PG 95, col. 67
autem est ceasonastia in bono. in maalum siqui-
dem eonspiratio, seditio patius quam pax dicenda
est. Mihi itaque cæterorum mimmo hic propositus
est finis, in primis quæ ad pacem spectant pro-
curare, et quidquid sd id conducit, rogantibus
quantum in me erit, elsqui.
3.Igitur cum dissensionem de sanctis jejunils,
in aerem usque attolli cernerem, graviter luge-
bam, mœrebamque, quod peccatum mortem mihi
per bonum operaretur. Ecquod enim jejuniorum
emolumentum sit iis, qui ad jurgia contentiones-
que jejunant? quocirca illis quidem qui septem
hebdomades sq)ῇ sacris jejuniis impendendas esse
dicerent, consilium dabam nne litigsrent, pulchrum-
que Christi corpus, Ecclesiam dico, dissidiis scin-
derent; quinlmo morem potius gererent iis quibus
ppræsulatus verhique dispensatio credita essent. In
bona quippe abundare et proficere, atque ad ma-
jora et sublimiora ascendere, et adjicere super
omnem laudem Domini s, eorum esse qui belle se
habeant; illis vero qui octo hebdomades statuunt,
suggerebam, nec bonum ipsum esse bonum, nisi
bene geratur. Etenim virginitas bonum est : at si
nupseris, non peccasti ⁴. Diem totam jejunando
consumere bonum est : qui vero non manducat,
manducantem non judicet . In ejusmodi rebus
neutiquam convenit sancire, aut cogere, aut ne-
cessitate imposita commissum gregem adigere,
sed suasione magis, mansuetudine et sermone sale
condito. Atque hæc sunt quæ istis suggeimus.
Sin vero quæ nostra sententia sit palam facere
oportet, hoc dicimus, quod, cum sanctus Pater
noster Basilius, veritatis doctor in sermone De
ebriosis septem esse jejuniorum sscrorum hebdo-
mades dixerit, aliundeque Gregorius cognomento
Τheologus in sermone De baptismo, jejunia hæc
quadraginta dierum quos Dominus jejunando
transegit, figuram exprimere et imitari definierit,
necessarium omnino sit ambo hæc mntuo conci-
liare, ne divinorum virorum documenta dissonare
reperiantur. Nam hoc est quod turbas excitat, non
expendere vim eorum quæ dicuntur. Non enim, ut
quidam autumarunt, lege sancitum nobis eit, ut
decimas anni totius jejunando solveremus (1).
Pεαl. εαα, 14. s 1 Cos. , 22. Rom. αιν, 3,
vAI2 LæCTIoNES.
Lυegο, δεκάτου.
Noπε.
(1) Bt decimas anni jejunando solseremus. Hoc
tmsnen statuerat Cassianus collat. 21, cap. 25 et
27, cujus libros Noster abs se lcctos alibi significat.
Cassianum secuti suut e latinis, Gregorius Magnus
hom. 16 in Εvangelia, Albinus laccus et alii :
Græcis vero Dorotheus abbas doctrina 15, ubi post-
quam narravit, præter septem bebdomades, sole-
mnium jejuniorum, alteram veluti præparatoriam
indictam fuisse, quo quadragesimale, quod Domi-
nus integrum jejunavit, honoratius reddertur,
subjungit, septem hebdomadas absque Dominicis et
dem eonspiratio, seditio patius quam pax dicenda
est. Mihi itaque cæterorum mimmo hic propositus
est finis, in primis quæ ad pacem spectant pro-
curare, et quidquid sd id conducit, rogantibus
quantum in me erit, elsqui.
3.Igitur cum dissensionem de sanctis jejunils,
in aerem usque attolli cernerem, graviter luge-
bam, mœrebamque, quod peccatum mortem mihi
per bonum operaretur. Ecquod enim jejuniorum
emolumentum sit iis, qui ad jurgia contentiones-
que jejunant? quocirca illis quidem qui septem
hebdomades sq)ῇ sacris jejuniis impendendas esse
dicerent, consilium dabam nne litigsrent, pulchrum-
que Christi corpus, Ecclesiam dico, dissidiis scin-
derent; quinlmo morem potius gererent iis quibus
ppræsulatus verhique dispensatio credita essent. In
bona quippe abundare et proficere, atque ad ma-
jora et sublimiora ascendere, et adjicere super
omnem laudem Domini s, eorum esse qui belle se
habeant; illis vero qui octo hebdomades statuunt,
suggerebam, nec bonum ipsum esse bonum, nisi
bene geratur. Etenim virginitas bonum est : at si
nupseris, non peccasti ⁴. Diem totam jejunando
consumere bonum est : qui vero non manducat,
manducantem non judicet . In ejusmodi rebus
neutiquam convenit sancire, aut cogere, aut ne-
cessitate imposita commissum gregem adigere,
sed suasione magis, mansuetudine et sermone sale
condito. Atque hæc sunt quæ istis suggeimus.
Sin vero quæ nostra sententia sit palam facere
oportet, hoc dicimus, quod, cum sanctus Pater
noster Basilius, veritatis doctor in sermone De
ebriosis septem esse jejuniorum sscrorum hebdo-
mades dixerit, aliundeque Gregorius cognomento
Τheologus in sermone De baptismo, jejunia hæc
quadraginta dierum quos Dominus jejunando
transegit, figuram exprimere et imitari definierit,
necessarium omnino sit ambo hæc mntuo conci-
liare, ne divinorum virorum documenta dissonare
reperiantur. Nam hoc est quod turbas excitat, non
expendere vim eorum quæ dicuntur. Non enim, ut
quidam autumarunt, lege sancitum nobis eit, ut
decimas anni totius jejunando solveremus (1).
Pεαl. εαα, 14. s 1 Cos. , 22. Rom. αιν, 3,
vAI2 LæCTIoNES.
Lυegο, δεκάτου.
Noπε.
(1) Bt decimas anni jejunando solseremus. Hoc
tmsnen statuerat Cassianus collat. 21, cap. 25 et
27, cujus libros Noster abs se lcctos alibi significat.
Cassianum secuti suut e latinis, Gregorius Magnus
hom. 16 in Εvangelia, Albinus laccus et alii :
Græcis vero Dorotheus abbas doctrina 15, ubi post-
quam narravit, præter septem bebdomades, sole-
mnium jejuniorum, alteram veluti præparatoriam
indictam fuisse, quo quadragesimale, quod Domi-
nus integrum jejunavit, honoratius reddertur,
subjungit, septem hebdomadas absque Dominicis et