PG 96, col. 729
ἃ. Οὐκ ἄτοπον δέ μοι δοκεῖ λόγῳ διαγράψαι ὅσον
ἔχει πρὸς δύναμιν, καὶ εἰκάσαι, καὶ τύπῳ σχηματίσαι
τὰ ἐπὶ τῇ ίερᾷ ταύτῃ τοῦ Θεοῦ μητρὶ τετελεσμένα
θεάματα, ἃ μετρίως , καὶ λίαν συνοπτικῶς, τὸ δὴ
λεγόμενον, παῖς ὲκ πατρὸς ἀνωθεν παρειλήφαμεν.
Δοκῶ γάρ μοι ταύτην τὴν ἀγίων ἀγιωτέραν , καὶ
ἱερῶν ἱερωτέραν, καὶ ὁσίων ὁσιωτέραν, τὴν γλυκεῖαν
τοῦ μάννα στάμνον, πηγὴν δὲ μᾶλλον εἰπεῖν ἀληθέ-
στερον ἀνακεκλίσθαι ἐπί τινος σκίμποδος ὲν τῇ θείᾳ
καὶ περιωνύμῳ πόλει Δαϐὶδ, Σιὼν φημὶ τῇ περιόπτῳ
καὶ περικλεεστατη, ἐν πεπλήρωται μὲν 6 νόμος τοῦ
γράμματος, ύπηγόρευται δὲ ὄνομα τοῦ πνεύματος ο
τὸ Πάσχα τδτυπικὺν 6 νομοδότης Χριστὸς ικτὲ-
τέλεκε, καὶ Πάσχα τὸ ἀληθὲς 6 παλαιᾶς καὶ νέας
διαθήκης Θεὸς παραδέδωκεν· ὲν τὸ δεῖπνον μυστι-
κὸν τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς 6 ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ 6 αἴρων
τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου μεμυσταγώγησε , καὶ τού-
τοις ἑαυτὸν οἷα μόσχον σιτευτὸν τέθυκε, καὶ τῆς
ἀληθινῆς ἀμπέλου τὸν βότρυν ὲληνοσάτησεν· ὲν
Χριστὸς τοῖς ἀποστόλοις όπτάνεται ὲκ νεκρῶν
ἀνιστάμενος, καὶ Θωμᾶν πιστοῦται, καὶ διὰ τούτου
τὰ πέρατα , ὡς εἴη Θεός τε καὶ Κύριος, δύο φύσεις
φέρων ὲν αὑτῷ καὶ μετά τὴν ὲκ νεκρῶν ἀναϐίωσιν,
καὶ ταύταις καταλλήλους δύο ἐνεργείας, αὐτεξούσιὰ
τε θέσματα, εἰς αἰῶνα τὸν ἄπειρον αἰωνίζοντα. Αὕτη
τῶν Ἐκκλησιῶν ἡ ἀκρόπολις· αὕτη τῶν μαθητῶν
καταγώγιον· ἐν ταύτῃ τοῦ παναγίου Πνεύματος ἡ
πολύηχος, καὶ πολύγλωσσος, καὶ πυρὶμορφος ἐπι·
φοίτησις τοῖς ἀποστόλοις ἐκκέχυται· ὲν ταύτῃ 6 Θεο-
λόγος τὴν Θεοτόκον παρειληφὼς, ἐλειτούργει τὰ
δέονταο αὖτηῖ ή μήτηρ τῶν ἀνά πᾶσαν τὴν οἰκουμέ-
νην Ἐκκλησιῶν, τῆς τοῦ Θεοῦ Μητρὸς ἐνδιαίτημα
πέφηνε , μετά γε τὴν τοῦ uio?» ἐκ νεκρῶν ἁναφοίτη-
σινο ὲν ταύτῃ τοίνυν ἡ μακαρία Παρθένος ἐπί τινος
τρισολϐίου (57) κλίνης κατέκειτο.
ε’. Ἀλλ’ ἐνταῦθα τοῦ λόγου γενόμενος, ἴνα τὸ οἰ-
κεῖον πάθος ὲξαγορεύσαιμι , θερμότατα καὶ ζέοντι
πυρσῷ τοῦ πόθου καιόμενος, φρίκῃ τινὶ καὶ χαρο-
ποιοῖς συνείλημμαι δάκρυσιν, αὐτὴν τὴν κλίνην οἷα
πε ριπτυσσόμενος , τὴν μακαρίαν τε καὶ ἐπέραστον,
τὴν θαυμάτων γέμουσαν, τὴν τὸ ζωαρχικδν σκῆνος
δεδεγμένην, καὶ τῇ παραθέσει τὸν ἁγιασμὸν εὐμοιο
ρήσασαν, αὐτὸ τὸ ἱερὸν , καὶ πανίερον , καὶ ἀξιόθεον
σκήνωμα χερσὶν οἰκείαις ἐδόκουν ἐναγκαλίζεσθαιο
ὀφθαλμοὺς, καὶ χείλη , καὶ μέτωπα, αὐχένα καὶ παφ
ρειὰς προσερείδων τοῖς μέλεσι, καὶ τῆς ἁφῆς ᾐσθό-
μην, ὡς ὲκ παρόντος συνισταμένης τοῦ σώματος, καὶ
κατανοήσας ὀφθαλμοῖς κατιδεῖν τό ποθούμενον οὐ δε-
δύνημαι. Πῶς γὰρ ἂν 6 μετάρσιον πρὸς σηκοὺς οὑ-
ρανίους ἀνήρπασται; Καὶ ταῦτα μὲν οὕτως.
leste templum abreptum fuit? Atque haec quidem mihi contigerunt.
'7' Exponit .Damascenus Hierosolymitana_m de transitu Virginis traditionem: τι Christus t_ypi_cnm Pa-
scha seuludaicumjn postrema cmn'a peregit. ΔΝοιςι contra sciiisrrtaticos; ⁷⁸ Joan. ι, 29. ⁷’⁶’ Luc. XV.
25. ⁷⁷ Joan. xx, 28. ” ¹⁸ Act. ιι, l scqqf ⁷ο De hoc scimpode multa Modestus in oratione sua.
(37) Reg. decst._ τρισολεὶίου,
ἔχει πρὸς δύναμιν, καὶ εἰκάσαι, καὶ τύπῳ σχηματίσαι
τὰ ἐπὶ τῇ ίερᾷ ταύτῃ τοῦ Θεοῦ μητρὶ τετελεσμένα
θεάματα, ἃ μετρίως , καὶ λίαν συνοπτικῶς, τὸ δὴ
λεγόμενον, παῖς ὲκ πατρὸς ἀνωθεν παρειλήφαμεν.
Δοκῶ γάρ μοι ταύτην τὴν ἀγίων ἀγιωτέραν , καὶ
ἱερῶν ἱερωτέραν, καὶ ὁσίων ὁσιωτέραν, τὴν γλυκεῖαν
τοῦ μάννα στάμνον, πηγὴν δὲ μᾶλλον εἰπεῖν ἀληθέ-
στερον ἀνακεκλίσθαι ἐπί τινος σκίμποδος ὲν τῇ θείᾳ
καὶ περιωνύμῳ πόλει Δαϐὶδ, Σιὼν φημὶ τῇ περιόπτῳ
καὶ περικλεεστατη, ἐν πεπλήρωται μὲν 6 νόμος τοῦ
γράμματος, ύπηγόρευται δὲ ὄνομα τοῦ πνεύματος ο
τὸ Πάσχα τδτυπικὺν 6 νομοδότης Χριστὸς ικτὲ-
τέλεκε, καὶ Πάσχα τὸ ἀληθὲς 6 παλαιᾶς καὶ νέας
διαθήκης Θεὸς παραδέδωκεν· ὲν τὸ δεῖπνον μυστι-
κὸν τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς 6 ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ 6 αἴρων
τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου μεμυσταγώγησε , καὶ τού-
τοις ἑαυτὸν οἷα μόσχον σιτευτὸν τέθυκε, καὶ τῆς
ἀληθινῆς ἀμπέλου τὸν βότρυν ὲληνοσάτησεν· ὲν
Χριστὸς τοῖς ἀποστόλοις όπτάνεται ὲκ νεκρῶν
ἀνιστάμενος, καὶ Θωμᾶν πιστοῦται, καὶ διὰ τούτου
τὰ πέρατα , ὡς εἴη Θεός τε καὶ Κύριος, δύο φύσεις
φέρων ὲν αὑτῷ καὶ μετά τὴν ὲκ νεκρῶν ἀναϐίωσιν,
καὶ ταύταις καταλλήλους δύο ἐνεργείας, αὐτεξούσιὰ
τε θέσματα, εἰς αἰῶνα τὸν ἄπειρον αἰωνίζοντα. Αὕτη
τῶν Ἐκκλησιῶν ἡ ἀκρόπολις· αὕτη τῶν μαθητῶν
καταγώγιον· ἐν ταύτῃ τοῦ παναγίου Πνεύματος ἡ
πολύηχος, καὶ πολύγλωσσος, καὶ πυρὶμορφος ἐπι·
φοίτησις τοῖς ἀποστόλοις ἐκκέχυται· ὲν ταύτῃ 6 Θεο-
λόγος τὴν Θεοτόκον παρειληφὼς, ἐλειτούργει τὰ
δέονταο αὖτηῖ ή μήτηρ τῶν ἀνά πᾶσαν τὴν οἰκουμέ-
νην Ἐκκλησιῶν, τῆς τοῦ Θεοῦ Μητρὸς ἐνδιαίτημα
πέφηνε , μετά γε τὴν τοῦ uio?» ἐκ νεκρῶν ἁναφοίτη-
σινο ὲν ταύτῃ τοίνυν ἡ μακαρία Παρθένος ἐπί τινος
τρισολϐίου (57) κλίνης κατέκειτο.
ε’. Ἀλλ’ ἐνταῦθα τοῦ λόγου γενόμενος, ἴνα τὸ οἰ-
κεῖον πάθος ὲξαγορεύσαιμι , θερμότατα καὶ ζέοντι
πυρσῷ τοῦ πόθου καιόμενος, φρίκῃ τινὶ καὶ χαρο-
ποιοῖς συνείλημμαι δάκρυσιν, αὐτὴν τὴν κλίνην οἷα
πε ριπτυσσόμενος , τὴν μακαρίαν τε καὶ ἐπέραστον,
τὴν θαυμάτων γέμουσαν, τὴν τὸ ζωαρχικδν σκῆνος
δεδεγμένην, καὶ τῇ παραθέσει τὸν ἁγιασμὸν εὐμοιο
ρήσασαν, αὐτὸ τὸ ἱερὸν , καὶ πανίερον , καὶ ἀξιόθεον
σκήνωμα χερσὶν οἰκείαις ἐδόκουν ἐναγκαλίζεσθαιο
ὀφθαλμοὺς, καὶ χείλη , καὶ μέτωπα, αὐχένα καὶ παφ
ρειὰς προσερείδων τοῖς μέλεσι, καὶ τῆς ἁφῆς ᾐσθό-
μην, ὡς ὲκ παρόντος συνισταμένης τοῦ σώματος, καὶ
κατανοήσας ὀφθαλμοῖς κατιδεῖν τό ποθούμενον οὐ δε-
δύνημαι. Πῶς γὰρ ἂν 6 μετάρσιον πρὸς σηκοὺς οὑ-
ρανίους ἀνήρπασται; Καὶ ταῦτα μὲν οὕτως.
leste templum abreptum fuit? Atque haec quidem mihi contigerunt.
'7' Exponit .Damascenus Hierosolymitana_m de transitu Virginis traditionem: τι Christus t_ypi_cnm Pa-
scha seuludaicumjn postrema cmn'a peregit. ΔΝοιςι contra sciiisrrtaticos; ⁷⁸ Joan. ι, 29. ⁷’⁶’ Luc. XV.
25. ⁷⁷ Joan. xx, 28. ” ¹⁸ Act. ιι, l scqqf ⁷ο De hoc scimpode multa Modestus in oratione sua.
(37) Reg. decst._ τρισολεὶίου,