PG 97, col. 829
fratribus meis ; in medio Erclesiaa laudabo te ¹. Ille vero magnis vocibus ait :
(ὖτω κραταιῶς ὲξετάθησαν, ὡς μόνου Χριστοῦ ; Κα-
ea); ἐν Πνεύ part. πάλιν ὁ μέγας ψάλλει Δαυΐδ · Ἐπὰ·
ταξε, λέγων, τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ εἷς τὰ ὀπίσω,
τὸν νῶτον διὰ τῶν ὀπισθίων δηλῶν. Ὅπερ ἀλλαχοῦ
διεσάφησεν, Ἠὸεξιά σου,λέγων, εὕροι πάνταςτοὺς
μισοῦντας σε.”οτι θήσεις αὐτοὺς νῶτον. Καὶ αὖθις
προσωποποιούμενος ὡς παρὰ τοῦ Harpe; ἐν οἷς μετὰ
’τὸ χάρισμα, καὶ τὴν κατὰ τὸ ἀνθρώπινον αὐτοῦ ei;
βασιλείαν ῢλξκωσιν καὶ ἀνάρρησιν ο Ἡχείρ μου, φησὶ,
συναντιλήψεται αὐτῷ, καὶ ὀ ,ϐραχίων μου κατ-
ισχύσει αὐτόν. Οὐκ ὠφελήσει ἐχθρὸς ἐν αὐτῷ,
καὶ υἱὸς ἀνομίας οὺ προσθήσει τοῦ κακῶσαιαὺ-
τόν. Καὶ αὖθις ο Συγκόψω ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ
τοὺς ἐχθροὺς αὑτοῦ, καὶ τοὺς μισοῦντας αὑτὸν
τροπώσομαι. Καὶ πάλιν · Ἕνώπιον αὐτοῦ προπε- Β nun ε
σοῦνταιΑὶθίοπες, καὶ οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ χοῦν λεία
ξουσι. Τὸ δὲ, Καὶ τοῖς ἐχθροῖς μου ἔδωκάς μοι
νῶτοιδ, καὶ τοὺς μισοῦντας με ἐξωλόθρευσας,
ἐπὶ τίνα τὴν ἀναφορὰν σχοίη ἂν εἰκότως, ἢ μόνον ἐπὶ
Χριστὸνς ὃς πρὸς τὸν ὲν οὐρανοῖς φησι· Καταδιώξω
τοὺς ἐχθρούς μου, καὶ καταλήψομαι αὐτοὺς, καὶ
οὐ μὴ δύνωνται στῆναι· πεσοῦνται ὑπὸ τοὺς πόο
δας μου, καὶ τὰ ἑξῆς.
Ἰἰνι δὲ προσεκύνησαν· οὶ υἱοὶ τοῦ πατρὸς ai)—
τοῦ, ἣμόνῳ Χριστῷ ἐκ γυναικὸς προελθόντι; Τὸ
γὰρ κατὰ τὸν Ἰωσὴφ, πέρας εἰλήφει λοιπὸν , ἐκϐὰν·
των αὑτῷ τῶν ὀνείρων, ὡς τὸ εἰκός. Τὸ δὲ κατὰ
Χριστὸν ἔμελλε - προτύπωσις ὃν τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλη-
σίας, ἐν πάντες ὅσοι τῷ Θεῴ δι’ αὐτῆς ἐτεκνὼοη- c
μεν, εἰσαεὶ προσκυνοῦμεν atii-ff), up’q ὃν ἡμῖν ἡ συ-
νάφεια διὰ τῆς μυστικῆς ἁναγεννήσεως γέγονεν.
Ἀδελφοί τε αὑτοῦ κατὰ τὴν ἐν χάριτι Οέωσιν , καὶ
τὸν πλοῦτον τῆς περὶ ἡμᾶς αὐτοῦ φελανθρωπῖας κε-
χρηματὶκαμεν, ὅσον δηλαδὴ λαϐόντες αὑτοῦ ὅλον, ὡς
ὃ).ον εἰσῳκισάμεθαο μήπου τε τῶν αὑτοῦ δτκαιωτι-
κῶν ἐντολῶν παραφοεὲραντες. Καο’ὂν δὴ τρόπον καὶ
αὐτὸς τῶν ἡμετέρων μεταλαϐὼν, ὁμοευὴς ἡμῖν
ἀναπέφηνεν, ὃλην ὁμοίως ἡμῖν ὑποδὺς τὴν ἀνθρωπί-
νην ὲσχατιὲιν, καὶ ὅσα τῆς φύσεως τῆς ἡμετέρας
γνωρίσματα, καὶ τὶν μῶμον προδήλως τῆς ἁμαρτίας
ἐκπέφευγε, καὶτοῦ πρώτου πτώματος τὴν κατάκρι-
σιν. Ὅτι δὲ προσεκύνησαν, καὶ νῦν προσκυνοῦσι
Χριστῷ πάντα τὰ ἔθνη, τίς οὕτω Θρασὺς ἀντειπεῖν,
πᾶσαν ὁρῶν τὴν ὑφ’ ἥλιον , καὶ πάντα τῆς οἰκουμέ-
νης τὰ πέρατα προσκυνοῦντα τοῦτον, καὶ σεόαζό-
μενα, καὶ τῇ τοῦ προσκυνουμένου προσηγορίᾳ χρι-
στοπρεπῶς σεμνυνόμενοι , τῷ Χριστιανοὶ εἶναι, καὶ
ὁνομάζεσθαι; Τί δ’ ἂν καὶ πρὸς τὰς προφητικὰς ἀντ-
είποι φωνὰς διαρρήδην ἀναφωνούισας, πὴ μὲν,
Πάντα τὰ ἔθνη δουλεύσουσιν αὺτῴ · καὶ, Προσ-
κννησάτωσαν αὐτῷ πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς ο
τεὴ δὲ , Πᾶσα ἠ γῆ προσκυνησάτωσαν σοι, καὶ
’ψαλάτωσὰν σοι τ καὶ, Πάντα τὰ ἔθνη ὅσα
ι Psal. ut. ‘23.
εἰ llrln'. tt. I7.
¹¹ I‘sal. tum, (ili.
23. 25. (ι l’sal. Μαι, Ἰ).
τ l’sal. M‘H, il.
(ὖτω κραταιῶς ὲξετάθησαν, ὡς μόνου Χριστοῦ ; Κα-
ea); ἐν Πνεύ part. πάλιν ὁ μέγας ψάλλει Δαυΐδ · Ἐπὰ·
ταξε, λέγων, τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ εἷς τὰ ὀπίσω,
τὸν νῶτον διὰ τῶν ὀπισθίων δηλῶν. Ὅπερ ἀλλαχοῦ
διεσάφησεν, Ἠὸεξιά σου,λέγων, εὕροι πάνταςτοὺς
μισοῦντας σε.”οτι θήσεις αὐτοὺς νῶτον. Καὶ αὖθις
προσωποποιούμενος ὡς παρὰ τοῦ Harpe; ἐν οἷς μετὰ
’τὸ χάρισμα, καὶ τὴν κατὰ τὸ ἀνθρώπινον αὐτοῦ ei;
βασιλείαν ῢλξκωσιν καὶ ἀνάρρησιν ο Ἡχείρ μου, φησὶ,
συναντιλήψεται αὐτῷ, καὶ ὀ ,ϐραχίων μου κατ-
ισχύσει αὐτόν. Οὐκ ὠφελήσει ἐχθρὸς ἐν αὐτῷ,
καὶ υἱὸς ἀνομίας οὺ προσθήσει τοῦ κακῶσαιαὺ-
τόν. Καὶ αὖθις ο Συγκόψω ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ
τοὺς ἐχθροὺς αὑτοῦ, καὶ τοὺς μισοῦντας αὑτὸν
τροπώσομαι. Καὶ πάλιν · Ἕνώπιον αὐτοῦ προπε- Β nun ε
σοῦνταιΑὶθίοπες, καὶ οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ χοῦν λεία
ξουσι. Τὸ δὲ, Καὶ τοῖς ἐχθροῖς μου ἔδωκάς μοι
νῶτοιδ, καὶ τοὺς μισοῦντας με ἐξωλόθρευσας,
ἐπὶ τίνα τὴν ἀναφορὰν σχοίη ἂν εἰκότως, ἢ μόνον ἐπὶ
Χριστὸνς ὃς πρὸς τὸν ὲν οὐρανοῖς φησι· Καταδιώξω
τοὺς ἐχθρούς μου, καὶ καταλήψομαι αὐτοὺς, καὶ
οὐ μὴ δύνωνται στῆναι· πεσοῦνται ὑπὸ τοὺς πόο
δας μου, καὶ τὰ ἑξῆς.
Ἰἰνι δὲ προσεκύνησαν· οὶ υἱοὶ τοῦ πατρὸς ai)—
τοῦ, ἣμόνῳ Χριστῷ ἐκ γυναικὸς προελθόντι; Τὸ
γὰρ κατὰ τὸν Ἰωσὴφ, πέρας εἰλήφει λοιπὸν , ἐκϐὰν·
των αὑτῷ τῶν ὀνείρων, ὡς τὸ εἰκός. Τὸ δὲ κατὰ
Χριστὸν ἔμελλε - προτύπωσις ὃν τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλη-
σίας, ἐν πάντες ὅσοι τῷ Θεῴ δι’ αὐτῆς ἐτεκνὼοη- c
μεν, εἰσαεὶ προσκυνοῦμεν atii-ff), up’q ὃν ἡμῖν ἡ συ-
νάφεια διὰ τῆς μυστικῆς ἁναγεννήσεως γέγονεν.
Ἀδελφοί τε αὑτοῦ κατὰ τὴν ἐν χάριτι Οέωσιν , καὶ
τὸν πλοῦτον τῆς περὶ ἡμᾶς αὐτοῦ φελανθρωπῖας κε-
χρηματὶκαμεν, ὅσον δηλαδὴ λαϐόντες αὑτοῦ ὅλον, ὡς
ὃ).ον εἰσῳκισάμεθαο μήπου τε τῶν αὑτοῦ δτκαιωτι-
κῶν ἐντολῶν παραφοεὲραντες. Καο’ὂν δὴ τρόπον καὶ
αὐτὸς τῶν ἡμετέρων μεταλαϐὼν, ὁμοευὴς ἡμῖν
ἀναπέφηνεν, ὃλην ὁμοίως ἡμῖν ὑποδὺς τὴν ἀνθρωπί-
νην ὲσχατιὲιν, καὶ ὅσα τῆς φύσεως τῆς ἡμετέρας
γνωρίσματα, καὶ τὶν μῶμον προδήλως τῆς ἁμαρτίας
ἐκπέφευγε, καὶτοῦ πρώτου πτώματος τὴν κατάκρι-
σιν. Ὅτι δὲ προσεκύνησαν, καὶ νῦν προσκυνοῦσι
Χριστῷ πάντα τὰ ἔθνη, τίς οὕτω Θρασὺς ἀντειπεῖν,
πᾶσαν ὁρῶν τὴν ὑφ’ ἥλιον , καὶ πάντα τῆς οἰκουμέ-
νης τὰ πέρατα προσκυνοῦντα τοῦτον, καὶ σεόαζό-
μενα, καὶ τῇ τοῦ προσκυνουμένου προσηγορίᾳ χρι-
στοπρεπῶς σεμνυνόμενοι , τῷ Χριστιανοὶ εἶναι, καὶ
ὁνομάζεσθαι; Τί δ’ ἂν καὶ πρὸς τὰς προφητικὰς ἀντ-
είποι φωνὰς διαρρήδην ἀναφωνούισας, πὴ μὲν,
Πάντα τὰ ἔθνη δουλεύσουσιν αὺτῴ · καὶ, Προσ-
κννησάτωσαν αὐτῷ πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς ο
τεὴ δὲ , Πᾶσα ἠ γῆ προσκυνησάτωσαν σοι, καὶ
’ψαλάτωσὰν σοι τ καὶ, Πάντα τὰ ἔθνη ὅσα
ι Psal. ut. ‘23.
εἰ llrln'. tt. I7.
¹¹ I‘sal. tum, (ili.
23. 25. (ι l’sal. Μαι, Ἰ).
τ l’sal. M‘H, il.