PG 98, col. 756
καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς · καὶ ό ἄρχων καὶ βασιλεὺς τε-
ταγμένος, ἀκλεὴς εὓρηται παραπλησίως τοῖς δού-
λοις ⁶ καὶ ό τῆς ἀθανασίας καθωραϊσμένος καὶ⁸ δια-
πρέπων τοῖς κάλλεσι, τῷ Θανάτῳ καὶ τῇ φθορᾷ δι-
καίως καθυποκείμενος. Τὸ γὰρ μηδαμῶς πρὸς τὴν
τῶν αἰωνίων καὶ διαμενόντων ἀεὶ κτῆσιν ἀφορᾷν τὸ
παράπαν, μήτε μὴν τῶν θείων ἀγαθῶν ἔχειν τὴν
ἐπηγγελμένην κληρονομίαν ἐν τοῖς οὐρανοῖς ο μηδὲ
πρὸς τὴν ἀκήρατον καὶ μακαρίαν ἐκείνην ἀναπτε-
ροῦσθαι δόξαν καὶ χαρμονήν · μήτε μὴν πυρπολεῖ-
σθαι τῷ ἔρωτι τῆς ἀρρήτου τῶν ἁγίων ἀγγέλων
ἀγαλλιάσεως · ἀλλ’ ἔμπαλιν τὴν ἀπανθοῦσαν δόξαν
ῐσα καὶτοῖς ἐαρινοῖς ἄνθεσιν ἐπιμελῶς διώκειν, καὶ
παντὶ σθένει σπεύδειν πρὸς ἀδίκουκαὶ φθειρομένου
πλούτου συνάθροισιν, καὶ μεμηνέναι πρὸς τιιραννι⁹
κὴν καταδυναστείαν καὶ τῶν ἀρπακτικῶν καὶ πλεονε-
εκτικῶν δῆθεν κερδῶν τὴν ἄδικον αὔξησινο καὶ
ψεύδη ῥαψῳδεῖν, καὶ διαϐολάς καὶ συκοφαντίας θη-
ρεύειν · καὶ σχολάζειν ὲν ἀδδηφαγίαις καὶ κραιπά-
λαις καὶ μέθαις, καὶ ταύταις ἀκολούθως ἐγκαλινο
δεῖσθαι ταῖς σαρκικαῖς καὶ βδελυκταῖς ἡδοναῖς ° πό-
σης οὐκ ἂν είη τοῦτο ἕκαστον ματαιότητοςς μᾶλλον
δὲ πῶς οὐχὶ ταῦτα πάντα κα). τά παραπλήσια τού-
τοις ματαιότης ματαιοτήτων εἰσί ; τῷ ἀναδιπλασιαο
σμῷ τῆς λέξεως ποιοῦντος τοῦ Ἐκκλησιαποῦ τὴν
ὑπόληψιν τῆς ματαιότητος ὲπιτατικωτὲριν. Ἀμέλει
τοίνυν ὡς πρὸς οὐδὲν πέρας ὀνησιφόρον ἀφικομένων
τῶν έν τοῖς εἰρημένοις ἀσχολουμένων ἀμέσως έπ-
ἤγαγε*
Τίς περίσσεια τῷ ἀνθρώπῳ ἐν παντί μόχθῳ αὐ-
τοῦ, ᾧ μοχθεῖ ὑπὸ τὸν ἥλιον;
Ἀντὶ τοῦ, Ποίαν γὰρ, εἰπάτωσαν, πορίζονταιλυσιο
τέλειαν οἱ κεχηνότες πρὸς τά παρόντα, καὶ τὰς cap-
κικὰς καὶ προσκαίρους ἠδονάς καὶ τρυφάς καὶ δόξας
ἔχειν ἐσπουδακότες, θᾶττον αὐτῶν ἀποιχομένων δί-
κην ὕδατος ἐπὶ τὸ πρανὲς φερομένου, καὶ⁵ δρόσου
καὶ νεφέλης ἑωθινῆς ’ ἦκιστα γάρ εὑρισκομένης εἰς
τὴν αὔριον τῆς προσούσης τοῖς ἀπειροκάλοις σήμε- .
ρον εὐπαθείας καὶ μοχθηρίας, κενά δείκνυνται καὶ
μάταια παντελῶς δεδρακότες. Διὰ τοῦτο καταμεμ-
φόμενος καὶ κατηγορῶν τῶν τοιούτων φησὶ καὶ ὁ
θεσπέσιος προφήτης Ἀμώς· ι Ὠς ἑστῶτα ἐλυγί-
ςαντο, καὶ οὐχ ὼς φεύγοντα, ι τὴν ὠκυτάτην πα-
ραδρομὴν καὶ παρέλευσιν τῶν αἰσχίστων τῆς ἀτιμίας
ctum sanctorum, adeo ut pari mensura et sanctum
superet profanum in sanctitate, et hoc iterant‘san-
ctum sanctorum. quod perfieat‘supe‘rationem considera-
tur in sanctificatione,.;. Dicit enim non simpliciter
esse vatta qua: in rebus apparent, sed ea esse ejus:
modicum aliqua uituperatione quoadhipsam ram’
significationem : perinde ac si quis dicat mortuo
magis mortuum et inanimo magis inanimum. (Hom.
Ι iu Eccl.
[(3602.305 γνι, n. 5, apud LXX, legimus ,ὡς
ἑστηκότα ὲ).ογίσαντο...; in nostris veroalia cunning
est 'scntcntia': scriptum enim cst : Sicut David
putaremur se habere rasa mntiri.
ταγμένος, ἀκλεὴς εὓρηται παραπλησίως τοῖς δού-
λοις ⁶ καὶ ό τῆς ἀθανασίας καθωραϊσμένος καὶ⁸ δια-
πρέπων τοῖς κάλλεσι, τῷ Θανάτῳ καὶ τῇ φθορᾷ δι-
καίως καθυποκείμενος. Τὸ γὰρ μηδαμῶς πρὸς τὴν
τῶν αἰωνίων καὶ διαμενόντων ἀεὶ κτῆσιν ἀφορᾷν τὸ
παράπαν, μήτε μὴν τῶν θείων ἀγαθῶν ἔχειν τὴν
ἐπηγγελμένην κληρονομίαν ἐν τοῖς οὐρανοῖς ο μηδὲ
πρὸς τὴν ἀκήρατον καὶ μακαρίαν ἐκείνην ἀναπτε-
ροῦσθαι δόξαν καὶ χαρμονήν · μήτε μὴν πυρπολεῖ-
σθαι τῷ ἔρωτι τῆς ἀρρήτου τῶν ἁγίων ἀγγέλων
ἀγαλλιάσεως · ἀλλ’ ἔμπαλιν τὴν ἀπανθοῦσαν δόξαν
ῐσα καὶτοῖς ἐαρινοῖς ἄνθεσιν ἐπιμελῶς διώκειν, καὶ
παντὶ σθένει σπεύδειν πρὸς ἀδίκουκαὶ φθειρομένου
πλούτου συνάθροισιν, καὶ μεμηνέναι πρὸς τιιραννι⁹
κὴν καταδυναστείαν καὶ τῶν ἀρπακτικῶν καὶ πλεονε-
εκτικῶν δῆθεν κερδῶν τὴν ἄδικον αὔξησινο καὶ
ψεύδη ῥαψῳδεῖν, καὶ διαϐολάς καὶ συκοφαντίας θη-
ρεύειν · καὶ σχολάζειν ὲν ἀδδηφαγίαις καὶ κραιπά-
λαις καὶ μέθαις, καὶ ταύταις ἀκολούθως ἐγκαλινο
δεῖσθαι ταῖς σαρκικαῖς καὶ βδελυκταῖς ἡδοναῖς ° πό-
σης οὐκ ἂν είη τοῦτο ἕκαστον ματαιότητοςς μᾶλλον
δὲ πῶς οὐχὶ ταῦτα πάντα κα). τά παραπλήσια τού-
τοις ματαιότης ματαιοτήτων εἰσί ; τῷ ἀναδιπλασιαο
σμῷ τῆς λέξεως ποιοῦντος τοῦ Ἐκκλησιαποῦ τὴν
ὑπόληψιν τῆς ματαιότητος ὲπιτατικωτὲριν. Ἀμέλει
τοίνυν ὡς πρὸς οὐδὲν πέρας ὀνησιφόρον ἀφικομένων
τῶν έν τοῖς εἰρημένοις ἀσχολουμένων ἀμέσως έπ-
ἤγαγε*
Τίς περίσσεια τῷ ἀνθρώπῳ ἐν παντί μόχθῳ αὐ-
τοῦ, ᾧ μοχθεῖ ὑπὸ τὸν ἥλιον;
Ἀντὶ τοῦ, Ποίαν γὰρ, εἰπάτωσαν, πορίζονταιλυσιο
τέλειαν οἱ κεχηνότες πρὸς τά παρόντα, καὶ τὰς cap-
κικὰς καὶ προσκαίρους ἠδονάς καὶ τρυφάς καὶ δόξας
ἔχειν ἐσπουδακότες, θᾶττον αὐτῶν ἀποιχομένων δί-
κην ὕδατος ἐπὶ τὸ πρανὲς φερομένου, καὶ⁵ δρόσου
καὶ νεφέλης ἑωθινῆς ’ ἦκιστα γάρ εὑρισκομένης εἰς
τὴν αὔριον τῆς προσούσης τοῖς ἀπειροκάλοις σήμε- .
ρον εὐπαθείας καὶ μοχθηρίας, κενά δείκνυνται καὶ
μάταια παντελῶς δεδρακότες. Διὰ τοῦτο καταμεμ-
φόμενος καὶ κατηγορῶν τῶν τοιούτων φησὶ καὶ ὁ
θεσπέσιος προφήτης Ἀμώς· ι Ὠς ἑστῶτα ἐλυγί-
ςαντο, καὶ οὐχ ὼς φεύγοντα, ι τὴν ὠκυτάτην πα-
ραδρομὴν καὶ παρέλευσιν τῶν αἰσχίστων τῆς ἀτιμίας
ctum sanctorum, adeo ut pari mensura et sanctum
superet profanum in sanctitate, et hoc iterant‘san-
ctum sanctorum. quod perfieat‘supe‘rationem considera-
tur in sanctificatione,.;. Dicit enim non simpliciter
esse vatta qua: in rebus apparent, sed ea esse ejus:
modicum aliqua uituperatione quoadhipsam ram’
significationem : perinde ac si quis dicat mortuo
magis mortuum et inanimo magis inanimum. (Hom.
Ι iu Eccl.
[(3602.305 γνι, n. 5, apud LXX, legimus ,ὡς
ἑστηκότα ὲ).ογίσαντο...; in nostris veroalia cunning
est 'scntcntia': scriptum enim cst : Sicut David
putaremur se habere rasa mntiri.