PG 95, col. 454
VEns. 5. « Secundum duritiam tuam et imapææe-
nitens cor. »
llle enim qui nec bonorum largitioae, nec in-
terminatione suppliciorum ad pœnitentiam cou-
vertitur, an non prorsus durissimus hic fuerit?
« Τhesautixas tibi iram in dieiræ et revelationis
husti judicii Dci, [Vεas. 6] qui reddet unicuique
secundum opera ejus. [ Vsas. 7.) Iis quidem secun-
dum patientiam boni operis.
Τu ipse tibi, inquit, iram arcersis, non Deus
tibi. Porro quod ait, hesauriaas, hanc omninoo
prorsusque futuram annuit, nisi per pœniteutiam
eam avertamus abstergamisque.
« Gloriam et honorem et incorruptionem quæ-
runt,vitam æternam. »
Cum verbis efferre bona futura nequeat bona
quæ sanctos manent, ea ex illis honoribus signili-
cat, quibus homines alici solent. Porro cum glo-
riam, et honorem, et incorruptionem dicit, quæ
vere bona sunt commendat, quæ, inquam, in cor
hominis non ascenderunt.
7 Vεas. 8. « lis autem qui sunt ex contentionr,
et qul non acquiescunt veritati, credunt autau
inlquitati. »
Bt rursum humanæ mentis et consilii crimen
palam faciat, non dixit, et igaorantia, sed eε
contentione.
« Ira et indignatio. [Vεa. 9.) Τibulatio et an-
gustia in omnem animam hominis operaniis ma-
lum, Judæi primum et Græci. »
Sicuti per ea bona quæ apud nos trita sunt
et probata, futuras mercedes. innuit, sic per ea
quæ nobis molesta sunt, supplicia futura sigui-
ficat.
Vcs. ID, I1. « Gloria et honor et pax omui
operanti bonum, Judæo primum et Græco. Nonα
est acceptio persunarum apud Deum. »
Bonis undique circumvallat eum qui aures fa-
ciles dederit, suadens ut idem iter arripiat. Pri-
mum enim præmia percenset, quæ sancti per-
cepturi sunt; cum deinde medio loco pænas et
supplicia interjecerit, iterum ad remunerationes
bonorum sermonem convertit. dum ait, gloriams
et honorem illi concessum iri qui bonum fuerit
operatus. Hac quipppe ratione auditorem ad epνus
magis pellexerit.
Vsns. 12. « Quicunque enim sine lege peccavc-
runt, sine lege peribunt, et quicunque in legu
peccaverunt, per legem judicabuntur. »
Ac si dicat : quicunque legem non habent, a
qua accusentur. Comparationem orditur Judæos
inter ct gentiles qui ante gratiam vixere. Gentiles
autem, ne eos putes velim qui idola coluerunt,
sed potius qui religiosi erga Deum exstiterunt;
quales fuerunt Melchisedech, inivitæ, Job, Cor-
nelius. Idque manifesto astruit, nt palam faciat
nitens cor. »
llle enim qui nec bonorum largitioae, nec in-
terminatione suppliciorum ad pœnitentiam cou-
vertitur, an non prorsus durissimus hic fuerit?
« Τhesautixas tibi iram in dieiræ et revelationis
husti judicii Dci, [Vεas. 6] qui reddet unicuique
secundum opera ejus. [ Vsas. 7.) Iis quidem secun-
dum patientiam boni operis.
Τu ipse tibi, inquit, iram arcersis, non Deus
tibi. Porro quod ait, hesauriaas, hanc omninoo
prorsusque futuram annuit, nisi per pœniteutiam
eam avertamus abstergamisque.
« Gloriam et honorem et incorruptionem quæ-
runt,vitam æternam. »
Cum verbis efferre bona futura nequeat bona
quæ sanctos manent, ea ex illis honoribus signili-
cat, quibus homines alici solent. Porro cum glo-
riam, et honorem, et incorruptionem dicit, quæ
vere bona sunt commendat, quæ, inquam, in cor
hominis non ascenderunt.
7 Vεas. 8. « lis autem qui sunt ex contentionr,
et qul non acquiescunt veritati, credunt autau
inlquitati. »
Bt rursum humanæ mentis et consilii crimen
palam faciat, non dixit, et igaorantia, sed eε
contentione.
« Ira et indignatio. [Vεa. 9.) Τibulatio et an-
gustia in omnem animam hominis operaniis ma-
lum, Judæi primum et Græci. »
Sicuti per ea bona quæ apud nos trita sunt
et probata, futuras mercedes. innuit, sic per ea
quæ nobis molesta sunt, supplicia futura sigui-
ficat.
Vcs. ID, I1. « Gloria et honor et pax omui
operanti bonum, Judæo primum et Græco. Nonα
est acceptio persunarum apud Deum. »
Bonis undique circumvallat eum qui aures fa-
ciles dederit, suadens ut idem iter arripiat. Pri-
mum enim præmia percenset, quæ sancti per-
cepturi sunt; cum deinde medio loco pænas et
supplicia interjecerit, iterum ad remunerationes
bonorum sermonem convertit. dum ait, gloriams
et honorem illi concessum iri qui bonum fuerit
operatus. Hac quipppe ratione auditorem ad epνus
magis pellexerit.
Vsns. 12. « Quicunque enim sine lege peccavc-
runt, sine lege peribunt, et quicunque in legu
peccaverunt, per legem judicabuntur. »
Ac si dicat : quicunque legem non habent, a
qua accusentur. Comparationem orditur Judæos
inter ct gentiles qui ante gratiam vixere. Gentiles
autem, ne eos putes velim qui idola coluerunt,
sed potius qui religiosi erga Deum exstiterunt;
quales fuerunt Melchisedech, inivitæ, Job, Cor-
nelius. Idque manifesto astruit, nt palam faciat