PL 101, col. 654
De confessione peccatorum (Alcuinus), J. P. Migne
Vat., pro modici] temporis luxuria poenis tradi perpetuis.
Quanti modo infernalibus deputati tormentis
converti voluissent, si spatium illis daretur convertendi!
Omnia quidem hujus saeculi dura, in comparatione
tormentorum infernalium levia et quodammodo
jucunda videntur. Servisti diabolo in luxuria,
servire [ Mss., servi] Christo in castitate; utriusque
rei finem attende. Illa siquidem, id est, luxuria hominem
mittit in flammas. Castitas charitati conjuncta
nos deducit in regnum Dei. Revertere in viam,
de qua aberrasti. Jejuniis corpus afficitur [ Mss.,
afficiatur], sed pulchritudo animae paritur [ Mss., reparetur].
Vilis sit corporis cultus; sed ipse praecipuus
est sanctitatis ornatus. Vigiliarum assiduitas
in orationibus et in laude Dei angelicae est imitatio
vitae. Parcus cibus, pastus est animae. Si habes unde,
pauperibus porrige manum [ Cod. S. Em., unde
pauperibus porrigere manum possis], quia manus
pauperis gazophylacium est Christi. Nec de opere
misericordiae te juste excusare poteris, dum calix
aquae frigidae mercede remunerabitur perpetua: visitare
infirmos, moerentes consolari, hospitibus occurrere,
fame vel siti laborantes reficere, possessio
est regni Dei in coelis, sicut in Evangelio legitur [(Matth. XXV)] .
In talium, o fili, operum exsecutione
[ Cod. Vat., excusatione, male ], peccatorum remissio
adhibetur; insuper et perpetuae beatitudinis praestat
ingressum.
VI.
Noli degeneris animi esse. Dei Filius in baptismo
consecratus es: sed tam excellens nobilitas,
non nisi [magna] morum dignitate conservari poterit.
Coelestis Pater, imo omnium Dominus peccatis subditos
dedignatur habere filios. Excute de collo tuo
jugum captivitatis diabolicae. Recurre ad pietatem
paternae dilectionis. Revertere ad Dominum [ Al.,
Deum], fili, revertere, et ex mortuo revivisce, et ex
perdito reparare. Quaerit ovem bonus pastor errantem,
et amplius de inventa, quam non perdita gratulatur,
humeris suis inter angelicos revehit coetus [(Luc. XV)] .
Animadverte clementissimam Dominicae
pietatis sententiam dicentis: Non enim veni vocare
justos, sed peccatores [(Matth. IX, 13)]
, in poenitentiam.
Vocat ergo Dominus ad poenitentiam peccatores,
quia magis optat salvare quam damnare, et plus
cum sanctis nos gaudere, quam cum diabolo punire.
Vocat nos per seipsum; vocat per Scripturas sanctas;
vocat etiam per doctores catholicos, ut revertamur
ad eum, qui paratus est nos accipere, si nos
non erimus pigri ad eum venire. Audiamus beatum
Joannem evangelistam ad poenitentiam nos exhortantem.
Dicit enim in Epistola sua: Si dixerimus,
quia peccata [Al., peccatum] non habemus, nos ipsos
seducimus, et veritas in nobis non est: si autem confessi
fuerimus peccata nostra; fidelis et justus est Deus,
ut nobis peccata nostra dimittat, et mundet ab omni
iniquitate [(I Joan. I, 8)]
. Si nullus est sine peccato,
quis est, qui poenitentia non indigeat, quae sine confessione
vix fructuosa fieri valet? Consideremus beati
Jacobi apostoli praeceptum dicentis: Confitemini
Quanti modo infernalibus deputati tormentis
converti voluissent, si spatium illis daretur convertendi!
Omnia quidem hujus saeculi dura, in comparatione
tormentorum infernalium levia et quodammodo
jucunda videntur. Servisti diabolo in luxuria,
servire [ Mss., servi] Christo in castitate; utriusque
rei finem attende. Illa siquidem, id est, luxuria hominem
mittit in flammas. Castitas charitati conjuncta
nos deducit in regnum Dei. Revertere in viam,
de qua aberrasti. Jejuniis corpus afficitur [ Mss.,
afficiatur], sed pulchritudo animae paritur [ Mss., reparetur].
Vilis sit corporis cultus; sed ipse praecipuus
est sanctitatis ornatus. Vigiliarum assiduitas
in orationibus et in laude Dei angelicae est imitatio
vitae. Parcus cibus, pastus est animae. Si habes unde,
pauperibus porrige manum [ Cod. S. Em., unde
pauperibus porrigere manum possis], quia manus
pauperis gazophylacium est Christi. Nec de opere
misericordiae te juste excusare poteris, dum calix
aquae frigidae mercede remunerabitur perpetua: visitare
infirmos, moerentes consolari, hospitibus occurrere,
fame vel siti laborantes reficere, possessio
est regni Dei in coelis, sicut in Evangelio legitur [(Matth. XXV)] .
In talium, o fili, operum exsecutione
[ Cod. Vat., excusatione, male ], peccatorum remissio
adhibetur; insuper et perpetuae beatitudinis praestat
ingressum.
VI.
Noli degeneris animi esse. Dei Filius in baptismo
consecratus es: sed tam excellens nobilitas,
non nisi [magna] morum dignitate conservari poterit.
Coelestis Pater, imo omnium Dominus peccatis subditos
dedignatur habere filios. Excute de collo tuo
jugum captivitatis diabolicae. Recurre ad pietatem
paternae dilectionis. Revertere ad Dominum [ Al.,
Deum], fili, revertere, et ex mortuo revivisce, et ex
perdito reparare. Quaerit ovem bonus pastor errantem,
et amplius de inventa, quam non perdita gratulatur,
humeris suis inter angelicos revehit coetus [(Luc. XV)] .
Animadverte clementissimam Dominicae
pietatis sententiam dicentis: Non enim veni vocare
justos, sed peccatores [(Matth. IX, 13)]
, in poenitentiam.
Vocat ergo Dominus ad poenitentiam peccatores,
quia magis optat salvare quam damnare, et plus
cum sanctis nos gaudere, quam cum diabolo punire.
Vocat nos per seipsum; vocat per Scripturas sanctas;
vocat etiam per doctores catholicos, ut revertamur
ad eum, qui paratus est nos accipere, si nos
non erimus pigri ad eum venire. Audiamus beatum
Joannem evangelistam ad poenitentiam nos exhortantem.
Dicit enim in Epistola sua: Si dixerimus,
quia peccata [Al., peccatum] non habemus, nos ipsos
seducimus, et veritas in nobis non est: si autem confessi
fuerimus peccata nostra; fidelis et justus est Deus,
ut nobis peccata nostra dimittat, et mundet ab omni
iniquitate [(I Joan. I, 8)]
. Si nullus est sine peccato,
quis est, qui poenitentia non indigeat, quae sine confessione
vix fructuosa fieri valet? Consideremus beati
Jacobi apostoli praeceptum dicentis: Confitemini