PG 96, col. 887
urbibus tuis ac regionibus excedimus. Verum cum
longum nobis iter propositum sit, ut ad fratres ιιο⁴
stros proficiscamur, ac cibo careamus, hac via ince-
dimus, ut nobis viatica suppetant, nec fame absuma-
mur. Rex autem inquit: Qui mortis minas metuit,
huic cibos comparare minime vacat. Monachi autem :
Recte dixisti, ο rex, inquiunt : qui mortem metuunt,
id curant, quonam pacto eam effugiant. Quinam au-
tem hi sunt, nisi qui fluxis rebus iutabescuut, easque
ad stuporem usque mirantur? Qui quidem cum in
altera vita quidquam boni sese consecuturos esse
desperent, a praesentibus divelli nequeunt, ob eamque Β
causam mortem timent. At nos, qui jam priderr
mundum et ea quae in mundo sunt odio prosequimur,
arctamque et angustam viam Christi causa ingredi-
mur, nec mortis metu, nec praesentium rerum cupi-
ditate afficimur; verum futurarum duntaxat rerum
desiderio tenemur. Quoniam igitur mors ea quam
nobisinfertis ad sempiternam et praestantiorem vitam
transitus efficitur, idcirco cupiditati potius nobis est
quam terrori.
llic rex per solertiam,videlicet monachos arripere
cupiens, dixit : Quid? An non paulo ante vos sece-
dere dixistis, ut meo imperio pari-alis? Quod si mor-
tem miuime timetis, quid est quamobrem fugam
ineatis? En haec quoque frustra et inaniter iactantes,
mentiti estis. Responderunt monachi: Non idcirco
fugimus quod denuntiatam nobis abs te. mortem per-
timescamus; verum tui miseratione commoti, ne
graviorem condemnationem tibi accersamus, sece-
dere in animum induximus. Nam alioqui, quan-
tum ad nos attinet, nullo modo minas tuas expave—
scimus. Ad haec rex ira commotus, ipsos exuri
jussit. Sicque Dei famuli extremo vita: dic functi,
martyrii coronam per ignem adepti sunt. Statimque
edictum promulgatum est, ut si quis monachus
inveniri posset , sine ulla inquisitione trucidare-
tur Atque ita nullus huiusmodi ordinis in illa re-
gione reliq’uus faetus est, nisi qui in montibus, et
Speluncis, et cavernis terrae sese occultarant. Ve-
rum haec hactenus.
D
ευ». ν. - At regis filius, de quo initio nobis oratio
instituta est , in palatio quod ipsi exstructum fuerat
ita manens, ut a nemine adiri posset, juVenilem aeta-
tem tandem attigit.(cum interea omnem tam fEthio—
pum quant Persarum doctrinam percepisset) prudens
et cordatus,atque omnibus virtutum dotibus illustris.
Quin naturales etiam quzrstiunes prateeptoribus suis
proponebat; adeo ut ipsi quoque adolescentis inge-
(ΞΟ) Qonf. Matthazi locus supra pag. 1, u. Ξ.
(Ἠ) formuliscb μὲν εἰς ἐκεῖνον’ἦγῖον, τό γε εἰς ἐ
aeuus Ilist. pp. 192, 252, 254, 551,ἐιρ. me et Jo.' Veccum Orat. de. iujusta sui depositione p. f5. Auctor
apud llasinut-atl Leon. Diac.’p. 252, 1 : ὅσον τὸ η
οὐ ,ςεξρεξμενν τό γ’ ἧκον εἷς ἡμᾶς. Alia attulit llasius
(7‘2) Lemma metricum in Ἀ τ πᾶσαν διῆλθε πα t6:
longum nobis iter propositum sit, ut ad fratres ιιο⁴
stros proficiscamur, ac cibo careamus, hac via ince-
dimus, ut nobis viatica suppetant, nec fame absuma-
mur. Rex autem inquit: Qui mortis minas metuit,
huic cibos comparare minime vacat. Monachi autem :
Recte dixisti, ο rex, inquiunt : qui mortem metuunt,
id curant, quonam pacto eam effugiant. Quinam au-
tem hi sunt, nisi qui fluxis rebus iutabescuut, easque
ad stuporem usque mirantur? Qui quidem cum in
altera vita quidquam boni sese consecuturos esse
desperent, a praesentibus divelli nequeunt, ob eamque Β
causam mortem timent. At nos, qui jam priderr
mundum et ea quae in mundo sunt odio prosequimur,
arctamque et angustam viam Christi causa ingredi-
mur, nec mortis metu, nec praesentium rerum cupi-
ditate afficimur; verum futurarum duntaxat rerum
desiderio tenemur. Quoniam igitur mors ea quam
nobisinfertis ad sempiternam et praestantiorem vitam
transitus efficitur, idcirco cupiditati potius nobis est
quam terrori.
llic rex per solertiam,videlicet monachos arripere
cupiens, dixit : Quid? An non paulo ante vos sece-
dere dixistis, ut meo imperio pari-alis? Quod si mor-
tem miuime timetis, quid est quamobrem fugam
ineatis? En haec quoque frustra et inaniter iactantes,
mentiti estis. Responderunt monachi: Non idcirco
fugimus quod denuntiatam nobis abs te. mortem per-
timescamus; verum tui miseratione commoti, ne
graviorem condemnationem tibi accersamus, sece-
dere in animum induximus. Nam alioqui, quan-
tum ad nos attinet, nullo modo minas tuas expave—
scimus. Ad haec rex ira commotus, ipsos exuri
jussit. Sicque Dei famuli extremo vita: dic functi,
martyrii coronam per ignem adepti sunt. Statimque
edictum promulgatum est, ut si quis monachus
inveniri posset , sine ulla inquisitione trucidare-
tur Atque ita nullus huiusmodi ordinis in illa re-
gione reliq’uus faetus est, nisi qui in montibus, et
Speluncis, et cavernis terrae sese occultarant. Ve-
rum haec hactenus.
D
ευ». ν. - At regis filius, de quo initio nobis oratio
instituta est , in palatio quod ipsi exstructum fuerat
ita manens, ut a nemine adiri posset, juVenilem aeta-
tem tandem attigit.(cum interea omnem tam fEthio—
pum quant Persarum doctrinam percepisset) prudens
et cordatus,atque omnibus virtutum dotibus illustris.
Quin naturales etiam quzrstiunes prateeptoribus suis
proponebat; adeo ut ipsi quoque adolescentis inge-
(ΞΟ) Qonf. Matthazi locus supra pag. 1, u. Ξ.
(Ἠ) formuliscb μὲν εἰς ἐκεῖνον’ἦγῖον, τό γε εἰς ἐ
aeuus Ilist. pp. 192, 252, 254, 551,ἐιρ. me et Jo.' Veccum Orat. de. iujusta sui depositione p. f5. Auctor
apud llasinut-atl Leon. Diac.’p. 252, 1 : ὅσον τὸ η
οὐ ,ςεξρεξμενν τό γ’ ἧκον εἷς ἡμᾶς. Alia attulit llasius
(7‘2) Lemma metricum in Ἀ τ πᾶσαν διῆλθε πα t6: