PL 105, col. 1338
Epistolae (Symphosius Amalarius), J. P. Migne
velle et precari Dominum cor mundum, suum est
corpus suum per artus et venas diffundere ad salutem
nobis aeternam. Ipse enim dixit quando panem
tradidit apostolis: Hoc est corpus meum quod pro
vobis tradetur [(Luc. XXII, 19)]
. Suum corpus quando
voluit, et quando vult in terra versatur. Etiam post
Ascensionem suam non dedignatus se Paulo apostolo
monstrare in templo Jerosolymis quod erat in terra: Domini est terra et plenitudo ejus
[(Psal. XXIII)]
. Omnis
terra in sua conditione consistens benedicit
Domino. Sola mala voluntas facit vas suum pollutum
ad suscipiendum Dominum. Haec propterea dico, ut
si forte me ignorante, aut non consentiente exierit
de ore meo ex corpore Domini, non me putes alienum
a religione Christiana, quasi contemptui habeam
corpus Domini mei; aut ipsum illuc dirigatur quo
non voluit, seu non vult venire. Per hoc corpus
anima nostra vivit, dicente eodem Domino: Nisi
manducaveritis carnem filii hominis, et biberitis ejus
sanguinem, non habebitis vitam in vobismetipsis [(Joan. IV, 54)]
.
Si enim ipsum corpus vita nobis est,
non ei aufertur propter nostram separationem ubicunque
fuerit quod ex se habet, et nobis ex se tribuit.
Fili mi, dic presbyteris tuis, ut caveant ne unum
verbum ex his quae Dominus locutus est in Evangelio,
excedat de corde eorum, quoniam et ipsum
vita nobis est, sicut panis consecratus. Dicit Dominus
in Evangelio: Verba quae ego locutus sum vobis,
spiritus et vita sunt [(Joan. VI, 64)]
. Praeceptum est
mihi in lege: Si aliquid remanserit de agno, ut igne
comburam illud [(Exod. XXIX, 34)]
. Ille agnus Christi
carnem praefigurabat. Reliquiae agni quae igne comburi
videbantur, mysteria sunt divinitatis, quae
capi non possunt a nobis, sed Domini praecepto igne
charitatis assumenda sunt in coelesti oblatione. Illi,
id est igni charitatis, omnia commendo, mea ut et
illo vitia consumantur, et boni affectus assumantur.
Ita vero sumptum corpus Domini bona intentione,
non est mihi disputandum, utrum invisibiliter assumatur
in coelum, an reservetur in corpore nostro
usque in diem sepulturae, aut exhaletur in auras,
aut exeat de corpore cum sanguine, aut per poros
emittatur, dicente Domino: Omne quod intrat in os
in ventrem vadit, et in secessum emittitur (Matth.
XV, 17). Hoc solum cavendum est, ne Judae corde
sumam illud, et ne contemptui habeatur, sed discernatur
saluberrime a communibus cibis.
De altero unde redarguisti patrem, non modo
respondeo per omnia: forte dederit Dominus, ut te
aliquando aliquo modo adhuc videam, et loquar de
eo ore ad os. Interim dico: Dio, fili, quare non cecinisti
patri tuo Virgilianum istud:
Frigidus, o pueri, fugite hinc, latet anguis in herba.
Praecipitur in canonibus [(Can. 9 apost., ex interpret.
Dionysii Exigui; concil. Antioch. I, can. 2)] ut omnes
ingredientes ecclesiam communicent, quod si non
communicaverint, dicant causam quare non communicent,
corpus suum per artus et venas diffundere ad salutem
nobis aeternam. Ipse enim dixit quando panem
tradidit apostolis: Hoc est corpus meum quod pro
vobis tradetur [(Luc. XXII, 19)]
. Suum corpus quando
voluit, et quando vult in terra versatur. Etiam post
Ascensionem suam non dedignatus se Paulo apostolo
monstrare in templo Jerosolymis quod erat in terra: Domini est terra et plenitudo ejus
[(Psal. XXIII)]
. Omnis
terra in sua conditione consistens benedicit
Domino. Sola mala voluntas facit vas suum pollutum
ad suscipiendum Dominum. Haec propterea dico, ut
si forte me ignorante, aut non consentiente exierit
de ore meo ex corpore Domini, non me putes alienum
a religione Christiana, quasi contemptui habeam
corpus Domini mei; aut ipsum illuc dirigatur quo
non voluit, seu non vult venire. Per hoc corpus
anima nostra vivit, dicente eodem Domino: Nisi
manducaveritis carnem filii hominis, et biberitis ejus
sanguinem, non habebitis vitam in vobismetipsis [(Joan. IV, 54)]
.
Si enim ipsum corpus vita nobis est,
non ei aufertur propter nostram separationem ubicunque
fuerit quod ex se habet, et nobis ex se tribuit.
Fili mi, dic presbyteris tuis, ut caveant ne unum
verbum ex his quae Dominus locutus est in Evangelio,
excedat de corde eorum, quoniam et ipsum
vita nobis est, sicut panis consecratus. Dicit Dominus
in Evangelio: Verba quae ego locutus sum vobis,
spiritus et vita sunt [(Joan. VI, 64)]
. Praeceptum est
mihi in lege: Si aliquid remanserit de agno, ut igne
comburam illud [(Exod. XXIX, 34)]
. Ille agnus Christi
carnem praefigurabat. Reliquiae agni quae igne comburi
videbantur, mysteria sunt divinitatis, quae
capi non possunt a nobis, sed Domini praecepto igne
charitatis assumenda sunt in coelesti oblatione. Illi,
id est igni charitatis, omnia commendo, mea ut et
illo vitia consumantur, et boni affectus assumantur.
Ita vero sumptum corpus Domini bona intentione,
non est mihi disputandum, utrum invisibiliter assumatur
in coelum, an reservetur in corpore nostro
usque in diem sepulturae, aut exhaletur in auras,
aut exeat de corpore cum sanguine, aut per poros
emittatur, dicente Domino: Omne quod intrat in os
in ventrem vadit, et in secessum emittitur (Matth.
XV, 17). Hoc solum cavendum est, ne Judae corde
sumam illud, et ne contemptui habeatur, sed discernatur
saluberrime a communibus cibis.
De altero unde redarguisti patrem, non modo
respondeo per omnia: forte dederit Dominus, ut te
aliquando aliquo modo adhuc videam, et loquar de
eo ore ad os. Interim dico: Dio, fili, quare non cecinisti
patri tuo Virgilianum istud:
Frigidus, o pueri, fugite hinc, latet anguis in herba.
Praecipitur in canonibus [(Can. 9 apost., ex interpret.
Dionysii Exigui; concil. Antioch. I, can. 2)] ut omnes
ingredientes ecclesiam communicent, quod si non
communicaverint, dicant causam quare non communicent,