PG 98, col. 1284
χίαν αὐτοῦ ἐγγύτητά τε καὶ ἀνάληψιν καὶ. ὕψω-
σιν καλεῖ ο ὡς’το, ιἘτγίις Κύριος τοῖς συντετριμ-
μένοις, τῇ καρδίᾳ. ι
κς’. Μακρότητα δέ, τὴν τῆς συμμαχίας ἀναϐολήν·
ὡς τὸ, ι Ἵνα τί, Κύριε , ἀφέστηκας μακρόθεν; ι
Είη δ’ ἂν ταῦτα ἀπὸ τόπων.
κζ’. Τὴν ἐν ᾧπερ ἂν φαίνοιτο βοηθῶν τρόπῳ διά.
πειραν, ἐσθῆτα αὐτοῦ ὀνομάζει, ἐκ τοῦ παρ’ ἡμῖν·
ὡς τὸ, ι Ὀ Κύριος ἐϐασίλευσεν, εὐπρέπειαν ἐνεδύ-
σατο ° ι καὶ τὸ, ι Περιϐαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον. ι
Eii; δ’ ἂν ταῦτα ἀπὸ πολισμῶν. ·
κη’. Ῥδ μὴ τὰς τῆς ψυχῆς ἱκεσίας προσίεσθαι τὸν
Θεὸν, εἰκότως ἀπόρριψιν ὀνομάζει, διὰ τδητοῖς κα-
ιοϊς αὐτὴν ἐνστρέφισθαι, ἣτις πάλιν ἀπαλλάττεσθαι
παρακαλεῖ· ὡς τὺ, ι Ἵνα τί· ἁπωθεϊς τὴν ψυχήν
ttO'. Τὴν ἀναϐολὴν τῆς εὐμενείας αὐτοῦ, χειρῶν
ιποστροςοὴν, λέγει· ὡς τὸ, ι Ἵνα τί ἀποστρέφεις
τὴν χεῖρά σου, καὶ τὴν δεξιάν ceu; ι Et!) δ’ ἂν ταῦτα
ιπδ σχημάτων.
λ’. Ψυχὴν μέντοι καὶ-σάρκα τοῦ Θεοῦ λέγει, ὅταν
ιὴ ἀπὸ σχέσεως ἢ ἀπὸ ἐνεργείας τὸν περὶ αὑτοῦ
Ιεοιείεται λόγον, ἀλλὰ πε pl αὐτοῦ ίδικώτερον · ὡς τδ,
r Ἰασαι τὴν ψυχήν μου, »ἀντὶ τοῦθ, Ἕμέ · καὶ, ι Ἦ
ιάρξ μου κατασκηνώσει ἐπ’ ἐλπίδι ο ι ἀντὶ τοῦ, Ἐγώ.
ιδ βέϐαιον τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ ἑδραῖον, ἐτοι-
τιον ἐκφωνεῖ· ὡς τὸ, ι Ἕτοιμος 6 θρόνος σου ἀπὸ
ςότεο ι ἀντὶ τοῦ, ι·Ἄπ’ ἀρχῆς ἑδραῖος, ἀμετακίνη-
ςος· ι καὶ, ι Δικαιοσύνη καὶ κρῖμα ἐτοιμασία τοῦ
βρόνου σου· ,ι xum Ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἐτοιμασθήσεται
ῃ ἀλήθειά σου· ι καὶ βασιλεῦσαι λέγει τιν θεὸν,
ὅταν τῶν ἐχθρῶν κρατήσας, τοὺς ιδιους ἐγείρει . ὡς
τὸ, ι Ὀ Κύριος ἐϐασίλευσεν, ὁργιζέσθωσαν λαοὶ,καὶ
ἀγαλλιάσθωή-γῆ. ι Καὶ δὴ ταῦτα, καθὼς ἦν περὶ
Θεοῦ φιλοσοφεῗν, ὑπεστησάμεθα, μηδέν τι περαιτέρω
φρονεῖν ἔχοντες °. καὶ περὶ μέν τῶν ἐπὶ τῆς διανοίας
ἐπιτηδευμάτων ἐν τούτοις. ’
Τὰ δέ ἐπὶ τῆς λέξεως οὕτως.
α’. Τὸ ἀντὶ τῆς πράξεως ἢτοι τῆς ἀπολαύσεως τοῦ
τράγματος λέγειν ποτὲ μὲν τδ ἀκοῦσαι, ποτέ δὲ τὸ
rem, ποτε δὲ τὸ γνῶναι. Th μὲν οὗν ἀκοῦσαι· ὡς
ιδ, ι Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν, καὶ εὐφροσύνην ἰ
ὶντὶ, Πράξεις μοι. τὸ δέ ἰδεῖν· · ὡς τὸ, ι Τοῦ ἰδεῖν έν
τῇ χρηστότητι τῶν ἐκλεκτῶν σου · » ἀντὶ τοῦ, ι Ἀπο-
λαῢσαι τῆς ἑπομένης περὶ ἡμᾶς σου χρηστότητος · ι
Τὸ δέ γνῶναι· ὡς τδ, ι Ἐγνὼρισάς μοι ὁδούς · ι
ἀντὶ ,τοῦ, Ἀπολαῦσαί με τῆς ζωῆς πεποίη..
κας.
β’. Τὸ δίδαξον, om τοῦ, παράσχουο ὤς τὸ,
ι Καὶ δίδαξον με ὃτι σὺ εἲ ὁ Θεὸς ὁ Σωτήρ μου. ι
γ’. Τὸ ἐλάλησεν, ἐπὶ τοῦ Θεοῦ πολλάκις, ἀντὶ
τοῦ, ἀπεφήνατο* ὡς τὸ, «"0 Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ
ἁγίῳ αὐτοῦ. ι
δ’. To ἅπαξ, ἐπὶ τοῦ ἀμεταϐλήτου ο ὼς τὸ, ι’Λπαξ
ἐλάλησεν ὁ Θεός ο › καὶ, ε Ἅπαξ ὤμοσα. ι
σιν καλεῖ ο ὡς’το, ιἘτγίις Κύριος τοῖς συντετριμ-
μένοις, τῇ καρδίᾳ. ι
κς’. Μακρότητα δέ, τὴν τῆς συμμαχίας ἀναϐολήν·
ὡς τὸ, ι Ἵνα τί, Κύριε , ἀφέστηκας μακρόθεν; ι
Είη δ’ ἂν ταῦτα ἀπὸ τόπων.
κζ’. Τὴν ἐν ᾧπερ ἂν φαίνοιτο βοηθῶν τρόπῳ διά.
πειραν, ἐσθῆτα αὐτοῦ ὀνομάζει, ἐκ τοῦ παρ’ ἡμῖν·
ὡς τὸ, ι Ὀ Κύριος ἐϐασίλευσεν, εὐπρέπειαν ἐνεδύ-
σατο ° ι καὶ τὸ, ι Περιϐαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον. ι
Eii; δ’ ἂν ταῦτα ἀπὸ πολισμῶν. ·
κη’. Ῥδ μὴ τὰς τῆς ψυχῆς ἱκεσίας προσίεσθαι τὸν
Θεὸν, εἰκότως ἀπόρριψιν ὀνομάζει, διὰ τδητοῖς κα-
ιοϊς αὐτὴν ἐνστρέφισθαι, ἣτις πάλιν ἀπαλλάττεσθαι
παρακαλεῖ· ὡς τὺ, ι Ἵνα τί· ἁπωθεϊς τὴν ψυχήν
ttO'. Τὴν ἀναϐολὴν τῆς εὐμενείας αὐτοῦ, χειρῶν
ιποστροςοὴν, λέγει· ὡς τὸ, ι Ἵνα τί ἀποστρέφεις
τὴν χεῖρά σου, καὶ τὴν δεξιάν ceu; ι Et!) δ’ ἂν ταῦτα
ιπδ σχημάτων.
λ’. Ψυχὴν μέντοι καὶ-σάρκα τοῦ Θεοῦ λέγει, ὅταν
ιὴ ἀπὸ σχέσεως ἢ ἀπὸ ἐνεργείας τὸν περὶ αὑτοῦ
Ιεοιείεται λόγον, ἀλλὰ πε pl αὐτοῦ ίδικώτερον · ὡς τδ,
r Ἰασαι τὴν ψυχήν μου, »ἀντὶ τοῦθ, Ἕμέ · καὶ, ι Ἦ
ιάρξ μου κατασκηνώσει ἐπ’ ἐλπίδι ο ι ἀντὶ τοῦ, Ἐγώ.
ιδ βέϐαιον τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ ἑδραῖον, ἐτοι-
τιον ἐκφωνεῖ· ὡς τὸ, ι Ἕτοιμος 6 θρόνος σου ἀπὸ
ςότεο ι ἀντὶ τοῦ, ι·Ἄπ’ ἀρχῆς ἑδραῖος, ἀμετακίνη-
ςος· ι καὶ, ι Δικαιοσύνη καὶ κρῖμα ἐτοιμασία τοῦ
βρόνου σου· ,ι xum Ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἐτοιμασθήσεται
ῃ ἀλήθειά σου· ι καὶ βασιλεῦσαι λέγει τιν θεὸν,
ὅταν τῶν ἐχθρῶν κρατήσας, τοὺς ιδιους ἐγείρει . ὡς
τὸ, ι Ὀ Κύριος ἐϐασίλευσεν, ὁργιζέσθωσαν λαοὶ,καὶ
ἀγαλλιάσθωή-γῆ. ι Καὶ δὴ ταῦτα, καθὼς ἦν περὶ
Θεοῦ φιλοσοφεῗν, ὑπεστησάμεθα, μηδέν τι περαιτέρω
φρονεῖν ἔχοντες °. καὶ περὶ μέν τῶν ἐπὶ τῆς διανοίας
ἐπιτηδευμάτων ἐν τούτοις. ’
Τὰ δέ ἐπὶ τῆς λέξεως οὕτως.
α’. Τὸ ἀντὶ τῆς πράξεως ἢτοι τῆς ἀπολαύσεως τοῦ
τράγματος λέγειν ποτὲ μὲν τδ ἀκοῦσαι, ποτέ δὲ τὸ
rem, ποτε δὲ τὸ γνῶναι. Th μὲν οὗν ἀκοῦσαι· ὡς
ιδ, ι Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν, καὶ εὐφροσύνην ἰ
ὶντὶ, Πράξεις μοι. τὸ δέ ἰδεῖν· · ὡς τὸ, ι Τοῦ ἰδεῖν έν
τῇ χρηστότητι τῶν ἐκλεκτῶν σου · » ἀντὶ τοῦ, ι Ἀπο-
λαῢσαι τῆς ἑπομένης περὶ ἡμᾶς σου χρηστότητος · ι
Τὸ δέ γνῶναι· ὡς τδ, ι Ἐγνὼρισάς μοι ὁδούς · ι
ἀντὶ ,τοῦ, Ἀπολαῦσαί με τῆς ζωῆς πεποίη..
κας.
β’. Τὸ δίδαξον, om τοῦ, παράσχουο ὤς τὸ,
ι Καὶ δίδαξον με ὃτι σὺ εἲ ὁ Θεὸς ὁ Σωτήρ μου. ι
γ’. Τὸ ἐλάλησεν, ἐπὶ τοῦ Θεοῦ πολλάκις, ἀντὶ
τοῦ, ἀπεφήνατο* ὡς τὸ, «"0 Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ
ἁγίῳ αὐτοῦ. ι
δ’. To ἅπαξ, ἐπὶ τοῦ ἀμεταϐλήτου ο ὼς τὸ, ι’Λπαξ
ἐλάλησεν ὁ Θεός ο › καὶ, ε Ἅπαξ ὤμοσα. ι