PL 115, col. 956
De translatione SS. martyrum (Aimoinus Sangermanensis), J. P. Migne
Novimus et quemdam nomine Hieronymum, ex
pago proximo Wastinensi, simili sanctorum virtute
curatum. Hic totius corporis per annum fere dimidium
obrutus debilitatis angore, parentum pietate
ad beatorum martyrum evehitur solatium, cujus
infirmitas plus ignorabatur quam curaretur a
medicis. Qui vix invento consilio, qualiter eum ob
omnium valitudinem membrorum in quodam vinario
vasculo, quod tonna dicitur, super plaustrum imponerent;
hoc facientes pervenerunt ad sacram eorum
praesentiam: ibique multis qui adhuc supersunt contemplantibus,
sic virtutis pristinae sospitate roboratur,
quo pro se sanus effectus assurgeret, domumque
facta super se (quemadmodum speraverat) misericordia
Dei gratulans recurreret.
CAPUT XXII.
Item quaedam femina dolens se in prole non parvo
caruisse solatio, filium mutum pariter et surdum
secum sumens, ad sanctorum miraculis coruscantium
duxit reliquias. Cumque, facta oratione, ipsa ab
altari procul stetisset, innuit nato veluti surdo propius
accedere, et candelam voti quam manu ferebat,
ad altare sanctis offerre. Tum subito os infantis,
quod fuerat a nativitate clausum, aperitur, atque
illam vocem primam emittens, matrem interrogat
cui deberet lucernam porrigere. Responsoque genitricis,
ut eam altari inferret, accepto, per exsecutionem
operis se etiam audire clare demonstrat. Quo
agnito qui eum nudiustertius mutum cognoverant
simul et surdum, per sanctorum merita evangelica
revixisse miracula admirando proclamant. Nec
mirum: cum Salvator non solum quanta fecit, insuper
majora discipulis quod essent facturi promisit.
CAPUT XXIII.
Non igitur credimus displiceri si quod utile sit
honestumque narretur. Enutritur siquidem fides
fidei operibus crescens. Cum autem quadam die Dominicae
Resurrectionis ad ipsius ecclesiae ostium mulieres
quaedam, aliae salutis, aliae vero sanctorum
martyrum desiderio vigilias agerent, mira illis ac
stupenda visio demonstratur: non ut pastoribus
olim de Christi nativitate docendis, sed ut feminis
praedicabili virtute devotis. Prima itaque noctis vigilia
aspiciunt per ejusdem ecclesiae ostii rimulas,
videntque ab interioribus ad se usque nimium luminis
splendorem procedere. Tunc una illarum vicinius
accedens, et quid illud esset, diligentius inspicere
contendens, ecclesiam omnem ita incredibilis nitoris
fulgore radiantem cernit, quatenus eo ipso lumine
partim exterior qua residebant porticus reluceret.
Et ecce diversas intus voces miraeque suavitatis
cantilenam audiunt, veluti multitudinis congratulantium,
hymnidicasque Deo laudes cantabiliter jubilantium,
quod subsilenter eatenus se vicissim audisse
fatebantur, donec ad nocturnalis debitum officii
pulsato signo fratres evigilarent. Unde si miraculorum
causas ordinabili providentia dispositas
consideramus, illa superior visio completa decernitur,
qua ostensum monstravimus, horum martyrum
gratia qui in circuitu essent, sanctos illuc conventuros
angelico duntaxat comitatu jucundos.
CAPUT XXIV.
Ex pago Parisiaco, et villa nuncupante Theodasio
( Thiais ), juvenis quidam annos, ut ferebatur, quinque
in caecitate gerens, se omni tempore nubilum
fore gemebat. Supplicat ergo tot tantisque sanctorum
martyrum compertis virtutibus, quatenus ad
eorum pium perduceretur auxilium. Jam enim quasi
fidei lumine catechizatus videre coeperat, quod cum
factum fuisset, cito benigna eorum interventione,
quod fidens quaesivit, consequi meruit. Siquidem
non post multum temporis expletis ibidem ad salutifera
eorumdem sanctorum martyrum limina lacrymosis
pago proximo Wastinensi, simili sanctorum virtute
curatum. Hic totius corporis per annum fere dimidium
obrutus debilitatis angore, parentum pietate
ad beatorum martyrum evehitur solatium, cujus
infirmitas plus ignorabatur quam curaretur a
medicis. Qui vix invento consilio, qualiter eum ob
omnium valitudinem membrorum in quodam vinario
vasculo, quod tonna dicitur, super plaustrum imponerent;
hoc facientes pervenerunt ad sacram eorum
praesentiam: ibique multis qui adhuc supersunt contemplantibus,
sic virtutis pristinae sospitate roboratur,
quo pro se sanus effectus assurgeret, domumque
facta super se (quemadmodum speraverat) misericordia
Dei gratulans recurreret.
CAPUT XXII.
Item quaedam femina dolens se in prole non parvo
caruisse solatio, filium mutum pariter et surdum
secum sumens, ad sanctorum miraculis coruscantium
duxit reliquias. Cumque, facta oratione, ipsa ab
altari procul stetisset, innuit nato veluti surdo propius
accedere, et candelam voti quam manu ferebat,
ad altare sanctis offerre. Tum subito os infantis,
quod fuerat a nativitate clausum, aperitur, atque
illam vocem primam emittens, matrem interrogat
cui deberet lucernam porrigere. Responsoque genitricis,
ut eam altari inferret, accepto, per exsecutionem
operis se etiam audire clare demonstrat. Quo
agnito qui eum nudiustertius mutum cognoverant
simul et surdum, per sanctorum merita evangelica
revixisse miracula admirando proclamant. Nec
mirum: cum Salvator non solum quanta fecit, insuper
majora discipulis quod essent facturi promisit.
CAPUT XXIII.
Non igitur credimus displiceri si quod utile sit
honestumque narretur. Enutritur siquidem fides
fidei operibus crescens. Cum autem quadam die Dominicae
Resurrectionis ad ipsius ecclesiae ostium mulieres
quaedam, aliae salutis, aliae vero sanctorum
martyrum desiderio vigilias agerent, mira illis ac
stupenda visio demonstratur: non ut pastoribus
olim de Christi nativitate docendis, sed ut feminis
praedicabili virtute devotis. Prima itaque noctis vigilia
aspiciunt per ejusdem ecclesiae ostii rimulas,
videntque ab interioribus ad se usque nimium luminis
splendorem procedere. Tunc una illarum vicinius
accedens, et quid illud esset, diligentius inspicere
contendens, ecclesiam omnem ita incredibilis nitoris
fulgore radiantem cernit, quatenus eo ipso lumine
partim exterior qua residebant porticus reluceret.
Et ecce diversas intus voces miraeque suavitatis
cantilenam audiunt, veluti multitudinis congratulantium,
hymnidicasque Deo laudes cantabiliter jubilantium,
quod subsilenter eatenus se vicissim audisse
fatebantur, donec ad nocturnalis debitum officii
pulsato signo fratres evigilarent. Unde si miraculorum
causas ordinabili providentia dispositas
consideramus, illa superior visio completa decernitur,
qua ostensum monstravimus, horum martyrum
gratia qui in circuitu essent, sanctos illuc conventuros
angelico duntaxat comitatu jucundos.
CAPUT XXIV.
Ex pago Parisiaco, et villa nuncupante Theodasio
( Thiais ), juvenis quidam annos, ut ferebatur, quinque
in caecitate gerens, se omni tempore nubilum
fore gemebat. Supplicat ergo tot tantisque sanctorum
martyrum compertis virtutibus, quatenus ad
eorum pium perduceretur auxilium. Jam enim quasi
fidei lumine catechizatus videre coeperat, quod cum
factum fuisset, cito benigna eorum interventione,
quod fidens quaesivit, consequi meruit. Siquidem
non post multum temporis expletis ibidem ad salutifera
eorumdem sanctorum martyrum limina lacrymosis