PG 95, col. 459
divinæ opus est, non virtute corum hoc patratum
fuit.
Vcas. 3, 4. « Quid enim si quidam non credide-
runt? nunquid incredulitas illorum fidem Dui eva-
cuabit? Absit. Sit autem Deus verax. »
Hos eo improbitatis venisse ostendit, ut propter
ea ipsa ex quibus honorem sihi arrogabant, sup-
plicio digni essent. Apposite vero quosdam dixit,
quamvis omnes increduli fuerint, ne molestus vi-
deretur.
Quid criminaris, quia increduli fuere? quidve
istud ad Deum pertinet? Nunquid enim munilcen-
tiam ejus ingratus animus eorum de quibus hene-
meritus est, subvertit? aut ipse facit ut honor
nequaquam sit honor? sed et majorem esse suam
humanitatem demonstrat, quando eum etiam a
quo contumelia aficiendus erat, videtur hone-
stare.
« Omnis autem homo inendax, sicut scriptum
cst: Ut justificeris in sermonibus tuis. »
7d quod obscure jam ante dixerat, nunc palam
exponit, dum ait, omnem prorsus hominem a fide
descivisse.
« Et vincas cum judicaris. »
Sensus est: Si quis, inquit, pensat, quanta auctore
Deo bona Judæis obtigerint, quæ rursum illi eidem
retribuerint; is plane sictoriam concesserit Deo,
cujus tanta exstitit magnificentia, ut nec ingratus
eorum animus beneficam manum ipsius valuerit
cohibere.
Veuus. 5, 6. « Si autem iniquitas nostra justitiam
Dei commendat, quid dicemus? nunquid iniquus
est Deus, qui infert iraml (Sccundum hominem
dico.) Absitl Alioqui quomodo judicabit Deus hunc
mundum? »
Altera rursum objectio: quæ quidem hunc in
mndum procedat. Si cum malus factus sim,inquit,
n causa fui, uti Deus victor evaderet, 1) haud-
quaquam pœnæ obnoxius fuero. Hanc autem sic
aolvit: Si Deus est justus judex, et mundum judi-
csbit in justitia, uti scriptum est, necnon pœnas
inligit tibi; juste utique eas persolves. Quomodo
ergo ais injuste te puniri, quippe qui in causa sis
ut ille vincst? Quisquis enim legem observat, le-
gislatoris magnitudinem magis prædicat, quam
qui eam violat, ac pœnis mulctatur. QQuod autem
ait, secundum hominem dico, idem est atque hu-
mano more loquor : quandoquidem veluti allato
exemplo solutionem exsequitur.
Vεas. 7, 8. « Si enim veritas Dei in meo men-
dacio abundavit in gloriam ipsius, quid adhuc et
ego tanquam peccator judicor? et non ( sicut
hlasphemaamur, et sicut aiunt quidam nos dicere)
faciamus mala ut veniant bona : quorum damnatio
justa est. »
Eardem fusius objectionem explicat, hoc autem
vAuIæ LECTIONES.
s orte νίκην, vel νικοῦσαν, pro νίκην, ut infra. Chrysost. τὰ νικητήρια.
fuit.
Vcas. 3, 4. « Quid enim si quidam non credide-
runt? nunquid incredulitas illorum fidem Dui eva-
cuabit? Absit. Sit autem Deus verax. »
Hos eo improbitatis venisse ostendit, ut propter
ea ipsa ex quibus honorem sihi arrogabant, sup-
plicio digni essent. Apposite vero quosdam dixit,
quamvis omnes increduli fuerint, ne molestus vi-
deretur.
Quid criminaris, quia increduli fuere? quidve
istud ad Deum pertinet? Nunquid enim munilcen-
tiam ejus ingratus animus eorum de quibus hene-
meritus est, subvertit? aut ipse facit ut honor
nequaquam sit honor? sed et majorem esse suam
humanitatem demonstrat, quando eum etiam a
quo contumelia aficiendus erat, videtur hone-
stare.
« Omnis autem homo inendax, sicut scriptum
cst: Ut justificeris in sermonibus tuis. »
7d quod obscure jam ante dixerat, nunc palam
exponit, dum ait, omnem prorsus hominem a fide
descivisse.
« Et vincas cum judicaris. »
Sensus est: Si quis, inquit, pensat, quanta auctore
Deo bona Judæis obtigerint, quæ rursum illi eidem
retribuerint; is plane sictoriam concesserit Deo,
cujus tanta exstitit magnificentia, ut nec ingratus
eorum animus beneficam manum ipsius valuerit
cohibere.
Veuus. 5, 6. « Si autem iniquitas nostra justitiam
Dei commendat, quid dicemus? nunquid iniquus
est Deus, qui infert iraml (Sccundum hominem
dico.) Absitl Alioqui quomodo judicabit Deus hunc
mundum? »
Altera rursum objectio: quæ quidem hunc in
mndum procedat. Si cum malus factus sim,inquit,
n causa fui, uti Deus victor evaderet, 1) haud-
quaquam pœnæ obnoxius fuero. Hanc autem sic
aolvit: Si Deus est justus judex, et mundum judi-
csbit in justitia, uti scriptum est, necnon pœnas
inligit tibi; juste utique eas persolves. Quomodo
ergo ais injuste te puniri, quippe qui in causa sis
ut ille vincst? Quisquis enim legem observat, le-
gislatoris magnitudinem magis prædicat, quam
qui eam violat, ac pœnis mulctatur. QQuod autem
ait, secundum hominem dico, idem est atque hu-
mano more loquor : quandoquidem veluti allato
exemplo solutionem exsequitur.
Vεas. 7, 8. « Si enim veritas Dei in meo men-
dacio abundavit in gloriam ipsius, quid adhuc et
ego tanquam peccator judicor? et non ( sicut
hlasphemaamur, et sicut aiunt quidam nos dicere)
faciamus mala ut veniant bona : quorum damnatio
justa est. »
Eardem fusius objectionem explicat, hoc autem
vAuIæ LECTIONES.
s orte νίκην, vel νικοῦσαν, pro νίκην, ut infra. Chrysost. τὰ νικητήρια.