PG 95, col. 64
tarum consuetudines explicat, nusquamo vero refert Arianos numerum hune hebpdomsdum
jejunio Quadragesimsli consignasse; quin nec genti ulli proprium fuisse. Hoc solum trsdit,
llyyrios et Occidentales omnes, sexæ solemnium jejuniorum hebdomades numerare; itemoue
Aibyam et Ægyptum cum Palæstinis: alios vero septem, uti Constantinopolitanos, circumvi-
cinascue nationes ad Phæmnices usque; id est Asism et Syriam. Quod de Occidentalibus nsrrat
Soxomenus, hoc Lstinorum scriptorum, Cassiani, Leonis Magni et Gregorii itidemo Magni,
aliorumque testimoniis constst. Perinde vero certuma est morem, quem tenemaus hodie, ineundi
jejunii solemonis a feria quarts Quinquagesimæ, Photinno schismaate vetustiorem esse; qunn-
doquidema ejus moeminit Amslariuslib t De Eccles. οfQᾶc., cap. V,quem cum eliis vribus Ludo-
δgyptios olim a Romaanis hac in parte non dissensisse extra dubium fit ex epistolis ho-
iliisque Paschalibus pstrisrcharur Alexandrinorum, Τheophili et Cyrilli, 49) in quibus
sex tantummaodo hebdomoades ussignsntur a capite jejunii usque ad festum Resurrectioms. Εx.
ggr. Τheophilus Hieronymo scribens, in fine egstolæ ait: lncipientes Ouadrαgesimam α
tricesima die mensis Mechir, et hebdomαdam sαlutaris Paschæ qunta die Pharmuthi, finien-
4esque ejunia secundum evangelicas traditiones decima die Pharmuthi, ut, illucescente sta-
tim Domnicα, festa celebremus die qjusdem mensis.Ita nemope ut illo anno jejunii initium,
seu feria secunda primæ hebdomadis Quadragesimaæ contigerit die 26 Pebpruarii, et festum
Resurrectionis sexta Aprilis. lurs non addo ex triginta Bomoiliis Cyrilli, ne fastidiosus fiam.
Constantinopolitani vero et Asiatici sic septem hebdomades ejunabant, ut postrems εά
Quadragesimam non pertineret, sed propter Domoini passionem ageretur. Quem etiam morem
Antiocheni sectabpantur : hoc tamen excepto, ut cum Byαnntini et Asinni secundum Laodi-
ceni csnonis S0 præscriptum Qusdrsgesima ξηροφαγοῦντες, aridis cibis vescendo transige-
rent, xerophagias sola hebdomaade Passionis Orientales admitterent. Nam Epiphanius, hæres.
70 adversus Audianos, qui in Syria morabantur, eontendit, ex traditione majorum non posse
necue a decima sexcta luno, neque a nona incipi hebdomas XeropAagiæ et Paechatis sancta.
Hæresi 75 narrat, Aerianos, qui in Oriente et in Armenia innotuere, fideles irrisisse, qui in
diebus Paschstis xerophagiis indulgerent. In fine Panarii eamdem esse Catholicæ Bcclesiææ-
consuetudinem audaciuscule asserit. Cæterum ante septem Paschαtis dies, inquit, Ouadrage-
simam observare solet Ecclesia; et tn euniis perseverare: Dominicis vero nullis, nec in ipss
Quadragesimα; τὰς δὲ ἐξ ἡμέρας τοῦ Πάσχα ἐν ξηροφαγίᾳ διατελοῦσι πάντες οἱ λαοt Prνæterea seaæ
Paschatis dies cum αcerophagits, seu siccis eduliis ogunt omnes populi. Hierosolymaitanis vero
et Palæstinis eo evo cum Ægyptiis Romsnisque convenisse, consulto scripsit Soxomenus.
Nar Cyrillus Hierosolymitanus, catech. Xvmm, quam postremam hsbuit Sabbato sancto,
austeriori Paraceves jpunto, vigtliaque pprolixæiori transactis, ἔκ τε τῆς ὑπερθέσεως τῆς νηστείας
τῆς παρασκευῆς, καὶ τῆς ἀγρυπνίας; cum proxime instsret sanctus Paschatis dies, in quo rege-
nerandi per baptismum erant catechumeni: in hac, inquam, Cstechesi diserte enunlist,
Sabbatum sanctum postremam foisse diem Qusdragesimæ, ἐν ταῖς διελθούσαις ταύταις τῆς
Τεσσαρακοστῆς ἡμέραις, in hisce qui desinunt Quadragesimæ diebus. Veruma subsequendi ætate,
Palæstinos Antiochenorum, Phænicum, Cypriorum vicinorum suorum morem æmulstos esse
deducitur, non solum ox hac quam damus epistola Damasceni, sed etiam ex testimonio,
quod in fine epistolæ cum aliis subicitur, Petri Hierosolymitani, qui sexto sæculo medio
sub Justiniano fforebat; cui addi potest, Vita sanctæ Mariæ δgyptiacæ, in qus monachi
feruntur Qundragesimamo consuesse sgere in deserto trans Jordanem, usque ad Dominicam
Pslmarumo, seu hebdoroadem sanctam Passionis. Hos porro Alexandrini Mclcbitæ, seu or-
AAMAEXINoT
Νλαι ωlέIN.
cφτγτrῖς
JOAN NIS uESuTTEEI DA MASCNI
p sACRIS mEIIINIIS.
Dgedicto sineeroque Christi servo, demino Come- ᾷ 7ῷ εὐλογημνῳ καὶ γνησέῳ δοβλῳ Χριστοῦ, æu-
ρω Κομητᾷ, πνευματακῷ ἀδελφῷ, Τωάνrνης ἐλά-
μμμιστος.
Πολλῶν καὶ ἀπείρων δωρεῶν παρὰ Θυοῦ τοῖς ἀν-
jejunio Quadragesimsli consignasse; quin nec genti ulli proprium fuisse. Hoc solum trsdit,
llyyrios et Occidentales omnes, sexæ solemnium jejuniorum hebdomades numerare; itemoue
Aibyam et Ægyptum cum Palæstinis: alios vero septem, uti Constantinopolitanos, circumvi-
cinascue nationes ad Phæmnices usque; id est Asism et Syriam. Quod de Occidentalibus nsrrat
Soxomenus, hoc Lstinorum scriptorum, Cassiani, Leonis Magni et Gregorii itidemo Magni,
aliorumque testimoniis constst. Perinde vero certuma est morem, quem tenemaus hodie, ineundi
jejunii solemonis a feria quarts Quinquagesimæ, Photinno schismaate vetustiorem esse; qunn-
doquidema ejus moeminit Amslariuslib t De Eccles. οfQᾶc., cap. V,quem cum eliis vribus Ludo-
δgyptios olim a Romaanis hac in parte non dissensisse extra dubium fit ex epistolis ho-
iliisque Paschalibus pstrisrcharur Alexandrinorum, Τheophili et Cyrilli, 49) in quibus
sex tantummaodo hebdomoades ussignsntur a capite jejunii usque ad festum Resurrectioms. Εx.
ggr. Τheophilus Hieronymo scribens, in fine egstolæ ait: lncipientes Ouadrαgesimam α
tricesima die mensis Mechir, et hebdomαdam sαlutaris Paschæ qunta die Pharmuthi, finien-
4esque ejunia secundum evangelicas traditiones decima die Pharmuthi, ut, illucescente sta-
tim Domnicα, festa celebremus die qjusdem mensis.Ita nemope ut illo anno jejunii initium,
seu feria secunda primæ hebdomadis Quadragesimaæ contigerit die 26 Pebpruarii, et festum
Resurrectionis sexta Aprilis. lurs non addo ex triginta Bomoiliis Cyrilli, ne fastidiosus fiam.
Constantinopolitani vero et Asiatici sic septem hebdomades ejunabant, ut postrems εά
Quadragesimam non pertineret, sed propter Domoini passionem ageretur. Quem etiam morem
Antiocheni sectabpantur : hoc tamen excepto, ut cum Byαnntini et Asinni secundum Laodi-
ceni csnonis S0 præscriptum Qusdrsgesima ξηροφαγοῦντες, aridis cibis vescendo transige-
rent, xerophagias sola hebdomaade Passionis Orientales admitterent. Nam Epiphanius, hæres.
70 adversus Audianos, qui in Syria morabantur, eontendit, ex traditione majorum non posse
necue a decima sexcta luno, neque a nona incipi hebdomas XeropAagiæ et Paechatis sancta.
Hæresi 75 narrat, Aerianos, qui in Oriente et in Armenia innotuere, fideles irrisisse, qui in
diebus Paschstis xerophagiis indulgerent. In fine Panarii eamdem esse Catholicæ Bcclesiææ-
consuetudinem audaciuscule asserit. Cæterum ante septem Paschαtis dies, inquit, Ouadrage-
simam observare solet Ecclesia; et tn euniis perseverare: Dominicis vero nullis, nec in ipss
Quadragesimα; τὰς δὲ ἐξ ἡμέρας τοῦ Πάσχα ἐν ξηροφαγίᾳ διατελοῦσι πάντες οἱ λαοt Prνæterea seaæ
Paschatis dies cum αcerophagits, seu siccis eduliis ogunt omnes populi. Hierosolymaitanis vero
et Palæstinis eo evo cum Ægyptiis Romsnisque convenisse, consulto scripsit Soxomenus.
Nar Cyrillus Hierosolymitanus, catech. Xvmm, quam postremam hsbuit Sabbato sancto,
austeriori Paraceves jpunto, vigtliaque pprolixæiori transactis, ἔκ τε τῆς ὑπερθέσεως τῆς νηστείας
τῆς παρασκευῆς, καὶ τῆς ἀγρυπνίας; cum proxime instsret sanctus Paschatis dies, in quo rege-
nerandi per baptismum erant catechumeni: in hac, inquam, Cstechesi diserte enunlist,
Sabbatum sanctum postremam foisse diem Qusdragesimæ, ἐν ταῖς διελθούσαις ταύταις τῆς
Τεσσαρακοστῆς ἡμέραις, in hisce qui desinunt Quadragesimæ diebus. Veruma subsequendi ætate,
Palæstinos Antiochenorum, Phænicum, Cypriorum vicinorum suorum morem æmulstos esse
deducitur, non solum ox hac quam damus epistola Damasceni, sed etiam ex testimonio,
quod in fine epistolæ cum aliis subicitur, Petri Hierosolymitani, qui sexto sæculo medio
sub Justiniano fforebat; cui addi potest, Vita sanctæ Mariæ δgyptiacæ, in qus monachi
feruntur Qundragesimamo consuesse sgere in deserto trans Jordanem, usque ad Dominicam
Pslmarumo, seu hebdoroadem sanctam Passionis. Hos porro Alexandrini Mclcbitæ, seu or-
AAMAEXINoT
Νλαι ωlέIN.
cφτγτrῖς
JOAN NIS uESuTTEEI DA MASCNI
p sACRIS mEIIINIIS.
Dgedicto sineeroque Christi servo, demino Come- ᾷ 7ῷ εὐλογημνῳ καὶ γνησέῳ δοβλῳ Χριστοῦ, æu-
ρω Κομητᾷ, πνευματακῷ ἀδελφῷ, Τωάνrνης ἐλά-
μμμιστος.
Πολλῶν καὶ ἀπείρων δωρεῶν παρὰ Θυοῦ τοῖς ἀν-