PL 101, col. 491
De usu Psalmorum (Alcuinus), J. P. Migne
paupertatem, veram patientiam, laetitiam spiritualem,
animi stabilitatem, cordis contritionem, humilitatem
non fictam, fraternam charitatem. Custodi os meum
ne loquar vana, ne fabuler saecularia, ne detraham
absentibus, ne maledicam praesentibus parentibus
[ Vox parentibus redundat ]; ne respondeam maledictum
pro maledicto; sed e contrario benedicam Dominum
in omni tempore, semper laus ejus in ore
meo. Custodi oculos meos, ne videant mulierem ad
concupiscendam eam, ne desiderem rem proximi,
nec delicias hujus saeculi; sed dicam cum spiritu
David: Illumina oculos meos, ne unquam obdormiam
in morte, ne quando dicat inimicus meus: Praevalui
adversus eum [(Psal. XII, 4)]
. Et dicam: Oculi mei
semper ad Dominum, et reliqua. Et iterum dicam:
Ad te levavi oculos meos, qui habitas in coelis.
Custodi
aures meas, ne audiant linguam detrahentem, nec
audiant mendacium, nec verbum otiosum: sed semper
apertae sint quotidie ad audiendum verbum Dei.
Custodi pedes meos, ne circumeant domum otiosi,
sed stent in oratione Dei. Custodi manus meas, ne
porrigantur saepe ad accipienda munera, sed potius
eleventur in precibus Domini mundae et purae, sine
ira et disceptatione, quo possim dicere illum propheticum
sermonem: Dirigatur oratio mea sicut incensum
in conspectu tuo. Elevatio manuum mearum sacrificium
vespertinum. Fiat. Amen.
XVII. Pro servanda silendi loquendique discretione.
Scriptum est, affirmante apostolo, Quia vita et
mors in manu linguae est [(Prov. XVIII, 21)]
. Et iterum: Linguam nullus hominum domare potest
[(Jac. III, 8)]
.
Quod ergo non potest domare purus homo, rogemus,
ut domet Deus et homo. Ergo ad obtinendam virtutem
discreti silentii, supplici devotione hos canamus Domino
psalmos: Verba mea; Dixi, custodiam vias
meas; Domine, clamavi ad te, exaudi me.
Post Dominicam Orationem versus.
Domine, exaudi orationem meam, auribus percipe
verba oris mei. Custodi me, Domine, ut pupillam
oculi: sub umbra alarum tuarum protege me. Pone,
Domine, custodiam ori meo, et ostium circumstantiae
labiis meis. Ut non declinet cor meum in verbum
malum, sed repleatur os meum laude tua; ut possim
cantare gloriam tuam, tota die magnitudinem
tuam. Et erunt, ut complaceant eloquia oris mei, et
meditatio cordis mei in conspectu tuo semper. Sed et
lingua mea meditabitur justitiam tuam, tota die laudem
tuam. Domine, exaudi orationem meam, et clamor
meus ad te perveniat.
Oratio.
Domine Deus noster, credimus te Patrem, et Filium,
et Spiritum sanctum. Neque enim diceret Veritas: Ite, baptizate omnes gentes in nomine Patris,
et Filii, et Spiritus sancti
[(Matth. XXVIII, 19)]
, nisi
Trinitas esset. Nec baptizare nos juberes, Domine
Deus, in ejus nomine, qui non esset Deus; nec diceretur
voce ejus: Audi, Israel, Dominus Deus tuus
animi stabilitatem, cordis contritionem, humilitatem
non fictam, fraternam charitatem. Custodi os meum
ne loquar vana, ne fabuler saecularia, ne detraham
absentibus, ne maledicam praesentibus parentibus
[ Vox parentibus redundat ]; ne respondeam maledictum
pro maledicto; sed e contrario benedicam Dominum
in omni tempore, semper laus ejus in ore
meo. Custodi oculos meos, ne videant mulierem ad
concupiscendam eam, ne desiderem rem proximi,
nec delicias hujus saeculi; sed dicam cum spiritu
David: Illumina oculos meos, ne unquam obdormiam
in morte, ne quando dicat inimicus meus: Praevalui
adversus eum [(Psal. XII, 4)]
. Et dicam: Oculi mei
semper ad Dominum, et reliqua. Et iterum dicam:
Ad te levavi oculos meos, qui habitas in coelis.
Custodi
aures meas, ne audiant linguam detrahentem, nec
audiant mendacium, nec verbum otiosum: sed semper
apertae sint quotidie ad audiendum verbum Dei.
Custodi pedes meos, ne circumeant domum otiosi,
sed stent in oratione Dei. Custodi manus meas, ne
porrigantur saepe ad accipienda munera, sed potius
eleventur in precibus Domini mundae et purae, sine
ira et disceptatione, quo possim dicere illum propheticum
sermonem: Dirigatur oratio mea sicut incensum
in conspectu tuo. Elevatio manuum mearum sacrificium
vespertinum. Fiat. Amen.
XVII. Pro servanda silendi loquendique discretione.
Scriptum est, affirmante apostolo, Quia vita et
mors in manu linguae est [(Prov. XVIII, 21)]
. Et iterum: Linguam nullus hominum domare potest
[(Jac. III, 8)]
.
Quod ergo non potest domare purus homo, rogemus,
ut domet Deus et homo. Ergo ad obtinendam virtutem
discreti silentii, supplici devotione hos canamus Domino
psalmos: Verba mea; Dixi, custodiam vias
meas; Domine, clamavi ad te, exaudi me.
Post Dominicam Orationem versus.
Domine, exaudi orationem meam, auribus percipe
verba oris mei. Custodi me, Domine, ut pupillam
oculi: sub umbra alarum tuarum protege me. Pone,
Domine, custodiam ori meo, et ostium circumstantiae
labiis meis. Ut non declinet cor meum in verbum
malum, sed repleatur os meum laude tua; ut possim
cantare gloriam tuam, tota die magnitudinem
tuam. Et erunt, ut complaceant eloquia oris mei, et
meditatio cordis mei in conspectu tuo semper. Sed et
lingua mea meditabitur justitiam tuam, tota die laudem
tuam. Domine, exaudi orationem meam, et clamor
meus ad te perveniat.
Oratio.
Domine Deus noster, credimus te Patrem, et Filium,
et Spiritum sanctum. Neque enim diceret Veritas: Ite, baptizate omnes gentes in nomine Patris,
et Filii, et Spiritus sancti
[(Matth. XXVIII, 19)]
, nisi
Trinitas esset. Nec baptizare nos juberes, Domine
Deus, in ejus nomine, qui non esset Deus; nec diceretur
voce ejus: Audi, Israel, Dominus Deus tuus