PL 101, col. 476
De usu Psalmorum (Alcuinus), J. P. Migne
nec voluntas variat, nec necessitudo corrumpit,
nec moesta perturbant, nec laeta demulcent.
Cui nec oblivio tollit, nec memoria reddit; nec praeterita
transeunt, nec futura succedunt. Cui nec
origo initium, nec tempora incrementum, nec casus
finem dabit: sed ante saecula, et in saeculis, et per
saecula in aeternum vivis. Et est tibi perennis laus,
et aeterna gloria, summa potestas, et singularis honor,
perpetuum regnum, et sine fine imperium:
per indefessa et immortalia saecula saeculorum,
Amen.
VI. Pro custodienda humilitate, et cognitione humanae fragilitatis.
Revocat nos ad humilitatis regulam Scriptura
praecipiens: Quanto magnus es, humilia te in omnibus [(Eccli. III, 20)]
.
Quam bene humilitatis regulam
Abraham noverat, qui cum ex Dominica confabulatione
extolli potuisset, abjectum et despicabilem
se pronuntiavit, dicens: Loquar ad Dominum
meum, cum sim pulvis et cinis [(Gen. XVIII, 27)]
?
Ergo ut de nobis semper humilia sentiamus, ventilemus
quotidie hos coram Domino psalmos: Dixi,
custodiam; Nonne, Domine [Id est, nonne Deo subjecta
erit]; Domine, non est exaltatum cor meum.
Post Dominicam Orationem versus.
Memento, Domine, quoniam pulvis sumus, homo
sicut [fenum] dies ejus, et sicut flos agri, ita efflorebit.
Quia spiritus pertransibit ab eo, et non erit,
et non cognoscet amplius locum suum. Exibit spiritus
ejus, et revertetur in terram suam: in illa
die peribunt omnes cogitationes eorum. Ego dixi
in excessu mentis meae: Omnis homo mendax.
Memorare, Domine, quae est mea substantia: non
enim vane constituisti filios hominum. Domine,
quid est homo, quod innotuisti ei; aut filius hominis,
quoniam reputas eum? Humiliatus sum usquequaque,
Domine, vivifica me secundum verbum
tuum. Vide humilitatem meam, et eripe me: quia
legem tuam non sum oblitus. Custodiens parvulos
Dominus, humiliatus sum, et liberavit me. Ego vero
egenus et pauper 29 sum, Dominus curam habet
mei. Sit nomen Domini benedictum, ex hoc nunc et
usque in saeculum.
Oratio.
Domine Jesu Christe, qui in hunc mundum propter
peccatores de sinu Patris advenisti, ut nos de
eodem peccato redimeres, quia scio et credo; non
propter justos, sed propter peccatores in terra habitare
voluisti. Exaudi me, Domine Deus, peccatorem
et culpabilem, et indignum et negligentem, et
obnoxium. Tibi confiteor omnia peccata mea, omnia
mala mea, quidquid in hoc saeculo gessi, delicto
meo, actu, sive iniquis cogitationibus, de omnibus
veniam peto. Peccavi, juravi: tamen te non abnegavi,
quia scio et credo quia tu Pater es. Indulge
mihi, Christe. Te laudo, te magnifico, te glorifico,
Trinitas sancta. Tibi gratias ago in omnibus infirmitatibus
meis, quia non habeo spem in alium, nisi
nec moesta perturbant, nec laeta demulcent.
Cui nec oblivio tollit, nec memoria reddit; nec praeterita
transeunt, nec futura succedunt. Cui nec
origo initium, nec tempora incrementum, nec casus
finem dabit: sed ante saecula, et in saeculis, et per
saecula in aeternum vivis. Et est tibi perennis laus,
et aeterna gloria, summa potestas, et singularis honor,
perpetuum regnum, et sine fine imperium:
per indefessa et immortalia saecula saeculorum,
Amen.
VI. Pro custodienda humilitate, et cognitione humanae fragilitatis.
Revocat nos ad humilitatis regulam Scriptura
praecipiens: Quanto magnus es, humilia te in omnibus [(Eccli. III, 20)]
.
Quam bene humilitatis regulam
Abraham noverat, qui cum ex Dominica confabulatione
extolli potuisset, abjectum et despicabilem
se pronuntiavit, dicens: Loquar ad Dominum
meum, cum sim pulvis et cinis [(Gen. XVIII, 27)]
?
Ergo ut de nobis semper humilia sentiamus, ventilemus
quotidie hos coram Domino psalmos: Dixi,
custodiam; Nonne, Domine [Id est, nonne Deo subjecta
erit]; Domine, non est exaltatum cor meum.
Post Dominicam Orationem versus.
Memento, Domine, quoniam pulvis sumus, homo
sicut [fenum] dies ejus, et sicut flos agri, ita efflorebit.
Quia spiritus pertransibit ab eo, et non erit,
et non cognoscet amplius locum suum. Exibit spiritus
ejus, et revertetur in terram suam: in illa
die peribunt omnes cogitationes eorum. Ego dixi
in excessu mentis meae: Omnis homo mendax.
Memorare, Domine, quae est mea substantia: non
enim vane constituisti filios hominum. Domine,
quid est homo, quod innotuisti ei; aut filius hominis,
quoniam reputas eum? Humiliatus sum usquequaque,
Domine, vivifica me secundum verbum
tuum. Vide humilitatem meam, et eripe me: quia
legem tuam non sum oblitus. Custodiens parvulos
Dominus, humiliatus sum, et liberavit me. Ego vero
egenus et pauper 29 sum, Dominus curam habet
mei. Sit nomen Domini benedictum, ex hoc nunc et
usque in saeculum.
Oratio.
Domine Jesu Christe, qui in hunc mundum propter
peccatores de sinu Patris advenisti, ut nos de
eodem peccato redimeres, quia scio et credo; non
propter justos, sed propter peccatores in terra habitare
voluisti. Exaudi me, Domine Deus, peccatorem
et culpabilem, et indignum et negligentem, et
obnoxium. Tibi confiteor omnia peccata mea, omnia
mala mea, quidquid in hoc saeculo gessi, delicto
meo, actu, sive iniquis cogitationibus, de omnibus
veniam peto. Peccavi, juravi: tamen te non abnegavi,
quia scio et credo quia tu Pater es. Indulge
mihi, Christe. Te laudo, te magnifico, te glorifico,
Trinitas sancta. Tibi gratias ago in omnibus infirmitatibus
meis, quia non habeo spem in alium, nisi