PL 101, col. 1053

ad compassionem, ad concordiam sine mora
concurrere. Excita torporem meum stimulis tuis, et
fac me strenue perseverare in praeceptis et laudibus
tuis nocte ac die. Da mihi scientiam humilem quae
aedificat, et linguam eruditam et eloquentem, ut et
bonos valeam ad meliora exhortari, et malos ad tuae
rectitudinis lineam revocare. Infunde, rogo, cordi
meo per Filium tuum, et da mihi cum eo spiritum
sapientiae et intellectus, consilii et fortitudinis, scientiae
et pietatis, et reple me sancto timore et amore
tuo. Da irriguum superius et irriguum inferius. Dona
mihi benedictionem de rore coeli, et pinguedine
terrae. Da ut anima mea ardeat igne amoris tui. Fac
me mundo penitus exstingui. Concede mihi cor contritum
et humiliatum habere coram te. Fac me per

gratiam tuam peccata mea omnia flere, antequam
moriar. Da mihi tota anima et totis viribus meis exquirere
faciem tuam semper. Infunde dilectionem
tuam pectori meo, et scribe dulcem memoriam tui
in tabulis cordis mei. Illustra me luce coelestis prudentiae.
Imaginem tuam in me non sinas obscurari,
quae si te praestante defendatur, semper egregia est.
Adsit mihi, quaeso, beatorum angelorum pia et fida
custodia ubique et semper, et praesta, ut apud te pro
me misero, omnium sanctorum agmina intercedant,
ut eorum precibus et meritis, pro tua pietate dignus
efficiar promissionibus Filii tui. Concede mihi fragillimo,
beatorum monachorum patrum meorum imitari
vestigia. Da mihi eorum mansuetudinem, modestiam,
et tolerantiam, benignitatem, paupertatem,

et longanimitatem, cordis contritionem, et fontem
lacrymarum, cibi potusque abstinentiam, cordis labiorumque
munditiam, spirituale gaudium, et perfectum
mundi contemptum. 397 Maxime, Domine,
charitatem a te efflagito, humilitatem inquiro, patientiam
postulo, individuas comites fidei meae; simul
et veram animae corporisque pudicitiam, sicut
illis dedisti.

I.
Ad justitiam corde credo, et ad salutem ore
confiteor sanctam et individuam Trinitatem, virtutem
unam, et indiscretam majestatem. Patrem, et
Filium, et Spiritum sanctum, unum Deum omnipotentem,
coeli terraeque factorem, visibilium et
invisibilium conditorem, in personis trinum, in
substantia unum. Verum quidem Patrem summae
bonitatis et totius Deitatis principium, incircumscriptae
et ingenitae majestatis Deum, ex nullo ducentem
initium, sed omnibus initium dantem, summum
bonum, et omnia valde bona creantem, non
corporali progenie neque extrinsecus, non necessitate
neque voluntate, sed natura Filium generantem.
Verum autem Filium ex Patre sine initio ineffabiliter