PG 96, col. 708
νέμων τοὺς λογισμοὺς, ἄγων τε κατ’ ἐξουσίαν δεδι
βούλοιτο, ἢ τά θρέμματα. Ὕπδ Κυρίῳ γὰρ τῷ Θεῷ
ὡς πρόϐατον ποιμαινόμενος, οὐδενὸς τῶν ἀρίστων
ἐστέρητο. Ἀριστα δὲ λέγειν μηδεὶς οἰέσθω με,τὰ
τοῖς πολλοῖς καταθύμια, πρὸς ἀ ἡ τῶν λιχνοτέρων
ἀεὶ διάνοια κέχηνεν, ἃ μήτε παραμένειν πέφυκε.
μήτε βελτίονα δρᾷν τδν κεκτημένον ἐπίσταται, τὰ
τοῦ παρόντος βίου τερπνὰ, ἆ μὴ δύναται βεϐαίαν
δύναμιν κτήσασθαι (95), ἀλλά περὶ αὐτὰ “raptet.
καὶ αύθωρὸν διαλύεται, εί καὶ τούτων πολλὴν εἶχον
τὴν περιουσίαν. Ἀπαγε’ ού πρὸς ἡμῶν ταῦτα θανο
μάζειν , οὐδ’ α’ύτη μερὶς τῶν φοϐουμένων τὸν K5-
ptO‘l' ἀλλὰ τὰ ἀγαθὰ, τὰ ὅντως τοῖς εὖ φρονοῦσιν
έφετά καὶ ὲράσμία. ἆ.- ’μένει διαίωνίξοντα.’ὀεὸν μὲν
εὐφραίνοντα, καρπὸν δὲ τοῖς κεκτημένοις ἀνατέλλοντα
ὥριμον, τὰς Διῐιρετάς φημὶ, αϊ τὸν καρπὸν ὲν καιρῷ
αὐτῶν, τῷ αἰῶνι λέγω μέλλοντι, ζωὴν αἰώνιον διὸ·
σουσι, τοῖς γε ἀξίως φιλοπονήσασι, κα)⁵ προσενέγκιςι
τὸν ἑαυτῶν πόνων ὅση δύναμις. Πόνος μὲν γὰρ προ-
πορεύεται, ἕπεται δὲ μακαριότης οιίώνιος (96). Ἕνα
τὸς ’Ῑωακεὶμ συνήθως τοὺς οἰκείους ὲποίμανε λιγιο
σμοῦς, ἐν τόπῳ μὲν χλόης , τῶν ἱερῶν λογίων τῇ
θεωρίᾳ ὲναυλιζόμενος, ἐπὶ ὕδατος δὲ ἀναπαύσεως
τῆς θείας εὐφραινόμενος χάριτος, ἐξ ἀτόπων ir:-
’στρέφων , ἐπὶ δὲ τρίϐους δικαιοσύνης ὁδηγῶν. Ἅννα
δὲ , ἢ χάρις ἑρμηνεύεται , ούχ ἦττον ὁμότροπος ἦν.
καὶ ὁμόζυγος, πᾶσι μὲν ἀγαθοῖς κομῶσα, μυστιιῴ
δέ τινι λόγῳ κατεχομένη τῷ τῆς στειρὼσεως ἀρ-
ρωστήματι. Ἐστείρευε γὰρ ὄντως ἠ χάρις, ὲν ταῖς
τῶν ἀνθρώπων ψυχαῖς καρποφορεῖν οὐκ ἰσχύουσα·
διότι πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν, οὐκ ἦνὸ
συνιὼν , οὐκ ἦν ὁ ἐκζητῶν τὸν Θεόν. Εἶτα ὁ ἀγαθὸς
Θεὸς ἐπιδὼν, καὶ κατοικτειρήσας τῆς οίκείας χειρὸς
τὸ πλαστούργημα, καὶτοῦτο βουληθεὶς ἀνασώσασθαι.
λύει τὴν τῆς χάριτος στείρωσιν, τῆς ’Δννης φημὶ τῆς
θεόφρονος, καὶ τίκτει παῖδα, οἵα ού πρότερον γέγονεν,
ούδ⁴ ⁷αῦ πάλιν γενήσεται. Ἠ δὲ τῆς στειρὼσεως λύ-
σις ἐδήλου σαφέστατα τὴν κοσμικὴν τῶν ἀγαθῶν
λυθήσεσθαι στείρωσιν, καὶ τῆς ἀπορρήτου μακα-
ριότητος καρπογονεῖσθαι τὸ στέλεχος.
ς’. Ἐντεῦθεν ἡ Θεοτόκος ἐξ ἐπαγγελίας προέρχε-
ται. Ἀγγελος γὰρ καταμηνύει τῆς γενησομένης
σύλληψιν. Ἐπρεπε γὰρ κάν τούτῳ μὴ ἐλαττοῦσθαί
τινος, ἢ φέρειν τὰ δεύτερα, τὴν τοῦ μόνου καὶ ὅντως
τελείου θεοῦ ἐσομένην κατά σάρκα λοχεύτριαν. Εἶτα
τῷ ἱερῷ ναῷ τοῦ Θεοῦ ἀνατίθεται, κάνταῦθα διατρίι
ϐει , κρείττονα καὶ καθαρωτέραν τῶν ἄλλων ἐπιδειο
κνυμένη σπουδὴν καὶ ἀναστροφὴν, ἁπάσης ἐπιμιξίας
ἀνδρῶνκαὶ θηλειῶν ἀτόπων (97) ἀπηλλαγμένη. ’.ω’
(97) Germ. ct Colb. ἀπηλλαγμένην.
βούλοιτο, ἢ τά θρέμματα. Ὕπδ Κυρίῳ γὰρ τῷ Θεῷ
ὡς πρόϐατον ποιμαινόμενος, οὐδενὸς τῶν ἀρίστων
ἐστέρητο. Ἀριστα δὲ λέγειν μηδεὶς οἰέσθω με,τὰ
τοῖς πολλοῖς καταθύμια, πρὸς ἀ ἡ τῶν λιχνοτέρων
ἀεὶ διάνοια κέχηνεν, ἃ μήτε παραμένειν πέφυκε.
μήτε βελτίονα δρᾷν τδν κεκτημένον ἐπίσταται, τὰ
τοῦ παρόντος βίου τερπνὰ, ἆ μὴ δύναται βεϐαίαν
δύναμιν κτήσασθαι (95), ἀλλά περὶ αὐτὰ “raptet.
καὶ αύθωρὸν διαλύεται, εί καὶ τούτων πολλὴν εἶχον
τὴν περιουσίαν. Ἀπαγε’ ού πρὸς ἡμῶν ταῦτα θανο
μάζειν , οὐδ’ α’ύτη μερὶς τῶν φοϐουμένων τὸν K5-
ptO‘l' ἀλλὰ τὰ ἀγαθὰ, τὰ ὅντως τοῖς εὖ φρονοῦσιν
έφετά καὶ ὲράσμία. ἆ.- ’μένει διαίωνίξοντα.’ὀεὸν μὲν
εὐφραίνοντα, καρπὸν δὲ τοῖς κεκτημένοις ἀνατέλλοντα
ὥριμον, τὰς Διῐιρετάς φημὶ, αϊ τὸν καρπὸν ὲν καιρῷ
αὐτῶν, τῷ αἰῶνι λέγω μέλλοντι, ζωὴν αἰώνιον διὸ·
σουσι, τοῖς γε ἀξίως φιλοπονήσασι, κα)⁵ προσενέγκιςι
τὸν ἑαυτῶν πόνων ὅση δύναμις. Πόνος μὲν γὰρ προ-
πορεύεται, ἕπεται δὲ μακαριότης οιίώνιος (96). Ἕνα
τὸς ’Ῑωακεὶμ συνήθως τοὺς οἰκείους ὲποίμανε λιγιο
σμοῦς, ἐν τόπῳ μὲν χλόης , τῶν ἱερῶν λογίων τῇ
θεωρίᾳ ὲναυλιζόμενος, ἐπὶ ὕδατος δὲ ἀναπαύσεως
τῆς θείας εὐφραινόμενος χάριτος, ἐξ ἀτόπων ir:-
’στρέφων , ἐπὶ δὲ τρίϐους δικαιοσύνης ὁδηγῶν. Ἅννα
δὲ , ἢ χάρις ἑρμηνεύεται , ούχ ἦττον ὁμότροπος ἦν.
καὶ ὁμόζυγος, πᾶσι μὲν ἀγαθοῖς κομῶσα, μυστιιῴ
δέ τινι λόγῳ κατεχομένη τῷ τῆς στειρὼσεως ἀρ-
ρωστήματι. Ἐστείρευε γὰρ ὄντως ἠ χάρις, ὲν ταῖς
τῶν ἀνθρώπων ψυχαῖς καρποφορεῖν οὐκ ἰσχύουσα·
διότι πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν, οὐκ ἦνὸ
συνιὼν , οὐκ ἦν ὁ ἐκζητῶν τὸν Θεόν. Εἶτα ὁ ἀγαθὸς
Θεὸς ἐπιδὼν, καὶ κατοικτειρήσας τῆς οίκείας χειρὸς
τὸ πλαστούργημα, καὶτοῦτο βουληθεὶς ἀνασώσασθαι.
λύει τὴν τῆς χάριτος στείρωσιν, τῆς ’Δννης φημὶ τῆς
θεόφρονος, καὶ τίκτει παῖδα, οἵα ού πρότερον γέγονεν,
ούδ⁴ ⁷αῦ πάλιν γενήσεται. Ἠ δὲ τῆς στειρὼσεως λύ-
σις ἐδήλου σαφέστατα τὴν κοσμικὴν τῶν ἀγαθῶν
λυθήσεσθαι στείρωσιν, καὶ τῆς ἀπορρήτου μακα-
ριότητος καρπογονεῖσθαι τὸ στέλεχος.
ς’. Ἐντεῦθεν ἡ Θεοτόκος ἐξ ἐπαγγελίας προέρχε-
ται. Ἀγγελος γὰρ καταμηνύει τῆς γενησομένης
σύλληψιν. Ἐπρεπε γὰρ κάν τούτῳ μὴ ἐλαττοῦσθαί
τινος, ἢ φέρειν τὰ δεύτερα, τὴν τοῦ μόνου καὶ ὅντως
τελείου θεοῦ ἐσομένην κατά σάρκα λοχεύτριαν. Εἶτα
τῷ ἱερῷ ναῷ τοῦ Θεοῦ ἀνατίθεται, κάνταῦθα διατρίι
ϐει , κρείττονα καὶ καθαρωτέραν τῶν ἄλλων ἐπιδειο
κνυμένη σπουδὴν καὶ ἀναστροφὴν, ἁπάσης ἐπιμιξίας
ἀνδρῶνκαὶ θηλειῶν ἀτόπων (97) ἀπηλλαγμένη. ’.ω’
(97) Germ. ct Colb. ἀπηλλαγμένην.