PL 101, col. 614
De caeremoniis baptismi (Alcuinus), J. P. Migne · De virtutibus et vitiis (Alcuinus), J. P. Migne
baptizatur. Et recte homo, qui ad imaginem
sanctae Trinitatis conditus est, per invocationem
sanctae Trinitatis ad eamdem renovatur imaginem.
Et quia tertio [ Al., qui terno] gradu peccati, id est
consensu, cecidit in mortem, tertio elevatus de
fonte per gratiam resurgat [ Ms. Reg., resurget] ad
vitam. Tunc albis induitur vestimentis, propter gaudium
regenerationis, ac castitatem vitae, et angelici
splendoris decorem. Tunc sacro chrismate caput ungitur
[ Ms., perungitur], et mystico tegitur velamine;
ut intelligat se diadema regni et sacerdotii dignitatem
portaturum [ Mss., portare], juxta Apostolum: Vos estis genus regale et sacerdotale, offerentes vosmet
Domino
[Ms., Deo vivo] hostiam sanctam et Deo
placentem [(I Petri II, 9; Rom. XII, 1)]
. Sic corpore et
sanguine Dominico confirmatur, ut illius sit capitis
membrum qui pro eo [ Al., pro nobis] passus est et
resurrexit. Novissime per impositionem manuum a
summo Sacerdote septiformis gratiae Spiritum accipit,
ut roboretur per Spiritum sanctum ad praedicandum
aliis, qui fuit in baptismo per gratiam vitae donatus
aeternae [ Al., vita . . . aeterna].
solatium, litterarum lectionem; ut animus
exterioribus fatigatus molestiis, ad seipsum reversus
habeat, in quo gaudeat; et quo maxime festinare
debeat, intelligat. Sicut meas [ Al., sicut ego a me
has] diligenter flagitasti piae exhortationis litterulas,
ita te humiliter deposco, ut easdem saepius relegere
digneris. Ob hoc tuam, dilectissime fili, dilectionem
obnixe deprecor, ut plurima tibi ipse [ Al., ut optima
tibi ipsi] eleemosynarum largitione, et judicum ac
judiciorum aequitate, et misericordiae sedulitate, coelestis
gloriae habitationem indefessa voluntate praeparare
studeas. In quo opere et desiderio te divina
clementia semper ubique adjuvare dignetur [dilectissime
fili].
129
CAPUT PRIMUM. De sapientia.
Primum [ Al., Primo] omnium quaerendum homini
est quae sit vera scientia veraque sapientia: quia sapientia hujus mundi stultitia est apud Deum
[(I Cor.
III, 19)]
. Scientia vera est a diaboli servitio, quod
sunt peccata, recedere; et sapientia perfecta
est Deum colere secundum mandatorum illius veritatem:
quia in his duobus [ Al., add., mandatis]
sanctae Trinitatis conditus est, per invocationem
sanctae Trinitatis ad eamdem renovatur imaginem.
Et quia tertio [ Al., qui terno] gradu peccati, id est
consensu, cecidit in mortem, tertio elevatus de
fonte per gratiam resurgat [ Ms. Reg., resurget] ad
vitam. Tunc albis induitur vestimentis, propter gaudium
regenerationis, ac castitatem vitae, et angelici
splendoris decorem. Tunc sacro chrismate caput ungitur
[ Ms., perungitur], et mystico tegitur velamine;
ut intelligat se diadema regni et sacerdotii dignitatem
portaturum [ Mss., portare], juxta Apostolum: Vos estis genus regale et sacerdotale, offerentes vosmet
Domino
[Ms., Deo vivo] hostiam sanctam et Deo
placentem [(I Petri II, 9; Rom. XII, 1)]
. Sic corpore et
sanguine Dominico confirmatur, ut illius sit capitis
membrum qui pro eo [ Al., pro nobis] passus est et
resurrexit. Novissime per impositionem manuum a
summo Sacerdote septiformis gratiae Spiritum accipit,
ut roboretur per Spiritum sanctum ad praedicandum
aliis, qui fuit in baptismo per gratiam vitae donatus
aeternae [ Al., vita . . . aeterna].
solatium, litterarum lectionem; ut animus
exterioribus fatigatus molestiis, ad seipsum reversus
habeat, in quo gaudeat; et quo maxime festinare
debeat, intelligat. Sicut meas [ Al., sicut ego a me
has] diligenter flagitasti piae exhortationis litterulas,
ita te humiliter deposco, ut easdem saepius relegere
digneris. Ob hoc tuam, dilectissime fili, dilectionem
obnixe deprecor, ut plurima tibi ipse [ Al., ut optima
tibi ipsi] eleemosynarum largitione, et judicum ac
judiciorum aequitate, et misericordiae sedulitate, coelestis
gloriae habitationem indefessa voluntate praeparare
studeas. In quo opere et desiderio te divina
clementia semper ubique adjuvare dignetur [dilectissime
fili].
129
CAPUT PRIMUM. De sapientia.
Primum [ Al., Primo] omnium quaerendum homini
est quae sit vera scientia veraque sapientia: quia sapientia hujus mundi stultitia est apud Deum
[(I Cor.
III, 19)]
. Scientia vera est a diaboli servitio, quod
sunt peccata, recedere; et sapientia perfecta
est Deum colere secundum mandatorum illius veritatem:
quia in his duobus [ Al., add., mandatis]