PL 101, col. 486
De usu Psalmorum (Alcuinus), J. P. Migne
in saecula. Benedictus es, qui intueris abyssos, et
sedes super cherubim; et laudabilis, et superexaltatus
in saecula. Benedictus es, Domine, doce me justificationes
tuas.
Confessio et laus sanctae Trinitatis.
Laudo, et benedico te, juste et bone Deus, totius
creaturae parentem, in personis trinum, in substantia
unum, verum Patrem unigenitae majestatis, ex nullo
ducentem initium, omnibus initium dantem; non corporali
progenie, neque extrinsecus; non necessitate,
neque voluntate, sed natura Filium generantem. Verum
Filium ex Patre sine spatio temporis, ineffabiliter
ante tempora natum. Verum Spiritum sanctum ex
Patre et Filio inenarrabiliter procedentem, in Patre et
Filio substantialiter permanentem. Aeternum Patrem
sine nativitate, aeternum Spiritum sanctum cum
processione sine nativitate. Totum Patrem in Filio
et Spiritu sancto. Totum Filium in Patre et Spiritu
sancto. Totum Spiritum sanctum in Patre et
filio manentem, una potestate unoque regno, una
potentia, et una aeternitate. Et tunc, et nunc ubique
regnantem. Per omnia saecula saeculorum.
Amen.
XIII Quod orandum nobis sit quotidie cum lacrymis pro diversis plagis quas patimur.
Quia videmus nos in illud Jeremiae incidisse lamentum,
quod dicit: Si egressus fuero ad agros,
ecce occisi gladio: et si introivero in civitatem, ecce
attenuati fame [(Jerem. XIV, 18)]
: nec non et illam
Domini terribilem comminationem in nobis completam, 36
qua Dominus gladio, et fame, et peste consumat
eos: petamus et cum eodem Propheta capiti
nostro aquam, et oculis nostris fontem lacrymarum,
et ploremus die ac nocte interfectos populi nostri.
Quod nunquam melius possumus deplorare, quam
si contrito et humiliato corde hos quinque psalmos
coram Domino frequentemus: Deus auribus nostris.
Deus, repulisti nos; Ut quid repulisti nos, Deus, in
finem? Deus, venerunt gentes; Qui regis Israel intende.
Post Dominicam Orationem versus:
Ego dixi: Domine, miserere mei; sana animam
meam, quia peccavi tibi. Peccavimus cum patribus
nostris, injuste egimus, iniquitatem fecimus. Ne
memineris iniquitates nostras antiquas, cito nos anticipet
misericordia tua, Domine. Adjuva nos, Deus
salutaris noster, et propter honorem nominis tui,
Domine, libera nos. Memento nostri, Domine,
in beneplacito populi tui, et visita nos in salutari
tuo. Converte nos, Deus salutaris noster, et
averte iram tuam a nobis. Eripe nos de inimicis
nostris, Deus noster, et ab insurgentibus in nos
libera nos. Domine, ne longe eas a nobis; Deus,
sedes super cherubim; et laudabilis, et superexaltatus
in saecula. Benedictus es, Domine, doce me justificationes
tuas.
Confessio et laus sanctae Trinitatis.
Laudo, et benedico te, juste et bone Deus, totius
creaturae parentem, in personis trinum, in substantia
unum, verum Patrem unigenitae majestatis, ex nullo
ducentem initium, omnibus initium dantem; non corporali
progenie, neque extrinsecus; non necessitate,
neque voluntate, sed natura Filium generantem. Verum
Filium ex Patre sine spatio temporis, ineffabiliter
ante tempora natum. Verum Spiritum sanctum ex
Patre et Filio inenarrabiliter procedentem, in Patre et
Filio substantialiter permanentem. Aeternum Patrem
sine nativitate, aeternum Spiritum sanctum cum
processione sine nativitate. Totum Patrem in Filio
et Spiritu sancto. Totum Filium in Patre et Spiritu
sancto. Totum Spiritum sanctum in Patre et
filio manentem, una potestate unoque regno, una
potentia, et una aeternitate. Et tunc, et nunc ubique
regnantem. Per omnia saecula saeculorum.
Amen.
XIII Quod orandum nobis sit quotidie cum lacrymis pro diversis plagis quas patimur.
Quia videmus nos in illud Jeremiae incidisse lamentum,
quod dicit: Si egressus fuero ad agros,
ecce occisi gladio: et si introivero in civitatem, ecce
attenuati fame [(Jerem. XIV, 18)]
: nec non et illam
Domini terribilem comminationem in nobis completam, 36
qua Dominus gladio, et fame, et peste consumat
eos: petamus et cum eodem Propheta capiti
nostro aquam, et oculis nostris fontem lacrymarum,
et ploremus die ac nocte interfectos populi nostri.
Quod nunquam melius possumus deplorare, quam
si contrito et humiliato corde hos quinque psalmos
coram Domino frequentemus: Deus auribus nostris.
Deus, repulisti nos; Ut quid repulisti nos, Deus, in
finem? Deus, venerunt gentes; Qui regis Israel intende.
Post Dominicam Orationem versus:
Ego dixi: Domine, miserere mei; sana animam
meam, quia peccavi tibi. Peccavimus cum patribus
nostris, injuste egimus, iniquitatem fecimus. Ne
memineris iniquitates nostras antiquas, cito nos anticipet
misericordia tua, Domine. Adjuva nos, Deus
salutaris noster, et propter honorem nominis tui,
Domine, libera nos. Memento nostri, Domine,
in beneplacito populi tui, et visita nos in salutari
tuo. Converte nos, Deus salutaris noster, et
averte iram tuam a nobis. Eripe nos de inimicis
nostris, Deus noster, et ab insurgentibus in nos
libera nos. Domine, ne longe eas a nobis; Deus,