PG 95, col. 421
sancti, utriuæqne ex æquo, ut Pater simul sit ct
IIi Pater, et prodnctor Spiritus. Nsm quæ supra
non sunt, ex is quæ nohis ainia sunt appellamus,
cum propter excellentiam fieri non possit nt del-
niatur, quomodo quisque sd alterum 66 se ha-
heat, et quisque conclpiat in scipso quid altero-
Ai conrenat, et veram rationem exstantiæ ejus.
I1, feisitas personarum, urræs Deus. - Τribus
iHsauae matie nna est, et splendor unne: nec sunt
tres motiones sirsiles , sed una eademque motioς
quod exinde constat, quia Pater qui extra tempus
est, ruit per ilium qai Verbum ipsius est et sa-
φientia sabsistens, et per Spiritum perficit produ-
ctionems suaam: sicuti mens nostra rationem nstu -
ralem impuisu naaturali cogitando movet ad mani-
festasduam id quod cogitavit, illudque perficien-
dum. Meas autema nostra istis rebns non caret;
quiæ fiesi neqquit ut nostra mens ratione destituta
sit, ant spiritu, qui palam prodeat. Quocirea Pa-
er vult et inteligit per ἔilium suum, et quidquid
per ipsams cogitat, illud facit, et perficit per Spi-
titumas omaia quæ feccrit. Deus Pater perpetuo
compcrehenadit in se Verhum suum, quod ex se
semper non sine oblectamine genitum est, per-
sona voluatate prædita et perfecta. Propterca non
eessat esse Silius, et Spiritus saactus cum Verho
semper adest; quia ἔilius absque Spiritu et Spi-
ritus sine ilio perfectione caret, qua exprimatur
[γνωρίζεται) et exsistat. Non enim Deus noster
ullo tempore Verbo suo caruit neque Verbum
Spiritu;. ne qut perfectus est perfectionis ali-
quanado expers fuerit. Nam res creatæ, quando
habuerunt exsistentiam, ea ante carebant: quia
cum non essent, ad hoc pervenerunt ut essent.
Ast non ita res se habet in natura divina, nec
ulla productio nova it i Τrinitate. Omne verbum
virtus substantialis est intellectus. Neque id tan-
tum, sed sirtus qua producitur, ipsa via est ad
Nonnlhll hlc sb interprete Arabico erratum sentio. ffoan. Iv, 24. Psal. ααX, 6.
NoπE.
tlalogis septem de Τriniate ad lermiam quos
eo temapose evulgrnbat, indiscriminatim airmavit,
Spiritum et exæ lio, et per Eilium exsistere et
procedere. Quinimo dialogo S, qui est de incarna-
tione Veri contra Nestorii hæresim, perinde rur-
sum docet Christum, non alienum Spiritum ba-
ptixatis mittere, servi et ministri more, sed qua Deas
secundum naturam est, μετʼ ἐξουσίας τῆς ἀνωτάτω
τὸ ἐξ αὐτοῦ κρὶ διον αὐτοῦ, cum suprema potestate
Spirtum, qui ex se est, silique proprium, largiri.
Cæterum, uti Græci theologi Spiritus processio-
nem impulsionis instar esse ( ὀρμῆς) explicant,
aiuntque nec suum Deo deessc V erbum, nec suum
Verbo Spiritum, quia Verbi prolatione Spiritus
emaittitur; esse Spiritum lucem quæ a Deo tanquam
a sole per Filium ceu per radum editur; vel ut
lumen e scatebra per fontem exiens: quin Naxianαe-
nns et Damascenus noster, mvsteriumistud Πλατω-
νίζοντες hoc elato complexi sunt,unitas in bisariums
progressa in ternario stetit: sic Latini Spiritum ex
Patre Silioque procedere dixerunt, quia mutuus
amborum est amor. Quod quidem acceperunt ex
libris quos Augustinus prima ætate de Τrinitate
rcripserat. Atqui ex Claudiano Mamcrto lib. I De
IIi Pater, et prodnctor Spiritus. Nsm quæ supra
non sunt, ex is quæ nohis ainia sunt appellamus,
cum propter excellentiam fieri non possit nt del-
niatur, quomodo quisque sd alterum 66 se ha-
heat, et quisque conclpiat in scipso quid altero-
Ai conrenat, et veram rationem exstantiæ ejus.
I1, feisitas personarum, urræs Deus. - Τribus
iHsauae matie nna est, et splendor unne: nec sunt
tres motiones sirsiles , sed una eademque motioς
quod exinde constat, quia Pater qui extra tempus
est, ruit per ilium qai Verbum ipsius est et sa-
φientia sabsistens, et per Spiritum perficit produ-
ctionems suaam: sicuti mens nostra rationem nstu -
ralem impuisu naaturali cogitando movet ad mani-
festasduam id quod cogitavit, illudque perficien-
dum. Meas autema nostra istis rebns non caret;
quiæ fiesi neqquit ut nostra mens ratione destituta
sit, ant spiritu, qui palam prodeat. Quocirea Pa-
er vult et inteligit per ἔilium suum, et quidquid
per ipsams cogitat, illud facit, et perficit per Spi-
titumas omaia quæ feccrit. Deus Pater perpetuo
compcrehenadit in se Verhum suum, quod ex se
semper non sine oblectamine genitum est, per-
sona voluatate prædita et perfecta. Propterca non
eessat esse Silius, et Spiritus saactus cum Verho
semper adest; quia ἔilius absque Spiritu et Spi-
ritus sine ilio perfectione caret, qua exprimatur
[γνωρίζεται) et exsistat. Non enim Deus noster
ullo tempore Verbo suo caruit neque Verbum
Spiritu;. ne qut perfectus est perfectionis ali-
quanado expers fuerit. Nam res creatæ, quando
habuerunt exsistentiam, ea ante carebant: quia
cum non essent, ad hoc pervenerunt ut essent.
Ast non ita res se habet in natura divina, nec
ulla productio nova it i Τrinitate. Omne verbum
virtus substantialis est intellectus. Neque id tan-
tum, sed sirtus qua producitur, ipsa via est ad
Nonnlhll hlc sb interprete Arabico erratum sentio. ffoan. Iv, 24. Psal. ααX, 6.
NoπE.
tlalogis septem de Τriniate ad lermiam quos
eo temapose evulgrnbat, indiscriminatim airmavit,
Spiritum et exæ lio, et per Eilium exsistere et
procedere. Quinimo dialogo S, qui est de incarna-
tione Veri contra Nestorii hæresim, perinde rur-
sum docet Christum, non alienum Spiritum ba-
ptixatis mittere, servi et ministri more, sed qua Deas
secundum naturam est, μετʼ ἐξουσίας τῆς ἀνωτάτω
τὸ ἐξ αὐτοῦ κρὶ διον αὐτοῦ, cum suprema potestate
Spirtum, qui ex se est, silique proprium, largiri.
Cæterum, uti Græci theologi Spiritus processio-
nem impulsionis instar esse ( ὀρμῆς) explicant,
aiuntque nec suum Deo deessc V erbum, nec suum
Verbo Spiritum, quia Verbi prolatione Spiritus
emaittitur; esse Spiritum lucem quæ a Deo tanquam
a sole per Filium ceu per radum editur; vel ut
lumen e scatebra per fontem exiens: quin Naxianαe-
nns et Damascenus noster, mvsteriumistud Πλατω-
νίζοντες hoc elato complexi sunt,unitas in bisariums
progressa in ternario stetit: sic Latini Spiritum ex
Patre Silioque procedere dixerunt, quia mutuus
amborum est amor. Quod quidem acceperunt ex
libris quos Augustinus prima ætate de Τrinitate
rcripserat. Atqui ex Claudiano Mamcrto lib. I De