PG 96, col. 872
τισι σιδηροπέδαις δεσμῶν με (55), τῇ προσκαθεῆ⁵
τῶν παρόντων αίχμάλωτον κατεῖχεν (56).
Ὅτε δὲ εὐδόκησεν ἡχρηστότης καὶ⁵ ἀγαθοσύνη
τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ (57) ἐξελέσθαι με τῆς χα-
λεπῆς ἐκείνης αἰχμαλωσίας, ἐνίσχυσέ μου τὸν νοῦν
περιγενέσθαι τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας , καὶ διήνοιξέ
μου τοὺς ὀφθαλμοὺς διακρίνειν τὸ φαῦλον ἀπὸ τοῦ
κρείττονος. Τότε δὴ, τότε κατενόησα καὶ εἶδον (58),
καὶ ίδοὺ πάντα τὰ παρόντα ματαιότης καὶ προαίρε-
σις πνεύματος , καθά που καὶ Σολομῶν ό σοφώτατος
ἐν τοῖς αὑτοῦ ἔφη Συγγράμμασι (59) · τότε περι-
ῃρέοη τῆς καρδίας μου τὸ κάλυμμα τῆς ἁμαρτίας (40),
καὶ ἡ ἐκ τῆς σωματικῆς l3 παχύτητος ἐπικειμένη
τῇ ψυχῇ μου ἀμαύρωσις διεσκεδάσθη, καὶ ἔγνων είς
ὃ γέγονα καὶ ὅτι δεῖ με πρὸς τὸν δημιουργὸν ἀνα-
ϐῆναι, διὰ τῆς τῶν ἐντολῶν ἐργασίας. Ὅθεν, πάντα
καταλιπὼν, αύτῷ ἠκολούθησα καὶ εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ
διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν , ὅτι ἐρύσατό
μ : (Η) τοῦ πηλοῦ καὶ τῆς πλινθείας (42) , καὶ τοῦ
ἀπηνοῦς καὶ (ὀλεθρίου ἄρχοντος τοῦ σκότους τοῦ αίῶο
νος τούτου (45), καὶ ἔδειξε) μοι ὁδὸν σύντομον καὶ
ῥᾳδίαν, δι’ ἧς δυνήσομαι ἐν τῷ όστρακίνῳ τούτῳ
σώματι (44) τὴν ἀγγελικὴν ἀσπάσασθαι πολιτείαν,
ἡνπερ φθάσαι ζητῶν, τὴν στενὴν καὶ τεθλιμμένην
εἱλόμην βαδίζειν όδδν (45), πάνυ καταγνοὺς τῆς τῶν
παρόντων ματαιότητος καὶ τῆς ἀστάτου φορᾶς τού-
των καὶ περιφορᾶς (46), κα). μὴ πειθόμενος ἄλλο
τι καλὸν ὀνομάζειν πρὸ τοῦ ὄντος καλοῦ , οὗπερ σὺ
ἐλεεινῶς, ὧ βασιλεῦ, διερῤἀγης τε καὶ διέστης.
Ὅθεν καὶ ἡμεῖς διέστημέν σου καὶ διῃρέθημεν, διὰ
τὸ είς σαφῆ καὶ ὼμολογημένην σέ τε καταπίπτειι
ἀπώλειαν la καὶ πρὸς τὸν ἴσον κατενεχθῆναι καὶ
ἡμᾶς κίνδυνον ἀναγκάζειν. Ἕως μὲν γὰρ περὶ μό-
νην τὴν κοσμικὴν στρατείαν ἐξηταζόμεθα, οὐδὲν τῶι
δεόντων ἡμεῖς ἐνελίπομεν (47) ο μαρτυρὴσεις μοι
:caruut. Psellus Anag. de Circe : ό δέ ἔτι μὲν θαρ
ι codice _ _ η
ἐν τοῖς μέλεσί μου ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ
δόκησεν ό πατὴρ. Et Noster alibi.
ι. Psal. CXLI, ἐμ κατενόουν είς τὰ δεξιά καὶ ἐπ-
,ιμμα ἐπὶ⁹ τὴν καρδίαν αὐτῶν κεῖται· ἡνίκα δ’ ἂν
σώματος τοῦ θανάτου τούτου; εὐχαριστῷ τῷ Θεῷ
ν ζωὴν ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς σκληροῖς, τῷ πηλῷ καὶ
μῦς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου ο
p. 5: ι Cum sint ergo dies nequiSsittti, et contrarius halwal
‘aulitta, ll Cor. tv, 7 : ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσι.
τῶν παρόντων αίχμάλωτον κατεῖχεν (56).
Ὅτε δὲ εὐδόκησεν ἡχρηστότης καὶ⁵ ἀγαθοσύνη
τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ (57) ἐξελέσθαι με τῆς χα-
λεπῆς ἐκείνης αἰχμαλωσίας, ἐνίσχυσέ μου τὸν νοῦν
περιγενέσθαι τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας , καὶ διήνοιξέ
μου τοὺς ὀφθαλμοὺς διακρίνειν τὸ φαῦλον ἀπὸ τοῦ
κρείττονος. Τότε δὴ, τότε κατενόησα καὶ εἶδον (58),
καὶ ίδοὺ πάντα τὰ παρόντα ματαιότης καὶ προαίρε-
σις πνεύματος , καθά που καὶ Σολομῶν ό σοφώτατος
ἐν τοῖς αὑτοῦ ἔφη Συγγράμμασι (59) · τότε περι-
ῃρέοη τῆς καρδίας μου τὸ κάλυμμα τῆς ἁμαρτίας (40),
καὶ ἡ ἐκ τῆς σωματικῆς l3 παχύτητος ἐπικειμένη
τῇ ψυχῇ μου ἀμαύρωσις διεσκεδάσθη, καὶ ἔγνων είς
ὃ γέγονα καὶ ὅτι δεῖ με πρὸς τὸν δημιουργὸν ἀνα-
ϐῆναι, διὰ τῆς τῶν ἐντολῶν ἐργασίας. Ὅθεν, πάντα
καταλιπὼν, αύτῷ ἠκολούθησα καὶ εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ
διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν , ὅτι ἐρύσατό
μ : (Η) τοῦ πηλοῦ καὶ τῆς πλινθείας (42) , καὶ τοῦ
ἀπηνοῦς καὶ (ὀλεθρίου ἄρχοντος τοῦ σκότους τοῦ αίῶο
νος τούτου (45), καὶ ἔδειξε) μοι ὁδὸν σύντομον καὶ
ῥᾳδίαν, δι’ ἧς δυνήσομαι ἐν τῷ όστρακίνῳ τούτῳ
σώματι (44) τὴν ἀγγελικὴν ἀσπάσασθαι πολιτείαν,
ἡνπερ φθάσαι ζητῶν, τὴν στενὴν καὶ τεθλιμμένην
εἱλόμην βαδίζειν όδδν (45), πάνυ καταγνοὺς τῆς τῶν
παρόντων ματαιότητος καὶ τῆς ἀστάτου φορᾶς τού-
των καὶ περιφορᾶς (46), κα). μὴ πειθόμενος ἄλλο
τι καλὸν ὀνομάζειν πρὸ τοῦ ὄντος καλοῦ , οὗπερ σὺ
ἐλεεινῶς, ὧ βασιλεῦ, διερῤἀγης τε καὶ διέστης.
Ὅθεν καὶ ἡμεῖς διέστημέν σου καὶ διῃρέθημεν, διὰ
τὸ είς σαφῆ καὶ ὼμολογημένην σέ τε καταπίπτειι
ἀπώλειαν la καὶ πρὸς τὸν ἴσον κατενεχθῆναι καὶ
ἡμᾶς κίνδυνον ἀναγκάζειν. Ἕως μὲν γὰρ περὶ μό-
νην τὴν κοσμικὴν στρατείαν ἐξηταζόμεθα, οὐδὲν τῶι
δεόντων ἡμεῖς ἐνελίπομεν (47) ο μαρτυρὴσεις μοι
:caruut. Psellus Anag. de Circe : ό δέ ἔτι μὲν θαρ
ι codice _ _ η
ἐν τοῖς μέλεσί μου ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ
δόκησεν ό πατὴρ. Et Noster alibi.
ι. Psal. CXLI, ἐμ κατενόουν είς τὰ δεξιά καὶ ἐπ-
,ιμμα ἐπὶ⁹ τὴν καρδίαν αὐτῶν κεῖται· ἡνίκα δ’ ἂν
σώματος τοῦ θανάτου τούτου; εὐχαριστῷ τῷ Θεῷ
ν ζωὴν ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς σκληροῖς, τῷ πηλῷ καὶ
μῦς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου ο
p. 5: ι Cum sint ergo dies nequiSsittti, et contrarius halwal
‘aulitta, ll Cor. tv, 7 : ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσι.