PG 98, col. 571
venerarentur. Ilic vero incredibili gaudio fætari
Gregorius, et Deo gratias agere, cum incolarum
vitam cœlesti quodammodo parem intueretur. Post
hæc sanctum et vivificum Jesu Christi Dei et Serva-
toris nostri corpus ac pretiosum ejusdem sanguinem
de sanctissimi archiepiscopi (8I manibus sumpse-
runt [xXXII, qui per eos dies summum sanctæ urhis
lHierosolymorum pontificatum gerebat. Atque idem,
cum cæteis monaclis domuum, ubi acquiescerent,
seorsum dari jussisset; tihus illis, qui cum Gre-
gorio erant, cubiculum prope ædes pontificales
privatim assignandum curavit. Ilig illi nocturnas
matutuæ psalmodiæ (82) partes absolverunt. Pre-
cibus demum et lectionibus peractis, recepit se
archiepiscopus. et cum assedisset, monachos pri-
mum tres cum Gregorio ad se vocavit, qui ad pedes
ejus procidentes, slnte dicta, sanctum ei osculum
reddidere.Τum illeepiscopus quoque, et presbyteros,
et monachos, et populum omnem ingredi passus est:
cumque salvere omnes jussissct, ac justum subinde
sermonem de pænitentia habuisset, dimisit uni-
versos. Qui ubi abicre, abbatem archiepiscopus
nico ad an. 3X9. Vid, si vacat , Descriptionem e
listoriam Basilieæ S. Resurrectionis, quam post
Cyrilli llirosol. Opera edidit Τuteus.
(91) Pe Macarii nomine lege hic et alibi Joan-
pis IV, qui nempe, ut Quienus ostendt (Or. Chr.
t II, p 242), Hirosolymorum patriarcha tuit anno
D74, ad annum 593: atque adeo cum eo Gregorius
noster pervenit. lnepte enim vetns scriba , quod
jam monuimus, pro Joanne Macarium supposuit,
qui temporum ratione excluditur , nec ea virtutis
Iaude loruit, quam Loeontius archiepiscopo tribuit,
qui Gregorium accepit. Suit quippe aliquandiu
lacarius ll, Origenianarum partium, eoque nomine
throno deturhatus, multos annos eo honore caruit.
Quamobrem Papbroehius (t. Ilt Maii) in Historiα
chronologica episcoporum Hierosolyymitanorum
(num. 128), suspecta habuit, quæ de Macario dicta
a Lcontio putabat. Hæc enim ascripsit: ln vita
quoque N. Gregorii Agrigentini, qui 23 Nopembris
colitur, crebra est Macarii mentio, veluti qui ad-
rentum sanci adolescentis in lierosolgmtanam
Ecclesiam divinitus coguoverit, ejusyue ac sociorum
nomina et vultum antea nutsquam visum; ac denique
diaconum ordinaverit. Sed hæc Pita multæ fabulo-
etatis sttsDecta nobis est, neoue in testbonium san-
ctitatis pro Macario adducenda, donec severo exα-
rine dscassa fuert.
At de Joaune IV eliora nobis transmisit Eva-
grins, a quo hæc sunt: Ἐπὶ δὲ τὴν Ἰεροσολύμων
ἄνεισιν ἱερωσύνην μετὰ Μακάριον Ἰωάννης, ἐν τῇ
καλουμένῃ τῶν Ἀκοιμήτων μονῇ τὸν ἄσκευον βίον
ἀγωνισάμενος, μηδενὸς νεωτερισθέντος περὶ τὴν
ἐκκλησιαστικὴν κατάστασιν. Id est: Ad Herosοίῳ-
moru antem Ecclesiæ ponti ficatum post Macarium
ecectus est Joannes, qui in Acæmetorum monasteriο
retigiosæ vitæ instituta didicerat: uec quidquam rerum
novaru in Ecclesia entatum est. (Hst. eccl. I. ν,
cap. 16.)
C eteerum Joannes Iancia in dissertatione De
ιαte B. Gregorii Agrigentinorum episcopi, quam,
quia non omnes ad manum habere possunt, iterum
hic ad calcem operis edendam curabimus, senten-
tiam eorum amplexus, qui Gregorium sub Justi-
niano Rhinotmeto loruisse tradunt, aliam inivit
viam (n. 16), et Macarium hunc Leontii benelicio
opportune oblatum puttavil, qutto series patriarcha-
ram lIerostly tanorum aliquatenuts supplcrctur.
Gregorius, et Deo gratias agere, cum incolarum
vitam cœlesti quodammodo parem intueretur. Post
hæc sanctum et vivificum Jesu Christi Dei et Serva-
toris nostri corpus ac pretiosum ejusdem sanguinem
de sanctissimi archiepiscopi (8I manibus sumpse-
runt [xXXII, qui per eos dies summum sanctæ urhis
lHierosolymorum pontificatum gerebat. Atque idem,
cum cæteis monaclis domuum, ubi acquiescerent,
seorsum dari jussisset; tihus illis, qui cum Gre-
gorio erant, cubiculum prope ædes pontificales
privatim assignandum curavit. Ilig illi nocturnas
matutuæ psalmodiæ (82) partes absolverunt. Pre-
cibus demum et lectionibus peractis, recepit se
archiepiscopus. et cum assedisset, monachos pri-
mum tres cum Gregorio ad se vocavit, qui ad pedes
ejus procidentes, slnte dicta, sanctum ei osculum
reddidere.Τum illeepiscopus quoque, et presbyteros,
et monachos, et populum omnem ingredi passus est:
cumque salvere omnes jussissct, ac justum subinde
sermonem de pænitentia habuisset, dimisit uni-
versos. Qui ubi abicre, abbatem archiepiscopus
nico ad an. 3X9. Vid, si vacat , Descriptionem e
listoriam Basilieæ S. Resurrectionis, quam post
Cyrilli llirosol. Opera edidit Τuteus.
(91) Pe Macarii nomine lege hic et alibi Joan-
pis IV, qui nempe, ut Quienus ostendt (Or. Chr.
t II, p 242), Hirosolymorum patriarcha tuit anno
D74, ad annum 593: atque adeo cum eo Gregorius
noster pervenit. lnepte enim vetns scriba , quod
jam monuimus, pro Joanne Macarium supposuit,
qui temporum ratione excluditur , nec ea virtutis
Iaude loruit, quam Loeontius archiepiscopo tribuit,
qui Gregorium accepit. Suit quippe aliquandiu
lacarius ll, Origenianarum partium, eoque nomine
throno deturhatus, multos annos eo honore caruit.
Quamobrem Papbroehius (t. Ilt Maii) in Historiα
chronologica episcoporum Hierosolyymitanorum
(num. 128), suspecta habuit, quæ de Macario dicta
a Lcontio putabat. Hæc enim ascripsit: ln vita
quoque N. Gregorii Agrigentini, qui 23 Nopembris
colitur, crebra est Macarii mentio, veluti qui ad-
rentum sanci adolescentis in lierosolgmtanam
Ecclesiam divinitus coguoverit, ejusyue ac sociorum
nomina et vultum antea nutsquam visum; ac denique
diaconum ordinaverit. Sed hæc Pita multæ fabulo-
etatis sttsDecta nobis est, neoue in testbonium san-
ctitatis pro Macario adducenda, donec severo exα-
rine dscassa fuert.
At de Joaune IV eliora nobis transmisit Eva-
grins, a quo hæc sunt: Ἐπὶ δὲ τὴν Ἰεροσολύμων
ἄνεισιν ἱερωσύνην μετὰ Μακάριον Ἰωάννης, ἐν τῇ
καλουμένῃ τῶν Ἀκοιμήτων μονῇ τὸν ἄσκευον βίον
ἀγωνισάμενος, μηδενὸς νεωτερισθέντος περὶ τὴν
ἐκκλησιαστικὴν κατάστασιν. Id est: Ad Herosοίῳ-
moru antem Ecclesiæ ponti ficatum post Macarium
ecectus est Joannes, qui in Acæmetorum monasteriο
retigiosæ vitæ instituta didicerat: uec quidquam rerum
novaru in Ecclesia entatum est. (Hst. eccl. I. ν,
cap. 16.)
C eteerum Joannes Iancia in dissertatione De
ιαte B. Gregorii Agrigentinorum episcopi, quam,
quia non omnes ad manum habere possunt, iterum
hic ad calcem operis edendam curabimus, senten-
tiam eorum amplexus, qui Gregorium sub Justi-
niano Rhinotmeto loruisse tradunt, aliam inivit
viam (n. 16), et Macarium hunc Leontii benelicio
opportune oblatum puttavil, qutto series patriarcha-
ram lIerostly tanorum aliquatenuts supplcrctur.