PL 137, col. 109

Epistola ad Elfegum Wentanum (Wolstanus Wintoniensis), J. P. Migne

Istius antiqui reparavit et atria templi,
Moenibus excelsis culminibusque novis:
Partibus hoc Austri firmans et partibus Arcti.
Porticibus solidis, arcubus et variis,
Addidit et plures sacris altaribus aedes,
Quae retinent dubium liminis introitum.
Quisquis ut ignotis deambulat atria plantis,
Nesciat unde meat, quove pedem referat.
Omni parte fores quia conspiciuntur apertae,
Nec patet ulla sibi semita certa viae.
Huc illucque vagos stans circumducit ocellos,
Attica Daedalei tecta stupetque soli:
Certior adveniat donec sibi ductor, et ipsum
Ducat ad extremi limina vestibuli.
Hic secum mirans cruce se consignat; et unde
Exeat, attonito pectore scire nequit.
Sic constructa micat, sic et variata coruscat
Machina, quae hanc matrem sustinet ecclesiam,
Quam Pater ille pius, summa pietate refertus,
Nominis ad laudem celsitonantis Heri
Fundavit, struxit, dotavit, et inde sacravit,
Et meruit templi solvere vota sui,
Regis Aedelredi visu cernente modesti,
In regni solio qui superest hodie.
Illum Pontifices sequebantur in ordine plures,
Complentes sanctum rite ministerium.
Quorum summus erat vultu maturus et actu,
Canitie niveus Dunstan et angelicus.
Hunc sequebatur ovans Anglorum lucifer idem
Praesul Adelwoldus, corde benignivolus.
Post alii septem, quos nunc addicere promptum est. cwig,
Carmine versifico cum pede dactylico,
Aelfstan Aethelgarus, rursumque Aelfstanus et Aes
Aelfhean, Aethilsinus, hic et Adulfus erant.
Post alii plures aderant proceresque, ducesque,
Gentis et Anglorum maxima pars comitum:
Quos e concilio pariter collegerat illo,
Quod fuerat vici regis in Andeferan,
Idem pastor ovans et saepe notandus Adelwold,
Sicut ei Domini gratia contulerat.
Et celebrant cuncti solemnia maxima templi,
Plaudentes Domino pectore laudifluo.
Laetanturque bonis super omnibus ille benignus
Quae statuit cunctis Praesul opima dari.
Fercula sunt admista epulis, cibus omnis abundat.
Nullus adest tristis, omnis adest hilaris.
Nulla fames, ubi sunt cunctis obsonia plenis,
Et remanet vario mensa referta cibo;
Pincernaeque vagi cellaria saepe frequentant,
Convivasque rogant, ut bibere incipiant.
Crateras magnos statuunt, et vina coronant,
Miscentes potus potibus innumeris.
Fecundi calices, ubi rusticus impiger hausit
Spumantem pateram gurgite mellifluam:
Et tandem pleno se totum proluit auro,
Setigerum mentum concutiendo suum.
Sicque dies alterque dies processit in hymnis,

Testo del Corpus Corporum (Università di Zurigo).

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.