PL 137, col. 112
Epistola ad Elfegum Wentanum (Wolstanus Wintoniensis), J. P. Migne
Victor honore potens, victor in arce nitens:
Ante retroque micans, habitu venerandus et actu.
Cujus ab eloquio dulcia mella fluunt.
Quem Deus e coelis tueatur ubique supernis:
Anglorum populis servet et incolumem.
Hunc Aelfstanus ovans, alter comitatur et Elfstan.
Pontifices ambo, plenus uterque Deo.
Aelfheah adest, Ordbirhtus adest, Wilfsinus et Aelfric,
Splendentes cuncti jure sacerdotii.
Incipiuntque omnes modulata voce canentes:
Pax sit huic domui, pax sit et hic fidei:
Pax fiat intranti, pax et fiat egredienti:
Semper in hocque loco, laus sit honorque Deo.
Sic in laude Dei resonant nova moenia templi,
Omnis et in Domino lingua resultat ovans.
Hinc adstant proceres, pueri hinc, juvenesque, senesque,
Et celebrant sancti gaudia coenobii.
Sic optata diu data nunc memoranda per aevum,
Votis plena piis fulsit in urbe dies;
In qua promeruit sua gaudia cernere Pastor,
Officioque sacro reddere vota Deo.
Hinc te Pontifices circumdant, inde ministri.
Te totum cinxit, hinc honor, inde favor.
Et simul hymnisona fratrum coeunte corona:
Quisque tuum votum, qua valet arte, canit.
Cimbalicae voces calamis miscentur acutis.
Disparibusque tropis dulce camoena sonat.
Insuper et cleri jubilat plebs omnis et infans:
Et Deitatis opem machina trina tonat.
Laetitiae augmentum quoniam cumulatur in omni
Istius antiqui parte monasterii.
Laetanturque cibis omnes epulisque refecti,
Potibus et variis omnibus atque bonis.
Sic hujus sancti nituit celebratio templi,
Nomine apostolico sanctificata Deo.
Haec est aula pii fulgens in onomate Petri,
Qui solet excelsos clave ligare polos:
Qui praestante Deo solvitque ligamina mundo,
Et reserat cunctis coelica regna piis.
Haec quoque, Paule, tibi committitur, aula tuenda,
Qui mundi cunctos ore domas populos.
Exsistatis ut hic speciales ambo patroni:
Est quibus unus apex, gloria parque polo.
Exaudire Deum rogitetis et omnipotentem,
Dignetur populi vota precesque sui.
Quisquis ut hoc templum beneficia poscere quaerit,
Impetret a Domino gaudia plena pio.
Qua vir apostolicus jacet almus et ille Birinus
Has lavacro gentes qui lavit occiduas.
Signipotens in ea pausat quoque demate [ l. corpore] Swithun
Qui precibus cunctum sublevat hunc populum.
In medio templi fulgent Byrnstanus et Aelfheah,
Jure sacerdotii cultor uterque Dei.
Summus et antistes, patriae decus, altor egentum,
Spes peregrinorum, splendor honorque Patrum;
Noster Adelwoldus pastor, pater atque magister,
Cujus in aeterna luce coruscat apex.
Cujus in Anglorum micat omni limine nomen,
Ante retroque micans, habitu venerandus et actu.
Cujus ab eloquio dulcia mella fluunt.
Quem Deus e coelis tueatur ubique supernis:
Anglorum populis servet et incolumem.
Hunc Aelfstanus ovans, alter comitatur et Elfstan.
Pontifices ambo, plenus uterque Deo.
Aelfheah adest, Ordbirhtus adest, Wilfsinus et Aelfric,
Splendentes cuncti jure sacerdotii.
Incipiuntque omnes modulata voce canentes:
Pax sit huic domui, pax sit et hic fidei:
Pax fiat intranti, pax et fiat egredienti:
Semper in hocque loco, laus sit honorque Deo.
Sic in laude Dei resonant nova moenia templi,
Omnis et in Domino lingua resultat ovans.
Hinc adstant proceres, pueri hinc, juvenesque, senesque,
Et celebrant sancti gaudia coenobii.
Sic optata diu data nunc memoranda per aevum,
Votis plena piis fulsit in urbe dies;
In qua promeruit sua gaudia cernere Pastor,
Officioque sacro reddere vota Deo.
Hinc te Pontifices circumdant, inde ministri.
Te totum cinxit, hinc honor, inde favor.
Et simul hymnisona fratrum coeunte corona:
Quisque tuum votum, qua valet arte, canit.
Cimbalicae voces calamis miscentur acutis.
Disparibusque tropis dulce camoena sonat.
Insuper et cleri jubilat plebs omnis et infans:
Et Deitatis opem machina trina tonat.
Laetitiae augmentum quoniam cumulatur in omni
Istius antiqui parte monasterii.
Laetanturque cibis omnes epulisque refecti,
Potibus et variis omnibus atque bonis.
Sic hujus sancti nituit celebratio templi,
Nomine apostolico sanctificata Deo.
Haec est aula pii fulgens in onomate Petri,
Qui solet excelsos clave ligare polos:
Qui praestante Deo solvitque ligamina mundo,
Et reserat cunctis coelica regna piis.
Haec quoque, Paule, tibi committitur, aula tuenda,
Qui mundi cunctos ore domas populos.
Exsistatis ut hic speciales ambo patroni:
Est quibus unus apex, gloria parque polo.
Exaudire Deum rogitetis et omnipotentem,
Dignetur populi vota precesque sui.
Quisquis ut hoc templum beneficia poscere quaerit,
Impetret a Domino gaudia plena pio.
Qua vir apostolicus jacet almus et ille Birinus
Has lavacro gentes qui lavit occiduas.
Signipotens in ea pausat quoque demate [ l. corpore] Swithun
Qui precibus cunctum sublevat hunc populum.
In medio templi fulgent Byrnstanus et Aelfheah,
Jure sacerdotii cultor uterque Dei.
Summus et antistes, patriae decus, altor egentum,
Spes peregrinorum, splendor honorque Patrum;
Noster Adelwoldus pastor, pater atque magister,
Cujus in aeterna luce coruscat apex.
Cujus in Anglorum micat omni limine nomen,