PG 95, col. 44
A r. Εἶτα τοῦ Χρυσοστόμου εἰς τὸ, Εὐλογημέτος,
οὐ ἡ ἀρχὴ, Ἐκ τῶν θαυμάτων εἰς θαύματα· « Σή-
μερον ὁ Bασιλεὺς τῆς δόξης ἐπὶ γῆς προφητικῶς δο-
ξάζεται, καὶ κοινωνοὺς τῆς ἐπουρανίου εὐωχίας τοὺς
γηγενεῖς ἀναδείκνυσιν· ἴνα δείξῃ, ὅτι αὐτός ἐστι Κύ-
ριος ἀμφοτέρων, ὡς ἐκατέρωθεν συμφώνως ἀνυμνοῦ-
μενος. Διὰ τοῦτο οἱ μὲν ἄνω, τὴν ἐπὶ γῆς σωτηρίαν
καταμηνύοντες ἔψαλλον, Ἀγαος, ἄγιιος, ἄγιος,
Κύριος Σαβαώά· πλήρης πᾶσα ἡ γῆτῆς δόξης αὐ-
τοῦ. Οἱ δὲ κάτω, τῇ ἐπουρανίῳ εὐφροσύνῃ συμπαν-
ηγυρίζοντες ἐκραύγαζον, Ὡσασνὰ ἐντοῖς ὑῥίστοις,
ὡσαννὰ τῷ 7ῷ Δαᾶδ. » Καὶ τίς εἴποι εὐφρονῶν,
τὸ Υἰὸν Δαβὶδ κεχωρίσθαι τῆς τοῦ τρισαγίου ὑμνο-
λογίας; Εἰς γὰρ τῆς ἀγίας Τριάδος συνδοξολογεῖται
.dem unus de Τrinltate simul cum Patre et Spiritu Πατρὶ καὶ Πνεύματι, ἀλλὰ οὐ τὸ Τρισάγιον εἰς αὐ-
sancto collaudatur; sed ad ipsum solum ter san-⁵ κὴν μόνον ἀναφέρεται. Οὐ γὰρ ἄγιος, ἄγιος, ἄγτoς
λέγοντα τὰ Σεραφὶμ, μόνον τὸν Πατέρα, ἢ μόνον τὸν
Τἱὸν, ἢ μόνον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐσήμανεν, ἀλλὰ
τὴν τρισυπόστατον θεότητα, ὡς μίαν Τρισάγιον κυ-
ριότητα. Ὁ αὐτὸς τοίνυν ἄνω μετὰ Πατρὸς καὶ
Πνεύματος ἐδοξολογεῖτο, τῶν Σεραφὶμ αὐτὸν, οὐ
μόνον, ἀλλὰ σὺν τῷ Πατρὶ καὶ Πνεύματι, ὑμνούν-
των καὶ βοώντων, Ἀγιιος, ἄηνος, ἄγιος. Aὐτὸς καὶ
ἐπὶ τῆς γῆς ἀνυμνεῖται, Ὡσατνὰ ἐν τοῦς ὑψίστοιις,
ὡσαννὰ τῷ 7ῷ Δαβὶδ, μονονουχὶ διὰ τοῦ ὕμνου
μίαν τῶν τῆς θεότητος ὑψίστων, εἱ καὶ υἱὸς Δαβὶδ
ἐχρημάτισεν, ἀῆοδεικνύμενος ὑποστάσεων.
ιαæ. Εἰ δὲ καὶ λέγοι ὁ θεοφόρος Πατὴρ ἡμῶν, ὅτι
quod superi partam in terra salutem nuntiantes ʼςἱ μὲν ἄνω τὴν·ἐπὶ γῆς σωτηρίαν καταμηνύοντες
ἔψαλλον, λίαν ἄριστα καὶ ἐνθεαστικώτατά φησιν.
Ἰσμεν γὰρ, ὡς ἀεὶ μὲν τῆς θείας δόξης, πεπλή-
ρωτο ὁ οὐρανός τε καὶ γῆ. « Πάντα γὰρ τὰ ἔργα
Κυρίου εὐλογεῖται ⁵ τὸν Κύριον, καὶ διηγεῖται τὴν
δόξαν αὐτοῦ. » Ἀλλʼ ἐπεὶ ἐν οὐρανοῖς μὲν οἱ ἄγγελοι
τὴν τοῦ ὄντος Θεοῦ ἐπεγίνωσκον δόξαν· ἐξώκειλε δὲ ἡ
ἀνθρωπίνη φύσις, ἡ τῆς γῆς λαχοῦσα τὴν οἴκησιν,
καὶ ἠλλάξατο τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ὁμοιώ-
ματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου, καὶ πετεινῶν, καὶ
τετραπόδων· πεπληρῶσθαί φησιν ὁ θεοφόρος ἀνὴρ
τὴν γῆν, κατʼ ἐπίγνωσιν τῶν τὴν γῆν κατοικούντων
θείας δόξης· ὅπερ καὶ οὐκ ἄλλο τοῖς ἐπὶ γῆς σωτη-
ρία γεγένηται. 2 δὲ θεία δόξα δῆλον, ὡς Πατρός
erant, salutem attulit. Manifestum est autem diI·,, ἐστιν, καὶ ἱοῦ, καὶ ἀγίου Πνεύματος. Οὕτω γὰρ
nam doriams, quemadmodum Patris, ita et Filii et καὶ ὁ ἀψευδὴς ἔφησε Κύριος πρὸς τὸν Πατέρα·« Πά-
Spiritus sancti esse. Sic euiim Dominus etiam, quἱ τερ, τὸ ἔργον ὅ ἔδωκάς μοι, ἐπλήρωσα· ἐφανέρωσά
mentiri non potest, ad Patrem dixit: « Pater, σου τὸ ὄνομα. » Καὶ πάλιν· « Αάτη ἐστὶν ἡ αἰώνιιος
opus consummavi, quod dedisti mihi : mandestavi ζωὴ, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθνὸν Θεὲν τὸν
nomen tuum . » Et rursum: « Hæc est vita æternὶ, ζῶντα, καὶὅν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστέν. » Οὕτως,
ut cognoscantte solum Deum verum, et quem misi- ὦσπερ ἡ φύσις, οὕτω καὶ ἡ δόξα κοινὴ τῶν τριῶν τῆς
ιs. Ἐτι τοῦ ἀγίου Κυρῖλλου Ἀλεξανδρείας ἀπὸ
om.ν, Edi. Savil. ρ. ἐἐ2. ⁶ an. nι, β7; Psal. Xvm, 1. Joan. αv, 4, δ. ibid. 3.
vaIæ LECNosES.
οὐ ἡ ἀρχὴ, Ἐκ τῶν θαυμάτων εἰς θαύματα· « Σή-
μερον ὁ Bασιλεὺς τῆς δόξης ἐπὶ γῆς προφητικῶς δο-
ξάζεται, καὶ κοινωνοὺς τῆς ἐπουρανίου εὐωχίας τοὺς
γηγενεῖς ἀναδείκνυσιν· ἴνα δείξῃ, ὅτι αὐτός ἐστι Κύ-
ριος ἀμφοτέρων, ὡς ἐκατέρωθεν συμφώνως ἀνυμνοῦ-
μενος. Διὰ τοῦτο οἱ μὲν ἄνω, τὴν ἐπὶ γῆς σωτηρίαν
καταμηνύοντες ἔψαλλον, Ἀγαος, ἄγιιος, ἄγιος,
Κύριος Σαβαώά· πλήρης πᾶσα ἡ γῆτῆς δόξης αὐ-
τοῦ. Οἱ δὲ κάτω, τῇ ἐπουρανίῳ εὐφροσύνῃ συμπαν-
ηγυρίζοντες ἐκραύγαζον, Ὡσασνὰ ἐντοῖς ὑῥίστοις,
ὡσαννὰ τῷ 7ῷ Δαᾶδ. » Καὶ τίς εἴποι εὐφρονῶν,
τὸ Υἰὸν Δαβὶδ κεχωρίσθαι τῆς τοῦ τρισαγίου ὑμνο-
λογίας; Εἰς γὰρ τῆς ἀγίας Τριάδος συνδοξολογεῖται
.dem unus de Τrinltate simul cum Patre et Spiritu Πατρὶ καὶ Πνεύματι, ἀλλὰ οὐ τὸ Τρισάγιον εἰς αὐ-
sancto collaudatur; sed ad ipsum solum ter san-⁵ κὴν μόνον ἀναφέρεται. Οὐ γὰρ ἄγιος, ἄγιος, ἄγτoς
λέγοντα τὰ Σεραφὶμ, μόνον τὸν Πατέρα, ἢ μόνον τὸν
Τἱὸν, ἢ μόνον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐσήμανεν, ἀλλὰ
τὴν τρισυπόστατον θεότητα, ὡς μίαν Τρισάγιον κυ-
ριότητα. Ὁ αὐτὸς τοίνυν ἄνω μετὰ Πατρὸς καὶ
Πνεύματος ἐδοξολογεῖτο, τῶν Σεραφὶμ αὐτὸν, οὐ
μόνον, ἀλλὰ σὺν τῷ Πατρὶ καὶ Πνεύματι, ὑμνούν-
των καὶ βοώντων, Ἀγιιος, ἄηνος, ἄγιος. Aὐτὸς καὶ
ἐπὶ τῆς γῆς ἀνυμνεῖται, Ὡσατνὰ ἐν τοῦς ὑψίστοιις,
ὡσαννὰ τῷ 7ῷ Δαβὶδ, μονονουχὶ διὰ τοῦ ὕμνου
μίαν τῶν τῆς θεότητος ὑψίστων, εἱ καὶ υἱὸς Δαβὶδ
ἐχρημάτισεν, ἀῆοδεικνύμενος ὑποστάσεων.
ιαæ. Εἰ δὲ καὶ λέγοι ὁ θεοφόρος Πατὴρ ἡμῶν, ὅτι
quod superi partam in terra salutem nuntiantes ʼςἱ μὲν ἄνω τὴν·ἐπὶ γῆς σωτηρίαν καταμηνύοντες
ἔψαλλον, λίαν ἄριστα καὶ ἐνθεαστικώτατά φησιν.
Ἰσμεν γὰρ, ὡς ἀεὶ μὲν τῆς θείας δόξης, πεπλή-
ρωτο ὁ οὐρανός τε καὶ γῆ. « Πάντα γὰρ τὰ ἔργα
Κυρίου εὐλογεῖται ⁵ τὸν Κύριον, καὶ διηγεῖται τὴν
δόξαν αὐτοῦ. » Ἀλλʼ ἐπεὶ ἐν οὐρανοῖς μὲν οἱ ἄγγελοι
τὴν τοῦ ὄντος Θεοῦ ἐπεγίνωσκον δόξαν· ἐξώκειλε δὲ ἡ
ἀνθρωπίνη φύσις, ἡ τῆς γῆς λαχοῦσα τὴν οἴκησιν,
καὶ ἠλλάξατο τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ὁμοιώ-
ματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου, καὶ πετεινῶν, καὶ
τετραπόδων· πεπληρῶσθαί φησιν ὁ θεοφόρος ἀνὴρ
τὴν γῆν, κατʼ ἐπίγνωσιν τῶν τὴν γῆν κατοικούντων
θείας δόξης· ὅπερ καὶ οὐκ ἄλλο τοῖς ἐπὶ γῆς σωτη-
ρία γεγένηται. 2 δὲ θεία δόξα δῆλον, ὡς Πατρός
erant, salutem attulit. Manifestum est autem diI·,, ἐστιν, καὶ ἱοῦ, καὶ ἀγίου Πνεύματος. Οὕτω γὰρ
nam doriams, quemadmodum Patris, ita et Filii et καὶ ὁ ἀψευδὴς ἔφησε Κύριος πρὸς τὸν Πατέρα·« Πά-
Spiritus sancti esse. Sic euiim Dominus etiam, quἱ τερ, τὸ ἔργον ὅ ἔδωκάς μοι, ἐπλήρωσα· ἐφανέρωσά
mentiri non potest, ad Patrem dixit: « Pater, σου τὸ ὄνομα. » Καὶ πάλιν· « Αάτη ἐστὶν ἡ αἰώνιιος
opus consummavi, quod dedisti mihi : mandestavi ζωὴ, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθνὸν Θεὲν τὸν
nomen tuum . » Et rursum: « Hæc est vita æternὶ, ζῶντα, καὶὅν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστέν. » Οὕτως,
ut cognoscantte solum Deum verum, et quem misi- ὦσπερ ἡ φύσις, οὕτω καὶ ἡ δόξα κοινὴ τῶν τριῶν τῆς
ιs. Ἐτι τοῦ ἀγίου Κυρῖλλου Ἀλεξανδρείας ἀπὸ
om.ν, Edi. Savil. ρ. ἐἐ2. ⁶ an. nι, β7; Psal. Xvm, 1. Joan. αv, 4, δ. ibid. 3.
vaIæ LECNosES.