PG 96, col. 725
ἐν τὸ τῆς ζωῆς ξύλον πεφύτευται, ὲν ᾧ ή ήμε-
τέρα περιεσταλται γύμνωσις. Οὐκέτι γὰρ ἡμεῖς
γυμνοὶ καὶ άνείμονες, καὶ τῆς θείας εἰκόνος μὴ φέ-
ροντες τὸν λαμπρότητα ' καὶ τὴν ἄφθονον χάριν
σεσυλημένοι τοῦ Πνεύματος, οὐκέτι τὴν παλαιὰν
τραγῳδοῦντες γύμνωσιν λέξομενο ἐξεδυσάμην τὸν
χιτῶνά μου , πῶς ἐνδύσομαι αὐτόν ; ὲν τούτῳ γάρ ὁ
opt; οὐκ ἔσχε παρείσδυσιν, οῦ τῆς ψευδοῦς ὀρε-
χθέντες θεὼσεως , τοῖς ἀνοήτοις συμπαρεϐλήθημεν
κτήνεσιν. Αὐτὸς γὰρ ὁ τοῦ Θεοῦ μονογενὴς Υἱδςο
Θεὸς ὢν, καὶ τῷ Πατρὶ ὁμοούσιος, ἐκ ταύτης τῆς
Παρθένου καὶ καθαρᾶς ἀρούρας ἑαυτὸν πεπλαστούρο
γηκεν ἄνθρωπον. Καὶ τεθέωμαι μὲν ὁ ἄνθρωπος, ὁ
θνητὸς ήθανάτισμαι, καὶ τοὺς δερματίνους χιτῶνας
ὲνδέδυμαι. Τὴν γὰρ φθορὰν άπημιρίασμαι, περίκειο
μαι τῇ περιϐολῇ τῆς θεότητος. Σήμερον ἠ Παρθένος
ή ἄχραντος, καὶ γηῖνοις μὴ (51) προσομιλήσασα
πάθεσι, ἀλλ’ οὐρανίοις ἐντραφείσα νοήμασιν, οὐκ είς
γῆν ἀπελήλυθεν, ἀλλ’ ἔμψυχος ὅντως οὐρανὸς χρη·
ματίσασα , ταῖς οὐρανίαις σκηναῖς ἐνοικίζεται. Τίς
γὰρ ταύτην οὐρανὸν καλῶν τάληθοῦς ἁμαρτήσεται ,
εἰ μή πού τις φήσειε καλῶς ἐπιστάμενος , καὶ τῶν
οὐρανῶν αὐτὴν άσυγκρίτοις ὑπεροχαῖς ὐπεραίρεσθαι.
'0 γάρ τῶν οὐρανῶν Δημιουργός τε καὶ Συνοχεύς,
καὶ παντὸς ὲγκοσμίου τε καὶ ὑπερκοσμίου, ὁρατοῦ
τε καὶ ἀοράτου τεχνίτης δημιουργήματος . οὗ τόπος
οὐδεὶς (52) τῶν πάντων εἶναι’ εἴπερ τὸ περιέχον τῶν
ἐνόντων τόπος ὁρίζεται· ὲν ταύτῃ πρὸς ἑαυτοῦ ἀσπό-
pm; βρέφος δεδημιούργηται, καὶ ταύτην ταμεῖον
εὐρύχωρον δέδειχε τῆς τὰ πάντα πληρούσης αὐτοῦ
καὶ μόνης-ἀπεριγράφου θεότητος , ὅλος ἀπαθῶς ὲν
αὐτῇ συστελλόμενος , καὶ μένων ὅλος ἐκτὸς , καὶ τό·
πον ἔχων (55) ἑαυτοῦ ἀπερίληπτον. Σήμερον ὁ τῆς
ζωῆς Θησαυρδς,-ή τῆς χάριτος ἄϐυσσος· οὐκ οἶδ’
ὅπως τολμηροῖς καὶ άτρόμοις φάναι τοῖς χείλεσι ο
θανάτῳ ζωηφόρῳ καλύπτεται, καὶ τούτῳ ἀδειμάντως
πρόσεισιν ή τούτου καταλύτην κυήσασα , εί καὶ Θά-
νατον προσαγορεῦσαι χρεὼν τὴν αὐτῆς πανίερον καὶ
ζωτικὴν ἀποὸίωσιν. Ἡ γὰρ τοῖς πᾶσι τὴν ὅντως
ζωὴν άναϐλύσασα, πῶς θανάτῳ γένοιτ’ ἂν ὑποχεί-
ριος’ ἀλλ’ εἴκει τῷ τοῦ οἰκείου τόκου θεσμοθετήματι,
ml. ὼς θυγάτηρ μὲν τοῦ πάλαι ’Λδᾶμ τὰς πατρικάς
εὐθύνας ὑπερέρχεται ο ἐπεὶ καὶ ὁ ταύτης Υἱὸς, ὴ αὐ-
τοζωὴ ταύτας οὐκ ἀπηνῄνατο ' ὡς δὲ Θεοῦ ζῶντος. .
μήτηρ ὑπάρξασα, πρὸς αὐτὸν ἀξίως (5i) μετακομί-
ζεται. Et γάρ φησὶν ὁ Θεὸς, Μήποτε ἐκτείνας τὴν
χεῖρα αὐτοῦ ὁ πρωτόπλαστος ἄνθρωπος, καὶλοι-
ϐὼν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς, καὶ γευσάμενος, είς τὸν
αίῶνα ζήσεται, πῶς ἡ τὴν ζωὴν αὐτὴν δεξαμένη ,
τὴν ἄναρχὸν τε καὶ ἄληκτον, τὴν μήτε ἀρχῆς, μήτε
⁸⁸ Cant. v, 5. ⁸⁷ Psalm. xtrttt, 15.
⁵⁸ Gen. ιιι, 22.
ςοη). νοητόν.
ρει-μὶ. _ct' pulli. suos,” σα.
{52) ll. 1 τῷ alter τό.
τέρα περιεσταλται γύμνωσις. Οὐκέτι γὰρ ἡμεῖς
γυμνοὶ καὶ άνείμονες, καὶ τῆς θείας εἰκόνος μὴ φέ-
ροντες τὸν λαμπρότητα ' καὶ τὴν ἄφθονον χάριν
σεσυλημένοι τοῦ Πνεύματος, οὐκέτι τὴν παλαιὰν
τραγῳδοῦντες γύμνωσιν λέξομενο ἐξεδυσάμην τὸν
χιτῶνά μου , πῶς ἐνδύσομαι αὐτόν ; ὲν τούτῳ γάρ ὁ
opt; οὐκ ἔσχε παρείσδυσιν, οῦ τῆς ψευδοῦς ὀρε-
χθέντες θεὼσεως , τοῖς ἀνοήτοις συμπαρεϐλήθημεν
κτήνεσιν. Αὐτὸς γὰρ ὁ τοῦ Θεοῦ μονογενὴς Υἱδςο
Θεὸς ὢν, καὶ τῷ Πατρὶ ὁμοούσιος, ἐκ ταύτης τῆς
Παρθένου καὶ καθαρᾶς ἀρούρας ἑαυτὸν πεπλαστούρο
γηκεν ἄνθρωπον. Καὶ τεθέωμαι μὲν ὁ ἄνθρωπος, ὁ
θνητὸς ήθανάτισμαι, καὶ τοὺς δερματίνους χιτῶνας
ὲνδέδυμαι. Τὴν γὰρ φθορὰν άπημιρίασμαι, περίκειο
μαι τῇ περιϐολῇ τῆς θεότητος. Σήμερον ἠ Παρθένος
ή ἄχραντος, καὶ γηῖνοις μὴ (51) προσομιλήσασα
πάθεσι, ἀλλ’ οὐρανίοις ἐντραφείσα νοήμασιν, οὐκ είς
γῆν ἀπελήλυθεν, ἀλλ’ ἔμψυχος ὅντως οὐρανὸς χρη·
ματίσασα , ταῖς οὐρανίαις σκηναῖς ἐνοικίζεται. Τίς
γὰρ ταύτην οὐρανὸν καλῶν τάληθοῦς ἁμαρτήσεται ,
εἰ μή πού τις φήσειε καλῶς ἐπιστάμενος , καὶ τῶν
οὐρανῶν αὐτὴν άσυγκρίτοις ὑπεροχαῖς ὐπεραίρεσθαι.
'0 γάρ τῶν οὐρανῶν Δημιουργός τε καὶ Συνοχεύς,
καὶ παντὸς ὲγκοσμίου τε καὶ ὑπερκοσμίου, ὁρατοῦ
τε καὶ ἀοράτου τεχνίτης δημιουργήματος . οὗ τόπος
οὐδεὶς (52) τῶν πάντων εἶναι’ εἴπερ τὸ περιέχον τῶν
ἐνόντων τόπος ὁρίζεται· ὲν ταύτῃ πρὸς ἑαυτοῦ ἀσπό-
pm; βρέφος δεδημιούργηται, καὶ ταύτην ταμεῖον
εὐρύχωρον δέδειχε τῆς τὰ πάντα πληρούσης αὐτοῦ
καὶ μόνης-ἀπεριγράφου θεότητος , ὅλος ἀπαθῶς ὲν
αὐτῇ συστελλόμενος , καὶ μένων ὅλος ἐκτὸς , καὶ τό·
πον ἔχων (55) ἑαυτοῦ ἀπερίληπτον. Σήμερον ὁ τῆς
ζωῆς Θησαυρδς,-ή τῆς χάριτος ἄϐυσσος· οὐκ οἶδ’
ὅπως τολμηροῖς καὶ άτρόμοις φάναι τοῖς χείλεσι ο
θανάτῳ ζωηφόρῳ καλύπτεται, καὶ τούτῳ ἀδειμάντως
πρόσεισιν ή τούτου καταλύτην κυήσασα , εί καὶ Θά-
νατον προσαγορεῦσαι χρεὼν τὴν αὐτῆς πανίερον καὶ
ζωτικὴν ἀποὸίωσιν. Ἡ γὰρ τοῖς πᾶσι τὴν ὅντως
ζωὴν άναϐλύσασα, πῶς θανάτῳ γένοιτ’ ἂν ὑποχεί-
ριος’ ἀλλ’ εἴκει τῷ τοῦ οἰκείου τόκου θεσμοθετήματι,
ml. ὼς θυγάτηρ μὲν τοῦ πάλαι ’Λδᾶμ τὰς πατρικάς
εὐθύνας ὑπερέρχεται ο ἐπεὶ καὶ ὁ ταύτης Υἱὸς, ὴ αὐ-
τοζωὴ ταύτας οὐκ ἀπηνῄνατο ' ὡς δὲ Θεοῦ ζῶντος. .
μήτηρ ὑπάρξασα, πρὸς αὐτὸν ἀξίως (5i) μετακομί-
ζεται. Et γάρ φησὶν ὁ Θεὸς, Μήποτε ἐκτείνας τὴν
χεῖρα αὐτοῦ ὁ πρωτόπλαστος ἄνθρωπος, καὶλοι-
ϐὼν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς, καὶ γευσάμενος, είς τὸν
αίῶνα ζήσεται, πῶς ἡ τὴν ζωὴν αὐτὴν δεξαμένη ,
τὴν ἄναρχὸν τε καὶ ἄληκτον, τὴν μήτε ἀρχῆς, μήτε
⁸⁸ Cant. v, 5. ⁸⁷ Psalm. xtrttt, 15.
⁵⁸ Gen. ιιι, 22.
ςοη). νοητόν.
ρει-μὶ. _ct' pulli. suos,” σα.
{52) ll. 1 τῷ alter τό.