PG 98, col. 1285
τοῦ λαοῦ λέγοντος· ᾧ ἐπισυνάπτει καὶ τὸ, (Εὐλο-
γήκαμεν ὑμᾶς ἐξ οῐκου Κυρίου. s
ς’. Tt μὴ ιπι τόπου μόνον τδ ’ἐκεῖ λέγειν, ἀλλά
. καὶ ἐπὶ πράξεων· ὡς τὺ, ι Ἐκεῖ ὁδὸς ἢν δείξω αὑτῷ
τὸ σωτήριόν μου, τουτέστιν εἰς τὴν θυσίαν ἐπὶ τις
μωρίας· ι καὶ th; τὸ, «Ἐκεῖ ἕπετον πάντες ot ἐργα-
ζόμενοι τὴν ἀνομίαν. ›
ζ’. Πολλαχοῦ δικαιοσύνην τὸ εῐτε ἐφ’ ἑαυτοῦ λέγει
τοῦ ἀνθρώπου, μὴ τὴν ὲκ τοῦ βίου ἀρετὴν ἑαυτοῦ
μαρτυροῦντα· εῐτε δὴ καὶ¹ τὴν ἐφ’ ἑτέρων ὁμοίως·
ὡς τὸ, ι Είσάκουσον, Κύριε, δικαιοσύνην μου-»καὶ
ὅσα τοιαῦτα· ὡς ἀπολαύοντος δικαίως τῆς παρά
τοῦ Θεοῦ βοηθείας, ἦ καὶ⁸ τοῦ Θεοῦ ὡς δικαίως παρ-
ἑχοντος.
η’. To ἀγαπᾷν λέγει πολλαχοῦ ἐπὶ τοῦ Θεοῦ κατ’
ἐπίτασιν · ὡς τὸ, ι Ἀγαπᾷ ἐλεημοσύνην καὶ κρίσιν
ὁ Κύριος· ι καὶ, ι Ὅτι Κύριος ἀγαπᾷ κρίσιν· ι
καὶ, ι Δικαιοσύνην ἠγάπησεν· s ἀντὶ [τοῦ,] ι Μετὰ
τοῦ δικαίως κρίνειν ἐσπούδακεν· ι καὶι τὸ, ι Ἰδοὺ
γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας. s
θ’. Πολλάκις τὰς παραϐολὰς μεταφορικῶς φράζει,
ἐπὶ τῷ μείζονα τοῦ λεγομένου παραστῆσαι τὴν Ep.—
φασιν· ὡς τὸ, ι Τῷ ὲπιὸεὸηκότι ἐπὶ τὸν ούρανδν
τοῦ ούρανδῦ κατ’ ἀνατολάς· ι ἑκ πρώτης τε ’ καὶ
ἀρχῆς εἰπὼν, ἐκ μεταφορᾶς τοῦ τὴν ἀνατολὴν εἰναι
ἀρχὴν τῆς ἡμέρας · καὶ τὸ, ι Ἀπὸ ,ὕψους ἡμερῶν οὐ
φοϐηθήσομαιοικάνταῦθα γὰρ τὸ, ἀπὸ ὕψους, ἀντὶ
τοῦ, ἀνωθεν καὶ ἐξῳχῆς · καὶ, ι Ἦ συναγωγὴ τῶν
ταύρων, ι ἀντὶ τοῦ, ι παμμεγεθῶν. ι
ι’. Τὴν ὡς συλλαβὴν διχῶς λέγει· ἦτοι κατὰ πα-
ραϐολὴν, ἢ βεϐαίωσιν · κατὰ μὲν παραϐολήν · ὡς τὸ,
ι Θοῦ αὐτοὺς ὡς τροχὸν , ὡς καλάμην-»κατὰ δὲ βε-
ϐαίωσιν· ὡς τὸ, ι Ὦς ἀγαθὸς ὁ Θεὸς τῷ Ἰσραήλ· ι
ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν, Σφόδρα ἀγαθός· καὶ τὸ, ι Ἐγε..
νήθημεν ὡσεὶ παρακεκλημένοι· ι καὶ, ι Ἐθεασά-
mea τὴν δόξαν αὑτοῦ, δόξαν ὡς Μονογενοῦς παρὰ
Πατρός· »ἀντὶ τοῦ, ἀληθοῦς.
ια’. Σημαίνει τινὰ ὧν βούλεται καὶ ἀπὸ τῶν προσ-
όντων· οἷον ὡς τὸ, ι Ιιαροικήσουσι καὶ κατακρύ-
ψωσιν · ι ἵνα εἴπῃ, Συνάγονται καὶ ἐνεδρεύουσιν,
ἀπὸ τούτων είς ἕτερον ἀπιόντα τόπον ἐκεῖσε πάντως
παροικεῖν, τῶν. οἰκείων ὲκδημοῦντα.
ιβ¹.,Λέγει τὸ κρύψαι καὶ ἐπὶ. τοῦ Θεοῦ αὐτὸν
φυλάξαι·’ ὡς τὸ, ι Κατακρύψεις αὐτοὺς ὲν ἁπο-
κρύφῳ τοῦ προσώπου σου· ι ἀντὶ τοῦ, φυλάξεις·
καὶ τὸ, ι Ἔκρυψέ με ἐν σκηνῇ αὐτοῦ· ι καὶ τὸ,
ι Ὠς πολὺ τδ πλῆθος τῆς χρηστὸτητός σου, Κύριε,
ἧς, ἔκρυψας τοῖς φοϐουμένοις σε· ι ἵνα εῐπῃ, ' Ἦν
φυλάσσεις τοῖς, φοϐουμένοις σε· καὶ, ι Τῶν κε-
κρυμμένων σου· ι ὡσανεὶ, ι Τῶν, παρά σοῦ φυλατ-
τομένων· ι καὶ ἐφ’ ἡμῶν· ὡς το, ι Ἑν τῇ καρδίᾳ
μου ἔκρυψα τὰ λόγιά σου. ι
ιγ’. Λέγει καὶ κοιμᾶσθαι ἐφ’ ἡμῶν τὸ καταπαύε-
σθαι· ὡς τὸ, ι Ἐὰν κοιμηοῆτε ἀνὰ μέσον τῶν κλή-
γήκαμεν ὑμᾶς ἐξ οῐκου Κυρίου. s
ς’. Tt μὴ ιπι τόπου μόνον τδ ’ἐκεῖ λέγειν, ἀλλά
. καὶ ἐπὶ πράξεων· ὡς τὺ, ι Ἐκεῖ ὁδὸς ἢν δείξω αὑτῷ
τὸ σωτήριόν μου, τουτέστιν εἰς τὴν θυσίαν ἐπὶ τις
μωρίας· ι καὶ th; τὸ, «Ἐκεῖ ἕπετον πάντες ot ἐργα-
ζόμενοι τὴν ἀνομίαν. ›
ζ’. Πολλαχοῦ δικαιοσύνην τὸ εῐτε ἐφ’ ἑαυτοῦ λέγει
τοῦ ἀνθρώπου, μὴ τὴν ὲκ τοῦ βίου ἀρετὴν ἑαυτοῦ
μαρτυροῦντα· εῐτε δὴ καὶ¹ τὴν ἐφ’ ἑτέρων ὁμοίως·
ὡς τὸ, ι Είσάκουσον, Κύριε, δικαιοσύνην μου-»καὶ
ὅσα τοιαῦτα· ὡς ἀπολαύοντος δικαίως τῆς παρά
τοῦ Θεοῦ βοηθείας, ἦ καὶ⁸ τοῦ Θεοῦ ὡς δικαίως παρ-
ἑχοντος.
η’. To ἀγαπᾷν λέγει πολλαχοῦ ἐπὶ τοῦ Θεοῦ κατ’
ἐπίτασιν · ὡς τὸ, ι Ἀγαπᾷ ἐλεημοσύνην καὶ κρίσιν
ὁ Κύριος· ι καὶ, ι Ὅτι Κύριος ἀγαπᾷ κρίσιν· ι
καὶ, ι Δικαιοσύνην ἠγάπησεν· s ἀντὶ [τοῦ,] ι Μετὰ
τοῦ δικαίως κρίνειν ἐσπούδακεν· ι καὶι τὸ, ι Ἰδοὺ
γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας. s
θ’. Πολλάκις τὰς παραϐολὰς μεταφορικῶς φράζει,
ἐπὶ τῷ μείζονα τοῦ λεγομένου παραστῆσαι τὴν Ep.—
φασιν· ὡς τὸ, ι Τῷ ὲπιὸεὸηκότι ἐπὶ τὸν ούρανδν
τοῦ ούρανδῦ κατ’ ἀνατολάς· ι ἑκ πρώτης τε ’ καὶ
ἀρχῆς εἰπὼν, ἐκ μεταφορᾶς τοῦ τὴν ἀνατολὴν εἰναι
ἀρχὴν τῆς ἡμέρας · καὶ τὸ, ι Ἀπὸ ,ὕψους ἡμερῶν οὐ
φοϐηθήσομαιοικάνταῦθα γὰρ τὸ, ἀπὸ ὕψους, ἀντὶ
τοῦ, ἀνωθεν καὶ ἐξῳχῆς · καὶ, ι Ἦ συναγωγὴ τῶν
ταύρων, ι ἀντὶ τοῦ, ι παμμεγεθῶν. ι
ι’. Τὴν ὡς συλλαβὴν διχῶς λέγει· ἦτοι κατὰ πα-
ραϐολὴν, ἢ βεϐαίωσιν · κατὰ μὲν παραϐολήν · ὡς τὸ,
ι Θοῦ αὐτοὺς ὡς τροχὸν , ὡς καλάμην-»κατὰ δὲ βε-
ϐαίωσιν· ὡς τὸ, ι Ὦς ἀγαθὸς ὁ Θεὸς τῷ Ἰσραήλ· ι
ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν, Σφόδρα ἀγαθός· καὶ τὸ, ι Ἐγε..
νήθημεν ὡσεὶ παρακεκλημένοι· ι καὶ, ι Ἐθεασά-
mea τὴν δόξαν αὑτοῦ, δόξαν ὡς Μονογενοῦς παρὰ
Πατρός· »ἀντὶ τοῦ, ἀληθοῦς.
ια’. Σημαίνει τινὰ ὧν βούλεται καὶ ἀπὸ τῶν προσ-
όντων· οἷον ὡς τὸ, ι Ιιαροικήσουσι καὶ κατακρύ-
ψωσιν · ι ἵνα εἴπῃ, Συνάγονται καὶ ἐνεδρεύουσιν,
ἀπὸ τούτων είς ἕτερον ἀπιόντα τόπον ἐκεῖσε πάντως
παροικεῖν, τῶν. οἰκείων ὲκδημοῦντα.
ιβ¹.,Λέγει τὸ κρύψαι καὶ ἐπὶ. τοῦ Θεοῦ αὐτὸν
φυλάξαι·’ ὡς τὸ, ι Κατακρύψεις αὐτοὺς ὲν ἁπο-
κρύφῳ τοῦ προσώπου σου· ι ἀντὶ τοῦ, φυλάξεις·
καὶ τὸ, ι Ἔκρυψέ με ἐν σκηνῇ αὐτοῦ· ι καὶ τὸ,
ι Ὠς πολὺ τδ πλῆθος τῆς χρηστὸτητός σου, Κύριε,
ἧς, ἔκρυψας τοῖς φοϐουμένοις σε· ι ἵνα εῐπῃ, ' Ἦν
φυλάσσεις τοῖς, φοϐουμένοις σε· καὶ, ι Τῶν κε-
κρυμμένων σου· ι ὡσανεὶ, ι Τῶν, παρά σοῦ φυλατ-
τομένων· ι καὶ ἐφ’ ἡμῶν· ὡς το, ι Ἑν τῇ καρδίᾳ
μου ἔκρυψα τὰ λόγιά σου. ι
ιγ’. Λέγει καὶ κοιμᾶσθαι ἐφ’ ἡμῶν τὸ καταπαύε-
σθαι· ὡς τὸ, ι Ἐὰν κοιμηοῆτε ἀνὰ μέσον τῶν κλή-