PG 97, col. 830
unquam adeo fortiter extensae sunt, ut unius Chri-
sti ?Quemadmodum divino Spiritu percitus rursus
cecinit magnus David: Perrussil, inquit, inimicos
suos in posteriora η. Cum enim posteriora dixit,
cervices significare voluit. Quod etiatnalibi planum
fecit, ubi ait: Dextera tua iureniet omnes qui te
oderunt. Quoniam panes eos dorsum ο. Et rursus
personam Patris contingens, Filii, ut homo est,
charismata, et ad regnum evectionem cli-ctiouem-
qne ριοαξςιίείιιιῑῐε : Manus mea, inquit, auxiliabilur
ci, et brachium meum confortabit eum. Nihil profi-
ciet inimicus in eo, et filius inqu’latis inm apponet
nocere ei . Et'concidum a facie ipsius inimicos ejus,
et odicntes cum iu fugam convertant ι). Atque ite-
Coram illo precidem ίΕιΙιὶορεε, et inimiri
ejus terram (iugem τι. Illud vero similiter: Inimicis
meis dedisti mihidorsum, et odientes me disperdiv
disti ι’, ad quem potius referamus, quam ad unum
tanttnmnodo Christum? qui ad Patrem in melo
degentem ait : Persequar inimicos meas, ct compre-
hendam illos, etnon com-et'tar, donec deficiant.
Confringam illos, nec poterunt stare, cadent subtus
prdes meus ’⁵, et quae deinde conseipmntur.
Quemnam adoraverunt lilii patris sui, nisi
solum Christum, qui ex muliere in Itltltldtltll
prodiit? Quod vero enim ad Joseplium pertinuit,
tinem deinceps accepit, ubi ipsi somnia, ut par
erat, exitu comprobata sunt. Quod vero respicit
Christum, Ecclesiieligura esse debuit ex gentibus
conflatm; in qua omnes nos, quotquot Dei lilii
per eam facti sumus, in perpetuum ipsum adora—
mus, cum quo propter mysticam regenerationem
aflinilatem conjunximns. Fratres euitn ipsius οιι
divinitatis ex gratia eommnnionen‘i, et divitias
misericordia: ejus in nos, nuncnpati sumus. 0m-
nia nimirum recipientes qua: illius sunt, in ar-
ctissimam cum eo societatem, cognationem, eam-
demque doinum recepti, toti smnus in toto, dum-
modo tamen nullum mandatorum ipsius, quacju-
stos nos faciunt, contempserimus. Quemadnmdunt
et ipse eorum qna: nostra sunt particeps [ειρῑιις.
eamdem nobiscum sese habere naturam ostendit :
quandoquidem omnem prorsus a‘que ac nos lin-
matiam conditionem subiit, omnesque natura!
nostra: proprietates, nihilo tamen secius peccati
reprehensionem certissime eilugit, primique pa-
rentis ruina: eomlemnatimtem. Quod autem adora-
verint, et adhuc Christum adorentmtnncs gentes ,
quis adeo pet-fricta fronte sit ut inficietnr , cum
onmem, (μω sub curio est. regionem videat usque
ad ettreums terrarum orliis terminos, cultqu
ipsi atque ubst-quinm deferentem, praeclaraque
ejus, quem (:uitl, appellatibne gloriantem, Ultri-
°l‘s.tl. λης, l5. Pi’s.il. (summa,
ε ἰῑιὶιΙ. sa,
sti ?Quemadmodum divino Spiritu percitus rursus
cecinit magnus David: Perrussil, inquit, inimicos
suos in posteriora η. Cum enim posteriora dixit,
cervices significare voluit. Quod etiatnalibi planum
fecit, ubi ait: Dextera tua iureniet omnes qui te
oderunt. Quoniam panes eos dorsum ο. Et rursus
personam Patris contingens, Filii, ut homo est,
charismata, et ad regnum evectionem cli-ctiouem-
qne ριοαξςιίείιιιῑῐε : Manus mea, inquit, auxiliabilur
ci, et brachium meum confortabit eum. Nihil profi-
ciet inimicus in eo, et filius inqu’latis inm apponet
nocere ei . Et'concidum a facie ipsius inimicos ejus,
et odicntes cum iu fugam convertant ι). Atque ite-
Coram illo precidem ίΕιΙιὶορεε, et inimiri
ejus terram (iugem τι. Illud vero similiter: Inimicis
meis dedisti mihidorsum, et odientes me disperdiv
disti ι’, ad quem potius referamus, quam ad unum
tanttnmnodo Christum? qui ad Patrem in melo
degentem ait : Persequar inimicos meas, ct compre-
hendam illos, etnon com-et'tar, donec deficiant.
Confringam illos, nec poterunt stare, cadent subtus
prdes meus ’⁵, et quae deinde conseipmntur.
Quemnam adoraverunt lilii patris sui, nisi
solum Christum, qui ex muliere in Itltltldtltll
prodiit? Quod vero enim ad Joseplium pertinuit,
tinem deinceps accepit, ubi ipsi somnia, ut par
erat, exitu comprobata sunt. Quod vero respicit
Christum, Ecclesiieligura esse debuit ex gentibus
conflatm; in qua omnes nos, quotquot Dei lilii
per eam facti sumus, in perpetuum ipsum adora—
mus, cum quo propter mysticam regenerationem
aflinilatem conjunximns. Fratres euitn ipsius οιι
divinitatis ex gratia eommnnionen‘i, et divitias
misericordia: ejus in nos, nuncnpati sumus. 0m-
nia nimirum recipientes qua: illius sunt, in ar-
ctissimam cum eo societatem, cognationem, eam-
demque doinum recepti, toti smnus in toto, dum-
modo tamen nullum mandatorum ipsius, quacju-
stos nos faciunt, contempserimus. Quemadnmdunt
et ipse eorum qna: nostra sunt particeps [ειρῑιις.
eamdem nobiscum sese habere naturam ostendit :
quandoquidem omnem prorsus a‘que ac nos lin-
matiam conditionem subiit, omnesque natura!
nostra: proprietates, nihilo tamen secius peccati
reprehensionem certissime eilugit, primique pa-
rentis ruina: eomlemnatimtem. Quod autem adora-
verint, et adhuc Christum adorentmtnncs gentes ,
quis adeo pet-fricta fronte sit ut inficietnr , cum
onmem, (μω sub curio est. regionem videat usque
ad ettreums terrarum orliis terminos, cultqu
ipsi atque ubst-quinm deferentem, praeclaraque
ejus, quem (:uitl, appellatibne gloriantem, Ultri-
°l‘s.tl. λης, l5. Pi’s.il. (summa,
ε ἰῑιὶιΙ. sa,