PG 97, col. 823
commemorato. Ad quem et generis originem
referens. tit uniuscujusque generatio sese haheat,
vicissim descripsit, atque illine rursus usque ad
Josephum Davidis pronepotem generationis histo-
riam concinne subtexens, virginem e Davidiea stirpe exortam , atque gignendo Deo praeparatam
.lusepho ex Da‘vide oriundo, utpote ejus contribulem, fuisse nuptam opportune, demonstravit, qua“-
uloquidem nefas fuit antiquitus tribum tribui commisceri, et unius tribus sceptrum sceptro falte-
l'lllS IIISCI'I.
γ Magnus igitur patriarcha eterra, cui nomen
Charrau, a Deo exire jussus, ad promissiones as-
sequendas ducebatur, quarum nondum signa ulla
quantulacunque aute acceperat (l6); signa enim
futurorum ea sunt, qua: multo ante tempore
prmmonstrantur (l7). Neque tamen testamentorum
spe decidit, sed terra: qua: sibi in sortem data est,
nulla deceptione compos eat factus. Tibi enim, et
semini tuo (ad eum inquit universorum Deus)
dabo terram hanc; nam in semine tuo benedicentur
culinas tribus terra: τ. llevera enim, ut divino etiam
Paulo videtur: Abrahae promittens Deus, quoniam
neminem habuit, per quem juraret, majorem, jura-
vit per semetipsum dicens : "Nisi benedicens benedicam
tibi, et multiplicans multiplicabo te. Et sic, inquit,
longanimiter ferens adeptus est repromissionem ε.
Quomodo vero, et qua via quae ipsi promissa sunt,
reipsa evenerint, hinc cognosces, si rem tit vere
sese habet consideres. Postquam enim ad cum
dixit, qui olim responsa dabat Deus: In Isaac
vocabitur tibi semen , certissime sciens quod qua:
promisit, potens est adimplere, quanquam cogno-
sceret corpus suum jam viribus esse effetis (centum
siquidem annos natus erat), et pene emortuam vulvam
Sara: ιι . de divina tamen promissione nequaquam
ambegit, sed dans gloriam Deo (ide roboratus est.
Quapropter jure optimo promissionem est asse—
cutus. Nam promissum possedit lilium, qui qua:
promissa fuerant, recepit;. cumque sibi gemini
nali essent lilii, testamentorum ltzeredi, qui dolo
promissionem suli'uratus est suppositione matris,
benedictionem impertivit, ex quo duodecim tribus
ιε diversis ramis feraciter pullularunt; harumque
duo sceptra honore addito bene admodum praetu-
lit Deus, sceptrum, inquam, Levi, sceptrumque
Juda. Quorum uni longe antea sacerdotii podcrcm,
, ct divinum ephod, et tiaram, et sanctam laminam,
et mattifestorum rationale (18) ἰιι manus dedit;
- -ηιιεε omnia majoris sacerdotii typus essent atque
tigura; alteri ivero thronus regius, et decori:
diadema, eaque dignitas cum chrismatis unctione
delata est, ut caeteris tribubus ιιι-πείσεται, populi-
ε Hebr. νι, 15-15. -1ι Rotu, iv, l9.
ί Gen. 7;xxn,18.
(lli) Verte cumino: paululum anti- signa piut‘oe
cupita luerunt. (λιιι.
χιι) litau', quae ptidvm fiebant. GAL.
referens. tit uniuscujusque generatio sese haheat,
vicissim descripsit, atque illine rursus usque ad
Josephum Davidis pronepotem generationis histo-
riam concinne subtexens, virginem e Davidiea stirpe exortam , atque gignendo Deo praeparatam
.lusepho ex Da‘vide oriundo, utpote ejus contribulem, fuisse nuptam opportune, demonstravit, qua“-
uloquidem nefas fuit antiquitus tribum tribui commisceri, et unius tribus sceptrum sceptro falte-
l'lllS IIISCI'I.
γ Magnus igitur patriarcha eterra, cui nomen
Charrau, a Deo exire jussus, ad promissiones as-
sequendas ducebatur, quarum nondum signa ulla
quantulacunque aute acceperat (l6); signa enim
futurorum ea sunt, qua: multo ante tempore
prmmonstrantur (l7). Neque tamen testamentorum
spe decidit, sed terra: qua: sibi in sortem data est,
nulla deceptione compos eat factus. Tibi enim, et
semini tuo (ad eum inquit universorum Deus)
dabo terram hanc; nam in semine tuo benedicentur
culinas tribus terra: τ. llevera enim, ut divino etiam
Paulo videtur: Abrahae promittens Deus, quoniam
neminem habuit, per quem juraret, majorem, jura-
vit per semetipsum dicens : "Nisi benedicens benedicam
tibi, et multiplicans multiplicabo te. Et sic, inquit,
longanimiter ferens adeptus est repromissionem ε.
Quomodo vero, et qua via quae ipsi promissa sunt,
reipsa evenerint, hinc cognosces, si rem tit vere
sese habet consideres. Postquam enim ad cum
dixit, qui olim responsa dabat Deus: In Isaac
vocabitur tibi semen , certissime sciens quod qua:
promisit, potens est adimplere, quanquam cogno-
sceret corpus suum jam viribus esse effetis (centum
siquidem annos natus erat), et pene emortuam vulvam
Sara: ιι . de divina tamen promissione nequaquam
ambegit, sed dans gloriam Deo (ide roboratus est.
Quapropter jure optimo promissionem est asse—
cutus. Nam promissum possedit lilium, qui qua:
promissa fuerant, recepit;. cumque sibi gemini
nali essent lilii, testamentorum ltzeredi, qui dolo
promissionem suli'uratus est suppositione matris,
benedictionem impertivit, ex quo duodecim tribus
ιε diversis ramis feraciter pullularunt; harumque
duo sceptra honore addito bene admodum praetu-
lit Deus, sceptrum, inquam, Levi, sceptrumque
Juda. Quorum uni longe antea sacerdotii podcrcm,
, ct divinum ephod, et tiaram, et sanctam laminam,
et mattifestorum rationale (18) ἰιι manus dedit;
- -ηιιεε omnia majoris sacerdotii typus essent atque
tigura; alteri ivero thronus regius, et decori:
diadema, eaque dignitas cum chrismatis unctione
delata est, ut caeteris tribubus ιιι-πείσεται, populi-
ε Hebr. νι, 15-15. -1ι Rotu, iv, l9.
ί Gen. 7;xxn,18.
(lli) Verte cumino: paululum anti- signa piut‘oe
cupita luerunt. (λιιι.
χιι) litau', quae ptidvm fiebant. GAL.