lege et prophetis, ct
Evangeliis locutus est, hæc docuerunt, hæc et
tradiderunt, hisque a finibus orbis terrarum ι
Christo glorioso adventu adusque sæculi fines san-
ctam Ecclesiam exornaruut. Verum enimavero ho-
tis, sancta sanctorum impiis ac sceleratis homini-
bus concredidit. Τum sequaces seciique et adjn-
tores, Julianus primogenitus Satanæ Christiani
nominis desertor et prævaricator, consimiliqute
modo Valens, qui ets a Christo non defecit, ejus
tamen persecutor et impugnator fuit. Verum sta-
tim radiantis Occidentis partibus sgirituale sidus
exortum, magnus Τheodosius adversus Spiritus
sancti adversarium Macedonium, qui patriarcbali
solio ejectus erat, sanctorum Patrum concurrene
tibus conciliis, maximuum Christianæ pietatis de-
cus, symbolum sanctum, quod invislabile maneret
Ecclesiæ figens confirmavit.