PG 95, col. 79
έργειαν καὶ ἀμαρτίαν διαιρετίζονται legend. διερετίζοντες) πρῶτον, ὁ τῆς γαστριμαργίας, κ. τ. ἐ. Joan-
nis Damascen de coqitationibus, et triplexæ animæ purs. Nosse oportet Christianos omnes,
cogitationes quæ universas complectuntur, octo esse, qutbus anima nostra continuis præliis
lacessitur, atque tum ad contnentiam tum ad actionem, lum etiam ad peccatum exæcitatur.
Prima est, gutæ, etc. Græcum epistolæ textum peramanter mihi ex Anglia transmisit, dum
in vivis adhuc ageret, vir humanissimous doctissimusque Abrshamus Sellerus, descriptum ex
Bibliothecæ suæ codice, in quoitidem proxime subsequebatur tractatus ille slter Damasceni,
quem ststim subiciam, De virtutibus et vitiis. Bunc enim epistolæ velut appendicem fuisse
conicio, tum qpua in eo de triplici parte animæ disputatur, cujus mentio fit in titulo codicis -
Cæsarei,tum etiams obo epilogum, qui Bpistolæ veluti postscriptum est. Et certe, priors verbpa
hæc, si cod. Regiuma 2928, sequamur, Ἰστέον οὖν, Scre agiturattinet, tractatus seriema, quam
alia præcesserint, indicsnt, non ejus exordium. Hujus porro posterioris lucubrationis trans-
lationem vir pereruditus Leo Allatius Combefisio nostro miserat: Græcs vero reperi in cod.
Regiο.
IANNOT TOT AA tAERIHNOT
nEeI
Τν ΟΚλ XΣ ONIIPIAX IINEETII AN.
ὴ7
rrSLT
ΟA N NIS DAM scNI
oE oCTO sPIRITIES NEQuITIÆ.
1. Noveis,frater,octo cogitationes vitiosas esse, A αἴ. Τίνωσκε, ἀδελφὲ, ὅτι ὀκτώ εἰσιν οἱ λογισμοὶ t
quibus monachus infestatur, quemadmodum Patres
narrant. Prima est cogitatio gulæ, secunda malæ
et turpis cupiditatis, tertia avaritiæ, quarts tristi-
tisæ, quinta iræ, sexta acediæ, septima vanæ glo-
riæ, et ectava superbiæ.
2, Incumbit itaque tibi, o monsche, ut cogno-
scas, animumque diligenter advertas, quanam aῖ-
fectione, quæ ab adversariis nostris et nequitiæ
spiritibus proficiscatur, commoveri te et turbari
sentias, et in quamnam cogitationem mens tua
cum affectu, sive passione, proclivis sit.
3. Ac si quidem te gulæ aut voluptatis æstu
cieri ccgnoscis, ventrem coerce, definito in pon- καὶ ὑπὸ τρυφῆς ταράττῃ, στένωσόν σου τὴν γα-
dere et mensura cibo et potu: separationem animsæ B στέρα, περιορίζων ἐν σταθμῷ καὶ μέτρῳ τὴν τρο-
a corpore, judicium venturum, horrendamque ge-
hennæ lammam, necnon regni cœlestis deside-
rium, perpetuo memoria tene. Hoc pacto siqui-
dem voluptatem ventris superare, atque abominari
puteris.
4, Sin vero rursum a turpis vesanæque cupidi-
tatis spiritu occuparis, frenando corpori, conte-
rendæ animæ, vlgiliis, cum assiduis precibus te-
ipsum exerce. S7ʼ Insuper modestiam cole;
neminem judices, aut laceres nec prorsus abomi-
neris. Quin et mortem animo versa, sitim libens
tolera, nullam prorsus cum mulieribus consustu-
dinem habe, ut nec earum vultum intuearis: atque
hoc modo ab hac passione libersberis.
nis Damascen de coqitationibus, et triplexæ animæ purs. Nosse oportet Christianos omnes,
cogitationes quæ universas complectuntur, octo esse, qutbus anima nostra continuis præliis
lacessitur, atque tum ad contnentiam tum ad actionem, lum etiam ad peccatum exæcitatur.
Prima est, gutæ, etc. Græcum epistolæ textum peramanter mihi ex Anglia transmisit, dum
in vivis adhuc ageret, vir humanissimous doctissimusque Abrshamus Sellerus, descriptum ex
Bibliothecæ suæ codice, in quoitidem proxime subsequebatur tractatus ille slter Damasceni,
quem ststim subiciam, De virtutibus et vitiis. Bunc enim epistolæ velut appendicem fuisse
conicio, tum qpua in eo de triplici parte animæ disputatur, cujus mentio fit in titulo codicis -
Cæsarei,tum etiams obo epilogum, qui Bpistolæ veluti postscriptum est. Et certe, priors verbpa
hæc, si cod. Regiuma 2928, sequamur, Ἰστέον οὖν, Scre agiturattinet, tractatus seriema, quam
alia præcesserint, indicsnt, non ejus exordium. Hujus porro posterioris lucubrationis trans-
lationem vir pereruditus Leo Allatius Combefisio nostro miserat: Græcs vero reperi in cod.
Regiο.
IANNOT TOT AA tAERIHNOT
nEeI
Τν ΟΚλ XΣ ONIIPIAX IINEETII AN.
ὴ7
rrSLT
ΟA N NIS DAM scNI
oE oCTO sPIRITIES NEQuITIÆ.
1. Noveis,frater,octo cogitationes vitiosas esse, A αἴ. Τίνωσκε, ἀδελφὲ, ὅτι ὀκτώ εἰσιν οἱ λογισμοὶ t
quibus monachus infestatur, quemadmodum Patres
narrant. Prima est cogitatio gulæ, secunda malæ
et turpis cupiditatis, tertia avaritiæ, quarts tristi-
tisæ, quinta iræ, sexta acediæ, septima vanæ glo-
riæ, et ectava superbiæ.
2, Incumbit itaque tibi, o monsche, ut cogno-
scas, animumque diligenter advertas, quanam aῖ-
fectione, quæ ab adversariis nostris et nequitiæ
spiritibus proficiscatur, commoveri te et turbari
sentias, et in quamnam cogitationem mens tua
cum affectu, sive passione, proclivis sit.
3. Ac si quidem te gulæ aut voluptatis æstu
cieri ccgnoscis, ventrem coerce, definito in pon- καὶ ὑπὸ τρυφῆς ταράττῃ, στένωσόν σου τὴν γα-
dere et mensura cibo et potu: separationem animsæ B στέρα, περιορίζων ἐν σταθμῷ καὶ μέτρῳ τὴν τρο-
a corpore, judicium venturum, horrendamque ge-
hennæ lammam, necnon regni cœlestis deside-
rium, perpetuo memoria tene. Hoc pacto siqui-
dem voluptatem ventris superare, atque abominari
puteris.
4, Sin vero rursum a turpis vesanæque cupidi-
tatis spiritu occuparis, frenando corpori, conte-
rendæ animæ, vlgiliis, cum assiduis precibus te-
ipsum exerce. S7ʼ Insuper modestiam cole;
neminem judices, aut laceres nec prorsus abomi-
neris. Quin et mortem animo versa, sitim libens
tolera, nullam prorsus cum mulieribus consustu-
dinem habe, ut nec earum vultum intuearis: atque
hoc modo ab hac passione libersberis.