PL 126, col. 122
Epistolae (Hincmarus Rhemensis), J. P. Migne
nec quibuscunque vel quorumcunque terroribus vel
blanditiis, ex hac causa unde agitur, a sacris legibus
et regulis deviabo.
EPISTOLA XXI CONCILII TUSIACENSIS AD RERUM ECCLESIASTICARUM PERVASORES ET AD PAUPERUM PRAEDATORES. Unde et quando ac qualiter acciderit ut res ecclesiasticae Domino sint consecratae, et quantum sit periculum pauperes depraedari. [(Apud Labb., Conc. tom. VIII.)]
Anno Incarnationis Dominicae 860, indictione
IX, XI Kalendas Novembres, sancta synodus congregata
in villa Tusiaco Tullensis paroeciae, episcoporum
XIV provinciarum, Lugdunensium videlicet,
Rothomagensium, Turonensium, Senonum, Viennensium,
Arelatensium, Vesontionum, Mogontinensium,
Agrippinensium, Trevirorum, Rhemorum,
Biturigensium, Burdigalensium, Narbonensium, omnibus
Dei fidelibus et sanctae Ecclesiae filiis, ad quos
haec divinae constitutionis notitia potuerit pervenire,
pacem et salutem optat in Domino.
Deus omnipotens, summus et verus, unus ac
solus, Pater scilicet, et Filius, qui est consubstantiale
Verbum ejus, et utriusque Spiritus sanctus,
utrique coaeternus ac coaequalis, Trinitas inconfusa
atque inseparabilis, qui solus habet immortalitatem,
et lucem habitat inaccessibilem, quem
nemo hominum vidit, nec videre potest, nec locorum
vel finito vel infinito spatio continetur, nec
temporum vel finito vel infinito volumine variatur;
neque enim est in ejus substantia, qua
Deus est, quod brevius sit in parte quam toto;
qui sine initio est et permanet sine fine, incommutabili
aeternitate vivens; creavit omnia simul,
ex quibus currerent tempora, et implerentur loca,
temporalibusque et localibus rerum motibus saecula
volverentur. In quibus rebus quaedam spiritalia,
quaedam corporalia, visibilia siquidem et invisibilia
condidit: formans materiem, quam nec alius,
nec nullus, sed omnino ipse informem ac formabilem
instituit, ut formationem suam non tempore,
sed origine praeveniret; testante Scriptura: Qui
vivit in aeternum, creavit omnia simul [(Eccli. XVIII)]
.
Et: In principio fecit Deus coelum et terram [(Gen. I)]
;
et omnia opera sua bona valde, quae in coelo sunt
et quae in terra. Duas quoque harum creaturarum
suarum rationales creaturas, scilicet angelicam et
humanam, imaginis et similitudinis suae dote ditatas,
cum libero arbitrio condidit; ut sicut ipse
non necessitate, sed natura est bonus et voluntarie,
et ita ipsae rationales creaturae non constrictae necessitate,
sed bonae essent, ut natura, ita et voluntarie.
Quia si tales essent ut liberae voluntatis arbitrio
malum vitare et bonum non possent agere, lapidibus
et caeteris rebus insensibilibus atque irrationabilibus
potius quam Deo similes essent, et merito
illius retributione carerent, nec esset unde pro
blanditiis, ex hac causa unde agitur, a sacris legibus
et regulis deviabo.
EPISTOLA XXI CONCILII TUSIACENSIS AD RERUM ECCLESIASTICARUM PERVASORES ET AD PAUPERUM PRAEDATORES. Unde et quando ac qualiter acciderit ut res ecclesiasticae Domino sint consecratae, et quantum sit periculum pauperes depraedari. [(Apud Labb., Conc. tom. VIII.)]
Anno Incarnationis Dominicae 860, indictione
IX, XI Kalendas Novembres, sancta synodus congregata
in villa Tusiaco Tullensis paroeciae, episcoporum
XIV provinciarum, Lugdunensium videlicet,
Rothomagensium, Turonensium, Senonum, Viennensium,
Arelatensium, Vesontionum, Mogontinensium,
Agrippinensium, Trevirorum, Rhemorum,
Biturigensium, Burdigalensium, Narbonensium, omnibus
Dei fidelibus et sanctae Ecclesiae filiis, ad quos
haec divinae constitutionis notitia potuerit pervenire,
pacem et salutem optat in Domino.
Deus omnipotens, summus et verus, unus ac
solus, Pater scilicet, et Filius, qui est consubstantiale
Verbum ejus, et utriusque Spiritus sanctus,
utrique coaeternus ac coaequalis, Trinitas inconfusa
atque inseparabilis, qui solus habet immortalitatem,
et lucem habitat inaccessibilem, quem
nemo hominum vidit, nec videre potest, nec locorum
vel finito vel infinito spatio continetur, nec
temporum vel finito vel infinito volumine variatur;
neque enim est in ejus substantia, qua
Deus est, quod brevius sit in parte quam toto;
qui sine initio est et permanet sine fine, incommutabili
aeternitate vivens; creavit omnia simul,
ex quibus currerent tempora, et implerentur loca,
temporalibusque et localibus rerum motibus saecula
volverentur. In quibus rebus quaedam spiritalia,
quaedam corporalia, visibilia siquidem et invisibilia
condidit: formans materiem, quam nec alius,
nec nullus, sed omnino ipse informem ac formabilem
instituit, ut formationem suam non tempore,
sed origine praeveniret; testante Scriptura: Qui
vivit in aeternum, creavit omnia simul [(Eccli. XVIII)]
.
Et: In principio fecit Deus coelum et terram [(Gen. I)]
;
et omnia opera sua bona valde, quae in coelo sunt
et quae in terra. Duas quoque harum creaturarum
suarum rationales creaturas, scilicet angelicam et
humanam, imaginis et similitudinis suae dote ditatas,
cum libero arbitrio condidit; ut sicut ipse
non necessitate, sed natura est bonus et voluntarie,
et ita ipsae rationales creaturae non constrictae necessitate,
sed bonae essent, ut natura, ita et voluntarie.
Quia si tales essent ut liberae voluntatis arbitrio
malum vitare et bonum non possent agere, lapidibus
et caeteris rebus insensibilibus atque irrationabilibus
potius quam Deo similes essent, et merito
illius retributione carerent, nec esset unde pro