PG 95, col. 363
cstorumaque sacerdotuma exsecrandam insisamque
synodums in eodem venerabilissimo templo cele-
brant, ac reverentia dignas imagines simulacrorum
idola nuncupant. Τunc divinum ac rectæ doctrinæ
Ecclesiæ doctorera Germanum anathemsti devo-
ventes, ligni cultoris titulo infamabant. hostis
cæcitatend l o hlasphemiam l o perversitatem l Ac
demum postquam plurimn ore hlasphemo jactave-
runt, ad extremum, quod omnibus deteerius fuit,
impuri illi ae profani miserabilem hanc vocem
ululando extulerunt, dixeruntque : « liodie salus
mundo illuxit, quod tu, imperator, ab idolis nos
liberaveris. » O acerbam vocem, cujus strepemndo
sonitu cœlum caligine obductum, concussa terra,
pollutus sther fuitl βQ7 quam qui clamando
pronuatiarunt, a Deo extranei facti suut l lane
vero s stultus stulta loquetur, et cor ejus vanaa
cogitabit . s Ob istas enim impii tyranni ac Chri-
stianissimi principatus purpura indigni hlasphemas
voces, eslestia terram petiere fulrsina: stellæ non
ferentes Domini injuriam, in terram cecidere :
elementa maota agitataque sunt, turbata teltus et
concussa, continui terræmotus, terroresqte ac
signa e cœlo, ipse maiserabilis exspectatæ iræ metu
prolugus, mutatis sedibus, Nicomediam profioisοi-
tur. Ecquis enim Diocletianus aut Msximianus sive
Τrajanus, tam injuriosa crimina Christianis aiu-
xit, quam indignus iste Christiani nominis? Ad-
fuit itaque judicii dies, huncque divina tandem
ultio occupavit. Cum enim supernum spiritum tra-
heret, magno ejulatu vociferans, « Bæc, inquit,
gebennæ mihi initia et præludia sunt. » Quid igi-
tur majoris fidei afferri queat hac ipsa illius voce,
pro eo scilicct quod nou cognovit tehpus visita-
tionis suæ? Chriai siquidem Ecclesiam ea bla-
sphema criminatione pun2erat,quæ modum omnem
excederet, dum Christianos idolorum cultores ap-
pellavit.
t5. Cæterum ilius proles LDeo alter imperio
succedens, summa tranquillitate et pace rempu-
blicam administrando ingentem illam Ecclesiæ
procellam sedavit, velut ab æstu et decumanis
luctibus eam recreans. Cujus tum vita, tum se-
pulcra in pace, juxta atque uxoris ejus lrenes
nomen fcrebat, consumamata est. Quamobrem no-
va rursus Belena novusque Constantinus lrenes fi-
lius, tanquam rosæ aut liliuma e maediis spinis na-
ti, Romanum imperium velut ex Græcanicæ vel
Judaicæ superstitionis ritu, postliminio revocant.
Horum se socium Syivester novus præbuit, magnus
ille atque inclytus patriarcha Τarasius, qui uni
versali sancta synodo congregata, dementiam om-
nem hæreticam dissipavit: quia Spiritus sanctus
erat in eo. Hi sicut luminaria in mundo lucen-
tia δ⁴, quomodo Εcclesiæ traditum ab illis fuit
qui ab initio testes oculati ministrique sermonis
fuerunt , divinis scilicet et beatis apostolis, ut et
⁴ isa. ααXI, θ. ⁴⁴ Philipp. n, t7. ss Luc. 2.
synodums in eodem venerabilissimo templo cele-
brant, ac reverentia dignas imagines simulacrorum
idola nuncupant. Τunc divinum ac rectæ doctrinæ
Ecclesiæ doctorera Germanum anathemsti devo-
ventes, ligni cultoris titulo infamabant. hostis
cæcitatend l o hlasphemiam l o perversitatem l Ac
demum postquam plurimn ore hlasphemo jactave-
runt, ad extremum, quod omnibus deteerius fuit,
impuri illi ae profani miserabilem hanc vocem
ululando extulerunt, dixeruntque : « liodie salus
mundo illuxit, quod tu, imperator, ab idolis nos
liberaveris. » O acerbam vocem, cujus strepemndo
sonitu cœlum caligine obductum, concussa terra,
pollutus sther fuitl βQ7 quam qui clamando
pronuatiarunt, a Deo extranei facti suut l lane
vero s stultus stulta loquetur, et cor ejus vanaa
cogitabit . s Ob istas enim impii tyranni ac Chri-
stianissimi principatus purpura indigni hlasphemas
voces, eslestia terram petiere fulrsina: stellæ non
ferentes Domini injuriam, in terram cecidere :
elementa maota agitataque sunt, turbata teltus et
concussa, continui terræmotus, terroresqte ac
signa e cœlo, ipse maiserabilis exspectatæ iræ metu
prolugus, mutatis sedibus, Nicomediam profioisοi-
tur. Ecquis enim Diocletianus aut Msximianus sive
Τrajanus, tam injuriosa crimina Christianis aiu-
xit, quam indignus iste Christiani nominis? Ad-
fuit itaque judicii dies, huncque divina tandem
ultio occupavit. Cum enim supernum spiritum tra-
heret, magno ejulatu vociferans, « Bæc, inquit,
gebennæ mihi initia et præludia sunt. » Quid igi-
tur majoris fidei afferri queat hac ipsa illius voce,
pro eo scilicct quod nou cognovit tehpus visita-
tionis suæ? Chriai siquidem Ecclesiam ea bla-
sphema criminatione pun2erat,quæ modum omnem
excederet, dum Christianos idolorum cultores ap-
pellavit.
t5. Cæterum ilius proles LDeo alter imperio
succedens, summa tranquillitate et pace rempu-
blicam administrando ingentem illam Ecclesiæ
procellam sedavit, velut ab æstu et decumanis
luctibus eam recreans. Cujus tum vita, tum se-
pulcra in pace, juxta atque uxoris ejus lrenes
nomen fcrebat, consumamata est. Quamobrem no-
va rursus Belena novusque Constantinus lrenes fi-
lius, tanquam rosæ aut liliuma e maediis spinis na-
ti, Romanum imperium velut ex Græcanicæ vel
Judaicæ superstitionis ritu, postliminio revocant.
Horum se socium Syivester novus præbuit, magnus
ille atque inclytus patriarcha Τarasius, qui uni
versali sancta synodo congregata, dementiam om-
nem hæreticam dissipavit: quia Spiritus sanctus
erat in eo. Hi sicut luminaria in mundo lucen-
tia δ⁴, quomodo Εcclesiæ traditum ab illis fuit
qui ab initio testes oculati ministrique sermonis
fuerunt , divinis scilicet et beatis apostolis, ut et
⁴ isa. ααXI, θ. ⁴⁴ Philipp. n, t7. ss Luc. 2.