PL 137, col. 374
De corpore et sanguine Christi (Gezo Dertonensis), J. P. Migne
nunc, et semper, et in omnia saecula saeculorum.
Amen.
Explicit prologus.
INCIPIUNT CAPITULA SEQUENTIS OPERIS.
I. Quod humana infirmitas non facile debeat divina
discutere, ex libro beati Hilarii episcopi et confessoris
de Trinitate.
II. De Dominici corporis origine.
III. De nativitate Dei Filii ex Patre.
IV. Quod formis saepe comparabilibus erudiamur ad
intelligenda divina.
V. De Dei Patris substantia.
VI. De nativitate Filii Dei ex Patre.
VII. De Filii Dei generatione ex matre.
VIII. Dominum nostrum J. C. per assumptam carnem
naturaliter manere in nobis, et nos per perceptionem
corporis, et sanguinis ejus manere in eo.
IX. Ecclesiae fides catholica.
X. Nec confidendum in humana prudentia.
XI. De Dei Verbo.
XII. Cypriani assertio vera de Deo.
XIII. Augustini de Dei Verbo.
XIV. Christi communionem verum corpus ejus et
sanguinem non esse dubitandum.
XV. Quod hoc mysterium Christi nullus debeat
ignorare.
XVI. Quid sint sacramenta vel quare dicantur.
XVII. Utrum sub figura, an veritate, hoc mysticum
calicis fiat sacramentum.
XVIII. Quid intersit inter immolationes veteres figurasque
legalium, et inter sacramentum Dominici
corporis et sanguinis.
XIX. Quid sit digne ad vitam percipere corpus et
sanguinem Christi.
XX. Quibus modis dicitur corpus Christi.
XXI. Quod in hac communione aut judicium percipitur,
aut praemium.
XXII. Quid necesse fuerit, quod semel gestum est,
quotidie Christum immolari, vel quid boni tribuant
haec mysteria digne accipientibus.
XXIII. Cur in pane et vino hoc mysterium celebretur.
XXIV. Cur in calice aqua misceatur.
XXV. Utrum plus aliquid habeat hoc mysterium,
quoties a bono, an minus quidpiam quam Veritas
repromittit, si a malo conficiatur ministro.
XXVI. Ut quid haec colorem aut saporem in sacramento
minime permutant.
XXVII. Quod haec saepe visibili specie apparuerint.
XXVIII. Quibus verbis hoc mysterium conficiatur.
XXIX. Utrum hoc corpus post consecrationem panis
jure queat vocari.
XXX. Utrum plus ex eo habeat qui majus an qui
minus acceperit.
XXXI. Cur hoc mysterium ante passionem discipulis
traditur.
XXXIX.
Judaeos ab omni conventu fidelium arcendos,
XXXII. Ut quid in sanguine Christi fragmentum
corporis admiscetur.
XXXIII. Quare generaliter nunc a jejunis mysterium
sacrae communionis celebratur, cum Dominus
post coenam apostolis hoc tradidit.
XXXIV. Quid sit, quod Dominus ait: Non bibam
amodo de hoc genimine vitis, donec illud bibam novum
in regno Patris mei.
XXXV. Si ulla differentia sit in hoc mysterio justo
et poenitenti reconciliato.
XXXVI. Quid digne vel indigne sumentibus Dominici
corporis et sanguinis praestet eucharistia.
XXXVII. Quid beatus martyr Cyprianus affirmat se
praesente contigisse his qui polluti de idolothytis
Dominici corporis et sanguinis sacramenta temere
susceperunt.
XXXVIII. Quare peccatis criminalibus irretiti a sacramentis
Dominicis arceantur.
Amen.
Explicit prologus.
INCIPIUNT CAPITULA SEQUENTIS OPERIS.
I. Quod humana infirmitas non facile debeat divina
discutere, ex libro beati Hilarii episcopi et confessoris
de Trinitate.
II. De Dominici corporis origine.
III. De nativitate Dei Filii ex Patre.
IV. Quod formis saepe comparabilibus erudiamur ad
intelligenda divina.
V. De Dei Patris substantia.
VI. De nativitate Filii Dei ex Patre.
VII. De Filii Dei generatione ex matre.
VIII. Dominum nostrum J. C. per assumptam carnem
naturaliter manere in nobis, et nos per perceptionem
corporis, et sanguinis ejus manere in eo.
IX. Ecclesiae fides catholica.
X. Nec confidendum in humana prudentia.
XI. De Dei Verbo.
XII. Cypriani assertio vera de Deo.
XIII. Augustini de Dei Verbo.
XIV. Christi communionem verum corpus ejus et
sanguinem non esse dubitandum.
XV. Quod hoc mysterium Christi nullus debeat
ignorare.
XVI. Quid sint sacramenta vel quare dicantur.
XVII. Utrum sub figura, an veritate, hoc mysticum
calicis fiat sacramentum.
XVIII. Quid intersit inter immolationes veteres figurasque
legalium, et inter sacramentum Dominici
corporis et sanguinis.
XIX. Quid sit digne ad vitam percipere corpus et
sanguinem Christi.
XX. Quibus modis dicitur corpus Christi.
XXI. Quod in hac communione aut judicium percipitur,
aut praemium.
XXII. Quid necesse fuerit, quod semel gestum est,
quotidie Christum immolari, vel quid boni tribuant
haec mysteria digne accipientibus.
XXIII. Cur in pane et vino hoc mysterium celebretur.
XXIV. Cur in calice aqua misceatur.
XXV. Utrum plus aliquid habeat hoc mysterium,
quoties a bono, an minus quidpiam quam Veritas
repromittit, si a malo conficiatur ministro.
XXVI. Ut quid haec colorem aut saporem in sacramento
minime permutant.
XXVII. Quod haec saepe visibili specie apparuerint.
XXVIII. Quibus verbis hoc mysterium conficiatur.
XXIX. Utrum hoc corpus post consecrationem panis
jure queat vocari.
XXX. Utrum plus ex eo habeat qui majus an qui
minus acceperit.
XXXI. Cur hoc mysterium ante passionem discipulis
traditur.
XXXIX.
Judaeos ab omni conventu fidelium arcendos,
XXXII. Ut quid in sanguine Christi fragmentum
corporis admiscetur.
XXXIII. Quare generaliter nunc a jejunis mysterium
sacrae communionis celebratur, cum Dominus
post coenam apostolis hoc tradidit.
XXXIV. Quid sit, quod Dominus ait: Non bibam
amodo de hoc genimine vitis, donec illud bibam novum
in regno Patris mei.
XXXV. Si ulla differentia sit in hoc mysterio justo
et poenitenti reconciliato.
XXXVI. Quid digne vel indigne sumentibus Dominici
corporis et sanguinis praestet eucharistia.
XXXVII. Quid beatus martyr Cyprianus affirmat se
praesente contigisse his qui polluti de idolothytis
Dominici corporis et sanguinis sacramenta temere
susceperunt.
XXXVIII. Quare peccatis criminalibus irretiti a sacramentis
Dominicis arceantur.