PG 98, col. 755
ciemque gerit; et qui regia dignitate auctus prin—
cipari eruperat, mancipiorum prope ritu servitutem
servit inglorius : ιο qui denique immortalitatis
particeps ornamentorum pulchritudine renitebat,
morti jam et corruptioni merito addictus est. Nam
eterna quidem semperque mansura ιιι teneas, nul-
lam omnino operam ponere, neque ullo bonorum
divinorum desiderio moveri; atque adeo nihil
adeunda: in caelis haereditatis promissa attendere,
nunquam ad immortalem illam et beatam gloriam
laetitiamque aspirare aut ullo iuefl‘abilis angelorum
gaudii amore accendi : contraque gloriam banc,
non secus ac vernos flores deflorescentem, omni
studio persequi ; et quantum adhiberi cura: potest,
tantum ad divitias injustas corruptibilesque coa-
eervandas conferre, atque ad quaestus per vim et
rapinas augendos tyrannica potestatis lurore iu-
flammari, falsa simul contexere, calumnias men-
dacesque accusationes venari : tum comessationi-
bus crapulisque ad ebrietatem usque totos se de-
dere, et quae ista comitari solent. in exsecrandis
voluptatibus atque in omni libidinum genere volu-
tari ; quantm, quaeso, vanitatis vel singula qumque
esse reperiuntur? quidni igitur base omnia et ιιο⁹
rum similia vanitas vanitatem sint, sive ut Eccle-
siastes iterata appellatione significare intentius
voluit, summa vanitas (ΞΟΠ Atque idem, quia
homines qui studium curamque suam iu ejusmodi
rebus ponunt, ad eum tendunt linem, in quo nulla,
utilitas sit, ideirco adjecit statim :
§ ιιι.
Vsus 5. Quid habet amplius homo de universo la-
bore suo, quo laborat sub sole .’
Id est, edisserant'vero, qualem sibi utilitatem ii
comparent, qui rebus ιι inhiant praesentibus, et
breves corporis voluptates et delicias et populares
auras studiose consectantur :quze nempe aqua
instar, quae per declive feratur, aut roris matutina:-
que nebulae more, cito dispereunt. Ubi enim cra-
tinus illuxerit dies, quam illi hodie honesti exper-
tes voluptalem nequitiamqne amplexi sunt, minime
jam constantem inveniant, et inania eos atque vana
persecutos esse, manifestissime appareat. Propterea
hos ipsos Amos quoque divinus propheta objur-
gans accusansqne, ι Stare, inquit, sibi (iunxerunt,
quae fugerent (2i), ι velocissimo utique cursu
(20) De ista ejusdem vocabuli iteratione multa
Nysseuus, quiet murem sacrarum Litterarum esse
ostendit, ut qua: modum excedunt, per ejusmodi
duplicationem significent : Οὕτω, inquit, καὶ.ἆγιόν
τι πα ρὰ τῇ Γραφῇ λέγεται· καὶ πάλιν ἅγιον ἁγίων, ὠς
(ripam μέτρῳ τοῦ τε ἐξ ἀγίου τὸ ἅγιον, ὑπερέχον έν
ᾀγιότίητι, καῖτούτου πάλιν τὸ τῶν ἁγίων ἀγιον τδ καθ’
ύπέρθεσεν ἐν ἁγιασμῷ, θεωρούμενον... λέγει γάρ ούχ
ἀπὲιὲὖς εἶναι μάταιὶίέν τοῖς ὀὖσι φαινό’μενα,’ἀλλᾶ
καθ’ ύπέρθεσίν-τινα τῆς κατὰ ab μάταιον σημασίας
εἶναι τοιαύτα · ὡς εἴτις λέγοι τοῦ νεκροῦ νεκρότε ρον
’καὶ τοῦ ἀψύχου ἁψυχότερον. id est. Ita etiam sano
ςιιιιπ aliquid dicitursacris t'uLittcris, ct rursus δαη-
cipari eruperat, mancipiorum prope ritu servitutem
servit inglorius : ιο qui denique immortalitatis
particeps ornamentorum pulchritudine renitebat,
morti jam et corruptioni merito addictus est. Nam
eterna quidem semperque mansura ιιι teneas, nul-
lam omnino operam ponere, neque ullo bonorum
divinorum desiderio moveri; atque adeo nihil
adeunda: in caelis haereditatis promissa attendere,
nunquam ad immortalem illam et beatam gloriam
laetitiamque aspirare aut ullo iuefl‘abilis angelorum
gaudii amore accendi : contraque gloriam banc,
non secus ac vernos flores deflorescentem, omni
studio persequi ; et quantum adhiberi cura: potest,
tantum ad divitias injustas corruptibilesque coa-
eervandas conferre, atque ad quaestus per vim et
rapinas augendos tyrannica potestatis lurore iu-
flammari, falsa simul contexere, calumnias men-
dacesque accusationes venari : tum comessationi-
bus crapulisque ad ebrietatem usque totos se de-
dere, et quae ista comitari solent. in exsecrandis
voluptatibus atque in omni libidinum genere volu-
tari ; quantm, quaeso, vanitatis vel singula qumque
esse reperiuntur? quidni igitur base omnia et ιιο⁹
rum similia vanitas vanitatem sint, sive ut Eccle-
siastes iterata appellatione significare intentius
voluit, summa vanitas (ΞΟΠ Atque idem, quia
homines qui studium curamque suam iu ejusmodi
rebus ponunt, ad eum tendunt linem, in quo nulla,
utilitas sit, ideirco adjecit statim :
§ ιιι.
Vsus 5. Quid habet amplius homo de universo la-
bore suo, quo laborat sub sole .’
Id est, edisserant'vero, qualem sibi utilitatem ii
comparent, qui rebus ιι inhiant praesentibus, et
breves corporis voluptates et delicias et populares
auras studiose consectantur :quze nempe aqua
instar, quae per declive feratur, aut roris matutina:-
que nebulae more, cito dispereunt. Ubi enim cra-
tinus illuxerit dies, quam illi hodie honesti exper-
tes voluptalem nequitiamqne amplexi sunt, minime
jam constantem inveniant, et inania eos atque vana
persecutos esse, manifestissime appareat. Propterea
hos ipsos Amos quoque divinus propheta objur-
gans accusansqne, ι Stare, inquit, sibi (iunxerunt,
quae fugerent (2i), ι velocissimo utique cursu
(20) De ista ejusdem vocabuli iteratione multa
Nysseuus, quiet murem sacrarum Litterarum esse
ostendit, ut qua: modum excedunt, per ejusmodi
duplicationem significent : Οὕτω, inquit, καὶ.ἆγιόν
τι πα ρὰ τῇ Γραφῇ λέγεται· καὶ πάλιν ἅγιον ἁγίων, ὠς
(ripam μέτρῳ τοῦ τε ἐξ ἀγίου τὸ ἅγιον, ὑπερέχον έν
ᾀγιότίητι, καῖτούτου πάλιν τὸ τῶν ἁγίων ἀγιον τδ καθ’
ύπέρθεσεν ἐν ἁγιασμῷ, θεωρούμενον... λέγει γάρ ούχ
ἀπὲιὲὖς εἶναι μάταιὶίέν τοῖς ὀὖσι φαινό’μενα,’ἀλλᾶ
καθ’ ύπέρθεσίν-τινα τῆς κατὰ ab μάταιον σημασίας
εἶναι τοιαύτα · ὡς εἴτις λέγοι τοῦ νεκροῦ νεκρότε ρον
’καὶ τοῦ ἀψύχου ἁψυχότερον. id est. Ita etiam sano
ςιιιιπ aliquid dicitursacris t'uLittcris, ct rursus δαη-