PG 96, col. 888
λεων καὶ τῶν χωρῶν· μακρᾶς δὲ ἡμῖν τῆς ὁδοῦ προ-
κειμένης τοῦ ἀπελθεῖν πρὸς τοὺς ἡμετέρους ἀδελ-
φοὺς, ἐνδεῶς ἔχοντες τροφῆς , ταύτην ὲποριζόμεοα,
τοῦ ἔχειν τὰ ἐφόδια καὶ μὴ λιμοῦ παρανάλωμα γε·
νέσοαι. '0 δὲ βασιλεὺς ἔφη’ Ὀ θανάτου δεδοικὼς
ἀπειλὴν οὑκ ἀσχολεῖται είς πορισμὸν βρωμάτων. Λέ-
γουσιν oi μονασταίο Καλῶς εἴπας, ὦ βασιλεῦ’ oi.
θάνατον δεδοικότες διὰ φροντίδος ἔχουσι πῶς αὑτὸν
ἐκφύγωσι. Τίνες δέ εἰσιν οῦτοι, ἀλλ’ ἢ οἱ τοῖς ρευ-
στοῖς προστετηκότες καὶ τούτοις ἐπτοημένοι, οἵτινες,
μηδὲν ἀγαθὸν ἐλπίζοντες εὑρεῖν ἐκεῖθεν, δυσαποσπᾶ-
στως ἔχουσι τῶν παρόντων, καὶ διὰ τοῦτο δεδοίκασι
θάνατον ; Ἡμεῖς δὲ οἱ πάλαι μισήσαντες κόσμον καὶ
τὰ ὲν κόσμῳ , καὶ⁸ τὴν στενὴν καὶ τεθλιμμένην διὰ
Χριστὸν βαδίζοντες όδδν (70), οὔτε θάνατον δεδοίκα-
μεν, οὑτε τὰ παρόντα ποθοῦμεν, ἀλλά τῶν μελλόν·
των ἐφιέμεθα μόνον. Ἐπεὶ οὖν ὁ παρ’ ὑμῶν ἐπαγό-
μενος 28 ἡμῖν θάνατος διαϐατήριον γίνεται τῆς
ἀϊδίου ζωῆς καὶ κρείττονος, παθητὸς ἡμῖν μᾶλλον ἦ
φοὸε ρός ἐστιν οὑτος.
Ἐφ’ οἷς ἐξ ἀγχινοίας δῆθεν ὁ βασιλεὺς ὲπιλαόἐο
σθαι τῶν μοναχῶν βουλόμενος, ἔφη’ Ti. es; οὑ πρδ
μικροῦ εἴπατε ὑποχωρεῖν ὑμᾶς’, καθὰ δὴ καὶ προσ-
έταξα; καὶ , εί οὑ δεδοίκατε τὸν θάνατον, πῶς φυγῇ
ἐχρήσασθε; Ἰδοὺ καὶ ταῦτα μάτην κομπάζοντες,
διεψεύσασθε. Ἀπεκρίθησαν οἱ μοναχοί· Οὑ τὸν παρξ
σοῦ ἀπειλούμενον θάνατον δεδοικότες φεύγομεν, ἀλλ’
ἐλεοῦντες σε. Ἵνα μὴ περισσοτέρας κατακρίσεως
αἴτιοί σοι γενώμεθα , προεθυμήθημεν ὑποχωρεῖν’
ἐπεὶ, τό γε είς ἡμᾶς ἧκον (71), οὑδόλως σου τὰς
ἀπειλάς ποτε δειλιῶμεν. Πρὸς ταῦτα ὁ βασιλεὺς ὀρ-
γισθεὶς ἐκέλευσεν αὑτοὺς πυρικαύστους γενέσθαι·
καὶ ἐτελειώθησαν οἱ τοῦ Χριστοῦ θεράποντες διὰ
πυρὸς , τῶν μαρτυρικῶν τυχόντες στεφάνων. Δόγμα
τε ἐξέθετο, εἴ πού τις εὑρεθῇ μονάζων, ἀνεξετάστως
φονεύεσθαι. Καὶ οὐδεὶς ὑπελείφθη ὲν ἐκείνῃ τῇ χώρᾳ.
τοῦ τοιούτου τάγματος, εί μὴ oi ὲν ὄρεσι καὶ σπη-
λαίοις καὶ⁸ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς ἑαυτοὺς κατακρύψαν-
τες. Ταῦτα μὲν οὖν δὴ τοιαῦτα.
ΚΕΦ. ις’. '0 δὲ τοῦ βασιλέως υίὸς , περὶ οὗ ό λό-
γος ἀπ’ ἀρχῆς εἰπεῖν ὥρμηται, ὲν τῷ κατασκευα-
σθέντι αὑτῷ παλατίῳ ἀπρόῖτος ὢν, 29 τῆς ὲφήῦου
ἥψατο ἡλικίας, πᾶσαν τὴν Αἰθιόπων καὶ Περσῶν
μετελθὼν παιδείαν (72), οὑκ ἔλαττον τὴν ψυχὴν ἢ τὸ
σῶμα εὐφυὴς ὢν καὶ ὡραῖος, νουνεχής τε καὶ φρόνι-
μος καὶ πᾶσι διαλάμπων ἀγαθοῖς πλεονεκτήμασι,
ζητήματά τε. φυσικὰ πρὸς τοὺς διδάσκοντας αὑτὸν
ἧκον, τό γε εἰς αὑτοὺς ἧκον, usus est.Jo._Canlacu-
αὑτοὺς ἧκον. Νιρενίι. Chutuuus, epist. 27 inedita ι
bid. ρ. 208.
Ἰωὰσαςρ.
κειμένης τοῦ ἀπελθεῖν πρὸς τοὺς ἡμετέρους ἀδελ-
φοὺς, ἐνδεῶς ἔχοντες τροφῆς , ταύτην ὲποριζόμεοα,
τοῦ ἔχειν τὰ ἐφόδια καὶ μὴ λιμοῦ παρανάλωμα γε·
νέσοαι. '0 δὲ βασιλεὺς ἔφη’ Ὀ θανάτου δεδοικὼς
ἀπειλὴν οὑκ ἀσχολεῖται είς πορισμὸν βρωμάτων. Λέ-
γουσιν oi μονασταίο Καλῶς εἴπας, ὦ βασιλεῦ’ oi.
θάνατον δεδοικότες διὰ φροντίδος ἔχουσι πῶς αὑτὸν
ἐκφύγωσι. Τίνες δέ εἰσιν οῦτοι, ἀλλ’ ἢ οἱ τοῖς ρευ-
στοῖς προστετηκότες καὶ τούτοις ἐπτοημένοι, οἵτινες,
μηδὲν ἀγαθὸν ἐλπίζοντες εὑρεῖν ἐκεῖθεν, δυσαποσπᾶ-
στως ἔχουσι τῶν παρόντων, καὶ διὰ τοῦτο δεδοίκασι
θάνατον ; Ἡμεῖς δὲ οἱ πάλαι μισήσαντες κόσμον καὶ
τὰ ὲν κόσμῳ , καὶ⁸ τὴν στενὴν καὶ τεθλιμμένην διὰ
Χριστὸν βαδίζοντες όδδν (70), οὔτε θάνατον δεδοίκα-
μεν, οὑτε τὰ παρόντα ποθοῦμεν, ἀλλά τῶν μελλόν·
των ἐφιέμεθα μόνον. Ἐπεὶ οὖν ὁ παρ’ ὑμῶν ἐπαγό-
μενος 28 ἡμῖν θάνατος διαϐατήριον γίνεται τῆς
ἀϊδίου ζωῆς καὶ κρείττονος, παθητὸς ἡμῖν μᾶλλον ἦ
φοὸε ρός ἐστιν οὑτος.
Ἐφ’ οἷς ἐξ ἀγχινοίας δῆθεν ὁ βασιλεὺς ὲπιλαόἐο
σθαι τῶν μοναχῶν βουλόμενος, ἔφη’ Ti. es; οὑ πρδ
μικροῦ εἴπατε ὑποχωρεῖν ὑμᾶς’, καθὰ δὴ καὶ προσ-
έταξα; καὶ , εί οὑ δεδοίκατε τὸν θάνατον, πῶς φυγῇ
ἐχρήσασθε; Ἰδοὺ καὶ ταῦτα μάτην κομπάζοντες,
διεψεύσασθε. Ἀπεκρίθησαν οἱ μοναχοί· Οὑ τὸν παρξ
σοῦ ἀπειλούμενον θάνατον δεδοικότες φεύγομεν, ἀλλ’
ἐλεοῦντες σε. Ἵνα μὴ περισσοτέρας κατακρίσεως
αἴτιοί σοι γενώμεθα , προεθυμήθημεν ὑποχωρεῖν’
ἐπεὶ, τό γε είς ἡμᾶς ἧκον (71), οὑδόλως σου τὰς
ἀπειλάς ποτε δειλιῶμεν. Πρὸς ταῦτα ὁ βασιλεὺς ὀρ-
γισθεὶς ἐκέλευσεν αὑτοὺς πυρικαύστους γενέσθαι·
καὶ ἐτελειώθησαν οἱ τοῦ Χριστοῦ θεράποντες διὰ
πυρὸς , τῶν μαρτυρικῶν τυχόντες στεφάνων. Δόγμα
τε ἐξέθετο, εἴ πού τις εὑρεθῇ μονάζων, ἀνεξετάστως
φονεύεσθαι. Καὶ οὐδεὶς ὑπελείφθη ὲν ἐκείνῃ τῇ χώρᾳ.
τοῦ τοιούτου τάγματος, εί μὴ oi ὲν ὄρεσι καὶ σπη-
λαίοις καὶ⁸ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς ἑαυτοὺς κατακρύψαν-
τες. Ταῦτα μὲν οὖν δὴ τοιαῦτα.
ΚΕΦ. ις’. '0 δὲ τοῦ βασιλέως υίὸς , περὶ οὗ ό λό-
γος ἀπ’ ἀρχῆς εἰπεῖν ὥρμηται, ὲν τῷ κατασκευα-
σθέντι αὑτῷ παλατίῳ ἀπρόῖτος ὢν, 29 τῆς ὲφήῦου
ἥψατο ἡλικίας, πᾶσαν τὴν Αἰθιόπων καὶ Περσῶν
μετελθὼν παιδείαν (72), οὑκ ἔλαττον τὴν ψυχὴν ἢ τὸ
σῶμα εὐφυὴς ὢν καὶ ὡραῖος, νουνεχής τε καὶ φρόνι-
μος καὶ πᾶσι διαλάμπων ἀγαθοῖς πλεονεκτήμασι,
ζητήματά τε. φυσικὰ πρὸς τοὺς διδάσκοντας αὑτὸν
ἧκον, τό γε εἰς αὑτοὺς ἧκον, usus est.Jo._Canlacu-
αὑτοὺς ἧκον. Νιρενίι. Chutuuus, epist. 27 inedita ι
bid. ρ. 208.
Ἰωὰσαςρ.