PG 95, col. 66
Deus bhomlsibus, eximium præcigaumaue munus
est prudentin. Est enim boni malique discasiio :
qui autem optimae distribuit, optima quoque et
quidquid eonvenientius elegit, ductum sequmns
rationis, aua regunstur illi qui ipsi morem gereat.
Hujus prudentiæ genimaen maturum est iliud Sa-
lomonis 46o) effatum: « Suum cuique rei tem-
pus est ⁴; quo significatur, universum id quod
est, hoc esse bonum. Non enim malum est ex
illis quæ sunt, quin potius boni fuga et interems-
pli. Quando itaque unumquodque bonum (recta
utique ratione, sine qua imprudentia magis erit,
quam judicium, quod judicatum msale fuerit) tum
erit tacendi tempus, quando hoc bonums apposi-
tumque erit : tunc et suum loquendi temopus ac-
cidet, ubi quis rogatus fuerit. Nam quempiam
ante loqui, quam quæsitus sit, aut ante proficisci,
quam mittatur, hoc illi qui loquitur, et pergit,
stultitiæ vertetur. Horum vero regula sunt cir-
cumstastiæ rerum; ut dum loquendi necessltas
urget, periculo non vacet conticescere. At coatin-
git aliquando, ut et illud quod convenientius est
præferri debcat ei quod esse bonum existimatur.
Cæterum nullo non tempore incumbit mihi ut ta-
ceam; idque mihi merita est inconsiderantia mea,
ut mihi non sit fas loqui. Iusuper vero corams
sapientibus celsissimæque intelligentiæ viris, qui
suapte virtute hoc nacti sunt ut aliis præficeren-
tur, quonam pacto loqui audeat, qui virtute inops
est? Iæc cum animo versarem, nunc quoque
silentium tenuissem, nisi eximia tuæ, quam Deus
tuetur, amantissiue, claritatis veneratio ad
sctibendum me compulisset. Cum enim pretiosis
litteris vestris vos admaodum instare viderem,
2, Seripsit vestra omaaino mihi colenda virtus
ejusmodi rumoreu sparsisss quosdam, dixisse
nos, hebdomaadibus octo jejunandum esse, praæce-
pitque ut seaeaibssemaus, num ita res habeant. AI
hoc dicimus ecclesiastica pace nihil esse subli-
msius, ppropter quams lex ct prophetæ, progter quam
Deus factus est homo; quod plane magnum at-
queimpervestigabile mysterium est: quam Christus
annuntiatumn venit : quam Christus discipulis suis,
sive prius quam pateretur, sive postquam a pas-
sione resarresit, pro summo muaere largitus est:
quam et ipse, cosss ad celes ascenderet cum etrne
sua,unde sine carne descenderat,in partem sortem-
que apostolis, perque eos Ecclesiæ reliquit . Paε
vAt LECONES.
est prudentin. Est enim boni malique discasiio :
qui autem optimae distribuit, optima quoque et
quidquid eonvenientius elegit, ductum sequmns
rationis, aua regunstur illi qui ipsi morem gereat.
Hujus prudentiæ genimaen maturum est iliud Sa-
lomonis 46o) effatum: « Suum cuique rei tem-
pus est ⁴; quo significatur, universum id quod
est, hoc esse bonum. Non enim malum est ex
illis quæ sunt, quin potius boni fuga et interems-
pli. Quando itaque unumquodque bonum (recta
utique ratione, sine qua imprudentia magis erit,
quam judicium, quod judicatum msale fuerit) tum
erit tacendi tempus, quando hoc bonums apposi-
tumque erit : tunc et suum loquendi temopus ac-
cidet, ubi quis rogatus fuerit. Nam quempiam
ante loqui, quam quæsitus sit, aut ante proficisci,
quam mittatur, hoc illi qui loquitur, et pergit,
stultitiæ vertetur. Horum vero regula sunt cir-
cumstastiæ rerum; ut dum loquendi necessltas
urget, periculo non vacet conticescere. At coatin-
git aliquando, ut et illud quod convenientius est
præferri debcat ei quod esse bonum existimatur.
Cæterum nullo non tempore incumbit mihi ut ta-
ceam; idque mihi merita est inconsiderantia mea,
ut mihi non sit fas loqui. Iusuper vero corams
sapientibus celsissimæque intelligentiæ viris, qui
suapte virtute hoc nacti sunt ut aliis præficeren-
tur, quonam pacto loqui audeat, qui virtute inops
est? Iæc cum animo versarem, nunc quoque
silentium tenuissem, nisi eximia tuæ, quam Deus
tuetur, amantissiue, claritatis veneratio ad
sctibendum me compulisset. Cum enim pretiosis
litteris vestris vos admaodum instare viderem,
2, Seripsit vestra omaaino mihi colenda virtus
ejusmodi rumoreu sparsisss quosdam, dixisse
nos, hebdomaadibus octo jejunandum esse, praæce-
pitque ut seaeaibssemaus, num ita res habeant. AI
hoc dicimus ecclesiastica pace nihil esse subli-
msius, ppropter quams lex ct prophetæ, progter quam
Deus factus est homo; quod plane magnum at-
queimpervestigabile mysterium est: quam Christus
annuntiatumn venit : quam Christus discipulis suis,
sive prius quam pateretur, sive postquam a pas-
sione resarresit, pro summo muaere largitus est:
quam et ipse, cosss ad celes ascenderet cum etrne
sua,unde sine carne descenderat,in partem sortem-
que apostolis, perque eos Ecclesiæ reliquit . Paε
vAt LECONES.