PL 103, col. 320
De rectoribus Christianis (Sedulius Scotus), J. P. Migne
fides fervet in populo, et contempto armorum
praesidio, divinitatis exspectatur auxilium. Tunc
Germanus ducem se praelii profitetur, eligit expeditos,
et e regione qua hostium sperabatur adventus,
vallem circumdatam editis montibus intuetur, quo
in loco novum componit exercitum ipse dux agminis.
Et jam aderat ferox multitudo hostium, quam
cum appropinquare intuerentur in insidiis constituti,
tunc subito Germanus signifer universos admonet,
et praedicat ut voci suae uno clamore respondeant;
securisque hostibus, qui se insperatos adesse confiderent,
alleluia jam tertio repetitam sacerdotes
exclamabant. Sequitur una vox omnium, et elatum
clamorem repercusso aere montium conclusa multiplicant.
Hostile agmen terrore prosternitur, et super
se non solum rupes circumstantes, sed etiam ipsam
coeli machinam contremiscunt, trepidationique injectae
vix sufficere pedum pernicitas credebatur. Passim
fugiunt, arma projiciunt, gaudentes vel nuda
corpora eripuisse discrimini. Plures etiam timore
praecipites flumen quod transierant devoravit. Ultionem
suam innocens exercitus intuetur, et victoriae
concessae otiosus spectator efficitur. Spolia colliguntur
exposita, et coelestis palmae gaudia miles religiosus
amplectitur. Triumphant pontifices, hostibus
fusis sine sanguine; triumphat victoria, fide obtenta,
non viribus.
His itaque et talibus exemplis evidenter ostenditur
quod magis homines sanctis orationibus ac divino auxilio,
quam armis saecularibus a periculo mortis protegantur.
Unde autem solatia praesentis vitae, et defensio
contra universa pericula, et victoria de hostibus
maxime quaerenda sit, ipse Dominus in veteri lege
priorem populum instruens ita ostendit dicens: Si
in praeceptis meis ambulaveritis, et mandata mea custodieritis,
et feceritis ea, dabo vobis pluviam in temporibus
suis, et terra gignet fructum suum, et pomis
arbores replebuntur. Apprehendet messium tritura
vindemiam, et vindemia occupabit sementem, et comedetis
panem vestrum in saturitate, et absque pavore
habitabitis in terra vestra. Dabo pacem in finibus
vestris; dormietis, et non erit qui exterreat. Auferam
malas bestias, et gladius non transibit terminos vestros.
Persequemini inimicos vestros, et corruent coram vobis.
Persequentur quinque de vestris centum alienos,
et centum ex vobis decem millia. Cadent inimici vestri
in conspectu vestro. Gaudio respiciam vos, et crescere
faciam, multiplicabimini. Et firmabo pactum meum vobiscum.
Ponam tabernaculum meum in medio vestri,
et non abjiciet vos anima mea. Ambulabo inter vos, et
ero vester Deus, vosque eritis populus meus. Ego Dominus
Deus vester. Quod si non audieritis me, nec feceritis
omnia mandata mea, si spreveritis leges meas,
et judicia mea contempseritis, ut non faciatis ea quae
a me constituta sunt, et ad irritum perducatis pactum
meum, ego quoque haec faciam vobis: visitabo vos in
egestate et ardore, qui conficiat oculos vestros et consumat
praesidio, divinitatis exspectatur auxilium. Tunc
Germanus ducem se praelii profitetur, eligit expeditos,
et e regione qua hostium sperabatur adventus,
vallem circumdatam editis montibus intuetur, quo
in loco novum componit exercitum ipse dux agminis.
Et jam aderat ferox multitudo hostium, quam
cum appropinquare intuerentur in insidiis constituti,
tunc subito Germanus signifer universos admonet,
et praedicat ut voci suae uno clamore respondeant;
securisque hostibus, qui se insperatos adesse confiderent,
alleluia jam tertio repetitam sacerdotes
exclamabant. Sequitur una vox omnium, et elatum
clamorem repercusso aere montium conclusa multiplicant.
Hostile agmen terrore prosternitur, et super
se non solum rupes circumstantes, sed etiam ipsam
coeli machinam contremiscunt, trepidationique injectae
vix sufficere pedum pernicitas credebatur. Passim
fugiunt, arma projiciunt, gaudentes vel nuda
corpora eripuisse discrimini. Plures etiam timore
praecipites flumen quod transierant devoravit. Ultionem
suam innocens exercitus intuetur, et victoriae
concessae otiosus spectator efficitur. Spolia colliguntur
exposita, et coelestis palmae gaudia miles religiosus
amplectitur. Triumphant pontifices, hostibus
fusis sine sanguine; triumphat victoria, fide obtenta,
non viribus.
His itaque et talibus exemplis evidenter ostenditur
quod magis homines sanctis orationibus ac divino auxilio,
quam armis saecularibus a periculo mortis protegantur.
Unde autem solatia praesentis vitae, et defensio
contra universa pericula, et victoria de hostibus
maxime quaerenda sit, ipse Dominus in veteri lege
priorem populum instruens ita ostendit dicens: Si
in praeceptis meis ambulaveritis, et mandata mea custodieritis,
et feceritis ea, dabo vobis pluviam in temporibus
suis, et terra gignet fructum suum, et pomis
arbores replebuntur. Apprehendet messium tritura
vindemiam, et vindemia occupabit sementem, et comedetis
panem vestrum in saturitate, et absque pavore
habitabitis in terra vestra. Dabo pacem in finibus
vestris; dormietis, et non erit qui exterreat. Auferam
malas bestias, et gladius non transibit terminos vestros.
Persequemini inimicos vestros, et corruent coram vobis.
Persequentur quinque de vestris centum alienos,
et centum ex vobis decem millia. Cadent inimici vestri
in conspectu vestro. Gaudio respiciam vos, et crescere
faciam, multiplicabimini. Et firmabo pactum meum vobiscum.
Ponam tabernaculum meum in medio vestri,
et non abjiciet vos anima mea. Ambulabo inter vos, et
ero vester Deus, vosque eritis populus meus. Ego Dominus
Deus vester. Quod si non audieritis me, nec feceritis
omnia mandata mea, si spreveritis leges meas,
et judicia mea contempseritis, ut non faciatis ea quae
a me constituta sunt, et ad irritum perducatis pactum
meum, ego quoque haec faciam vobis: visitabo vos in
egestate et ardore, qui conficiat oculos vestros et consumat