PL 137, col. 514
Epistolae (Adalbero Remensis), J. P. Migne
vinam pervasit, quasi in ultionem reginae,
Juveniacum oppidum se invadere simulant, scelus
facturi si vobiscum paucam persenserint manum.
Haec dixi, mentem pro vobis omnino sollicitam habens,
et plena fide exsecuturus quaecunque per G.
vobis fidissimum significastis, qui hoc sibi donari
petit, ut vestrae partis fuerit verissimus interpres.
EPISTOLA XXVII. AD ECBERTUM TREVIRENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Destinato operi designatas mittimus species, admirabilem
formam, et quae mentem et oculos pascat,
frater efficiet fratri, soror sorori. Exiguam materiam
nostram, magnum ac celebre ingenium vestrum
nobilitabit, cum adjectione vitri, tum compositione
artificis elegantis.
EPISTOLA XXVIII. AD FRATRES BLANDINIACENSES.
Quousque abutemini patientia, fidissimi quondam,
ut putabatur, amici? Charitatem verborum praetenditis,
rapinam exercere parati. Cur sanctissimam
societatem abrumpitis? Quosdam codices nobis
vestra sponte obtulistis, sed nostri juris nostraeque
Ecclesiae contra divinas humanasque leges retinetis.
Aut librorum restitutione cum adjuncto charitas redintegrabitur,
aut depositum male retentum bene
merito supplicio condemnabitur.
EPISTOLA XXIX. AD ECBERTUM ARCHIEPISCOPUM TREVIRENSEM.
Quia diu optato consilio vestro non perfruimur,
non satis patienti animo toleramus, instamus, casusque
interstrepentes revincere laboramus. Synodus
in partibus Rheni, ut fama est, indicta: nostrorumque
episcoporum cum validiores morbi, tum
etiam regia negotia, quam una voluimus interturbant
synodum. Sed ne interim otio torpeamus, beati
Ottonis suffragia ad praesens expetere in animo est,
unde per vos reditum habere disponimus, ut prolixam
disjunctionem nostram ea conjunctione castigemus.
Et quoniam per Verdunum iter nobis est, eo crucem
vestra scientia ut speramus elaboratam, si fieri
potest, Kal. Novembris dirigite, sitque hoc pignus
amicitiae. Ita opus placens dum oculis crebrius
ingeretur, indissolubilis amor in dies augmentabitur.
EPISTOLA XXX. AD ECBERTUM ARCHIEPISCOPUM TREVIRENSEM.
Etsi beneficiis vestris in animo est suo tempore respondere,
tamen uti haec eadem accumulentur, sancta
societas praesumit. Sit ergo nostro obtentu Hidilo
fratris mei presbyter nexu excommunicationis liber,
donec in proximo conventu causa ejus discussa aut
innocentem reddat, aut nos ab injusta petitione absolvat.
Sit etiam is qui relator nostrorum librorum
esse debet, Sacramentalis auro decentissime insigniti
lator. Quippe nonnulla quae placuerint quam citissime
rescribemus, ac per eumdem latorem volumen
nullo genere inferius deponemus.
EPISTOLA XXXI. AD EUMDEM.
Juveniacum oppidum se invadere simulant, scelus
facturi si vobiscum paucam persenserint manum.
Haec dixi, mentem pro vobis omnino sollicitam habens,
et plena fide exsecuturus quaecunque per G.
vobis fidissimum significastis, qui hoc sibi donari
petit, ut vestrae partis fuerit verissimus interpres.
EPISTOLA XXVII. AD ECBERTUM TREVIRENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Destinato operi designatas mittimus species, admirabilem
formam, et quae mentem et oculos pascat,
frater efficiet fratri, soror sorori. Exiguam materiam
nostram, magnum ac celebre ingenium vestrum
nobilitabit, cum adjectione vitri, tum compositione
artificis elegantis.
EPISTOLA XXVIII. AD FRATRES BLANDINIACENSES.
Quousque abutemini patientia, fidissimi quondam,
ut putabatur, amici? Charitatem verborum praetenditis,
rapinam exercere parati. Cur sanctissimam
societatem abrumpitis? Quosdam codices nobis
vestra sponte obtulistis, sed nostri juris nostraeque
Ecclesiae contra divinas humanasque leges retinetis.
Aut librorum restitutione cum adjuncto charitas redintegrabitur,
aut depositum male retentum bene
merito supplicio condemnabitur.
EPISTOLA XXIX. AD ECBERTUM ARCHIEPISCOPUM TREVIRENSEM.
Quia diu optato consilio vestro non perfruimur,
non satis patienti animo toleramus, instamus, casusque
interstrepentes revincere laboramus. Synodus
in partibus Rheni, ut fama est, indicta: nostrorumque
episcoporum cum validiores morbi, tum
etiam regia negotia, quam una voluimus interturbant
synodum. Sed ne interim otio torpeamus, beati
Ottonis suffragia ad praesens expetere in animo est,
unde per vos reditum habere disponimus, ut prolixam
disjunctionem nostram ea conjunctione castigemus.
Et quoniam per Verdunum iter nobis est, eo crucem
vestra scientia ut speramus elaboratam, si fieri
potest, Kal. Novembris dirigite, sitque hoc pignus
amicitiae. Ita opus placens dum oculis crebrius
ingeretur, indissolubilis amor in dies augmentabitur.
EPISTOLA XXX. AD ECBERTUM ARCHIEPISCOPUM TREVIRENSEM.
Etsi beneficiis vestris in animo est suo tempore respondere,
tamen uti haec eadem accumulentur, sancta
societas praesumit. Sit ergo nostro obtentu Hidilo
fratris mei presbyter nexu excommunicationis liber,
donec in proximo conventu causa ejus discussa aut
innocentem reddat, aut nos ab injusta petitione absolvat.
Sit etiam is qui relator nostrorum librorum
esse debet, Sacramentalis auro decentissime insigniti
lator. Quippe nonnulla quae placuerint quam citissime
rescribemus, ac per eumdem latorem volumen
nullo genere inferius deponemus.
EPISTOLA XXXI. AD EUMDEM.