PL 116, col. 168
Liber contra Judaeos (Amulo Lugdunensis), J. P. Migne
Christum, ut auditoribus suis efficiant irremediabiliter
odiosum, nuncupant eum sua lingua Ussum
Hamizri. Quod dicitur Latine, Dissipator Aegyptius.
Ita non est satis quod patres eorum, praesenti
ei in carne dicebant: « Nonne bene dicimus nos quia
Samaritanus es tu, et daemonium habes? » [(Joan.
VIII, 48)] ; et ad Pilatum de illo: « Hunc invenimus
subvertentem gentem nostram [(Luc. XXIII, 2)] , »
nisi eum isti, incrementa et alumni hominum peccatorum,
novis conviciis et maledictis infament, affirmantes
eum gentis suae dissipatorem Aegyptium:
credo, propter illum Aegyptium magum et pseudo prophetam,
qui multos eorum aliquando decepit ut perdidit,
de quo et in Actibus apostolorum Tribunus ad Paulum
loquitur: « Nonne tu es Aegyptius, qui ante hos dies
tumultum concitasti et eduxisti in desertum quatuor
millia virorum sicariorum? » [(Act. XXI, 38.)] Cultum,
quem ei in toto mundo fideles exhibent, vocant cultum
Baal, et religionem Dei alieni, tanquam ipse sit de
quo in psalmo praecipitur: « Non erit in te Deus recens,
neque adorabis Deum alienum [(Psal. LXXX,
10)] , » Odorem illum gravem et teterrimum, qui solet
sentiri in horis matutinis, in exordio aestivi temporis,
affirmant de tormentis infernalibus, quibus ipse
apud inferos torqueatur, eo quod gentem eorum turbaverit,
et totum mundum deceperit, eructare. Unde
et populos nationum, qui ejus susceperunt fidem, interpretantes
esse Babyloniam, et Regem hujus Babylonis
Christum nostrum intelligentes, quidquid in illa
visione Isaiae, cujus titulus est « Onus Babylonis
[(Isa. XIII, 1)] ,
» dicitur de relaxatione populi Dei ex
Babylonica captivitate, et de interitu regis et regni
illius, totum ad suam de hac novissima captivitate
ereptionem et ad Christi, ut ipsi putant, dejectionem,
impiissime transferre conantur, tanquam illis
propheta promittat, dicens: « Et erit in die illa, cum
requiem dederit tibi Dominus a labore tuo, et a concussione
tua, et a servitute dura qua ante servisti,
sumes parabolam istamcontra regem Babylonis, et
dices: Quomodo cessavit exactor, quievit tributum?
Contrivit Dominus baculum impiorum, virgam dominantium,
etc. » Et tunc velut ipsi Christo insultent,
dicentes: « Quomodo cecidisti de coelo, Lucifer, qui
mane oriebaris? corruisti in terram, qui vulnerabas
gentes? Qui dicebas in corde tuo: In coelum
ascendam, super astra Dei exaltabo solium
meum [(Isa. XIV, 12, 13)] , » etc. Et de illo omnino
impletum esse confirmant quod sequitur: « Verumtamen
ad infernum detraheris, in profundum laci. Qui
te viderint, ad te inclinabuntur, teque prospicient.
Nunquid iste est vir qui conturbavit terram? etc. »
Et quod post paululum subjungitur: « Tu autem projectus
es de sepulcro tuo quasi stirps inutilis, pollutus,
et obvolutus cum his qui interfecti sunt gladio,
et descenderunt ad fundamenta laci. Quasi cadaver
putridum, non habebis consortium, neque cum eis
in sepulturam. Tu enim terram tuam disperdidisti,
tu populum occidisti. »
XL.
Et dicunt eum a majoribus suis, quando depositus
odiosum, nuncupant eum sua lingua Ussum
Hamizri. Quod dicitur Latine, Dissipator Aegyptius.
Ita non est satis quod patres eorum, praesenti
ei in carne dicebant: « Nonne bene dicimus nos quia
Samaritanus es tu, et daemonium habes? » [(Joan.
VIII, 48)] ; et ad Pilatum de illo: « Hunc invenimus
subvertentem gentem nostram [(Luc. XXIII, 2)] , »
nisi eum isti, incrementa et alumni hominum peccatorum,
novis conviciis et maledictis infament, affirmantes
eum gentis suae dissipatorem Aegyptium:
credo, propter illum Aegyptium magum et pseudo prophetam,
qui multos eorum aliquando decepit ut perdidit,
de quo et in Actibus apostolorum Tribunus ad Paulum
loquitur: « Nonne tu es Aegyptius, qui ante hos dies
tumultum concitasti et eduxisti in desertum quatuor
millia virorum sicariorum? » [(Act. XXI, 38.)] Cultum,
quem ei in toto mundo fideles exhibent, vocant cultum
Baal, et religionem Dei alieni, tanquam ipse sit de
quo in psalmo praecipitur: « Non erit in te Deus recens,
neque adorabis Deum alienum [(Psal. LXXX,
10)] , » Odorem illum gravem et teterrimum, qui solet
sentiri in horis matutinis, in exordio aestivi temporis,
affirmant de tormentis infernalibus, quibus ipse
apud inferos torqueatur, eo quod gentem eorum turbaverit,
et totum mundum deceperit, eructare. Unde
et populos nationum, qui ejus susceperunt fidem, interpretantes
esse Babyloniam, et Regem hujus Babylonis
Christum nostrum intelligentes, quidquid in illa
visione Isaiae, cujus titulus est « Onus Babylonis
[(Isa. XIII, 1)] ,
» dicitur de relaxatione populi Dei ex
Babylonica captivitate, et de interitu regis et regni
illius, totum ad suam de hac novissima captivitate
ereptionem et ad Christi, ut ipsi putant, dejectionem,
impiissime transferre conantur, tanquam illis
propheta promittat, dicens: « Et erit in die illa, cum
requiem dederit tibi Dominus a labore tuo, et a concussione
tua, et a servitute dura qua ante servisti,
sumes parabolam istamcontra regem Babylonis, et
dices: Quomodo cessavit exactor, quievit tributum?
Contrivit Dominus baculum impiorum, virgam dominantium,
etc. » Et tunc velut ipsi Christo insultent,
dicentes: « Quomodo cecidisti de coelo, Lucifer, qui
mane oriebaris? corruisti in terram, qui vulnerabas
gentes? Qui dicebas in corde tuo: In coelum
ascendam, super astra Dei exaltabo solium
meum [(Isa. XIV, 12, 13)] , » etc. Et de illo omnino
impletum esse confirmant quod sequitur: « Verumtamen
ad infernum detraheris, in profundum laci. Qui
te viderint, ad te inclinabuntur, teque prospicient.
Nunquid iste est vir qui conturbavit terram? etc. »
Et quod post paululum subjungitur: « Tu autem projectus
es de sepulcro tuo quasi stirps inutilis, pollutus,
et obvolutus cum his qui interfecti sunt gladio,
et descenderunt ad fundamenta laci. Quasi cadaver
putridum, non habebis consortium, neque cum eis
in sepulturam. Tu enim terram tuam disperdidisti,
tu populum occidisti. »
XL.
Et dicunt eum a majoribus suis, quando depositus