PL 137, col. 515
Epistolae (Adalbero Remensis), J. P. Migne
Omni difficultate rerum a coepto itinere interclusi,
expetendum censuimus portum salutis. Nam declivium
montium torrentes continui intercipiunt, campestria
sic juges aquae vestiunt, ut villis cum habitatoribus
sublatis, armentis enectis, terrorem ingerant
diluvii renovandi: spe melioris aurae a physicis
sublata. Refugimus itaque ad vos tanquam ad arcam
Noe, Treverimque invisere totis viribus conamur:
beati Ottonis per vim extorta obsequia in beati Petri
apostolorum principis devotionem relaturi.
EPISTOLA XXXII. AD COMPROVINCIALES.
Multa super statu ecclesiarum Domini, multa super
publicis privatisque negotiis ratiocinaturi, cum nostrae
dioeceseos confratribus charissimo vos invitamus
affectu, non tantum nostri, quantum vestri
causa honoris ac utilitatis. Locus loquendi, Mons
sanctae Mariae Terdonensis, tempus III Iduum Decemb.
Valete.
EPISTOLA XXXIII. AD ROTHARDUM ARCHIEPISCOPUM CAMERACENSEM.
His litteris acceptis Balduinum, quem nuper excommunicavimus,
excommunicate, ob suam uxorem
male derelictam, et quod negligentia diutius est
dilatum, obedientia corrigatur. Nihilque sibi profuerit
Romam adisse, dominum papam mendaciis
delusisse, cum Paulus dicat: Si quis vobis aliud annuntiaverit
praeterquam accepistis, etiam angelus,
anathema sit. Estote ergo nobiscum divinarum legum
defensores, qui sacerdotalis dignitatis gaudetis
esse participes.
EPISTOLA XXXIV. AD. . . . .
Molestia vestra dejecti relevatione relevati sumus,
addidimus, etiam et addemus supplicationes quas
poterimus, et si quid ars medicinae labori nostro
suggeret, quam proxime dirigemus. Permovemur
autem aliquantulum quod tam sero quae circa vos
essent nobis significastis, et maxime super causa
fratris ac nepotis nostri. Mox quippe ut vestra legimus,
ac nostrum legatum a palatio accepimus, qui
omnia quae fuissent, Ar. filium ejus regio dono accepisse
firmaret. In quo aliud solatium non habemus,
nisi quod milites plurimum ab eo dissentire scimus.
Porro et in hoc elaborabimus, in quibus vestrum
velle cognoscemus.
EPISTOLA XXXV. AD CAROLUM DUCEM.
Si quid excellentiae vestrae nostra servitus conferre
potest, in hoc plurimum gaudemus. Et quia
nunc ad vos secundum imperium vestrum non venimus,
militum vestrorum hac illacque discurrentium
terror effecit. Porro autem, si de nostra praesentia
curatis, eos mittite quorum fidei nos credere
audeamus, quousque duces itineris cum securitate
habere possimus. Et ut intelligatis haec dici cum
magna fide, recordamini consilii nostri, et collocutionis
expetendum censuimus portum salutis. Nam declivium
montium torrentes continui intercipiunt, campestria
sic juges aquae vestiunt, ut villis cum habitatoribus
sublatis, armentis enectis, terrorem ingerant
diluvii renovandi: spe melioris aurae a physicis
sublata. Refugimus itaque ad vos tanquam ad arcam
Noe, Treverimque invisere totis viribus conamur:
beati Ottonis per vim extorta obsequia in beati Petri
apostolorum principis devotionem relaturi.
EPISTOLA XXXII. AD COMPROVINCIALES.
Multa super statu ecclesiarum Domini, multa super
publicis privatisque negotiis ratiocinaturi, cum nostrae
dioeceseos confratribus charissimo vos invitamus
affectu, non tantum nostri, quantum vestri
causa honoris ac utilitatis. Locus loquendi, Mons
sanctae Mariae Terdonensis, tempus III Iduum Decemb.
Valete.
EPISTOLA XXXIII. AD ROTHARDUM ARCHIEPISCOPUM CAMERACENSEM.
His litteris acceptis Balduinum, quem nuper excommunicavimus,
excommunicate, ob suam uxorem
male derelictam, et quod negligentia diutius est
dilatum, obedientia corrigatur. Nihilque sibi profuerit
Romam adisse, dominum papam mendaciis
delusisse, cum Paulus dicat: Si quis vobis aliud annuntiaverit
praeterquam accepistis, etiam angelus,
anathema sit. Estote ergo nobiscum divinarum legum
defensores, qui sacerdotalis dignitatis gaudetis
esse participes.
EPISTOLA XXXIV. AD. . . . .
Molestia vestra dejecti relevatione relevati sumus,
addidimus, etiam et addemus supplicationes quas
poterimus, et si quid ars medicinae labori nostro
suggeret, quam proxime dirigemus. Permovemur
autem aliquantulum quod tam sero quae circa vos
essent nobis significastis, et maxime super causa
fratris ac nepotis nostri. Mox quippe ut vestra legimus,
ac nostrum legatum a palatio accepimus, qui
omnia quae fuissent, Ar. filium ejus regio dono accepisse
firmaret. In quo aliud solatium non habemus,
nisi quod milites plurimum ab eo dissentire scimus.
Porro et in hoc elaborabimus, in quibus vestrum
velle cognoscemus.
EPISTOLA XXXV. AD CAROLUM DUCEM.
Si quid excellentiae vestrae nostra servitus conferre
potest, in hoc plurimum gaudemus. Et quia
nunc ad vos secundum imperium vestrum non venimus,
militum vestrorum hac illacque discurrentium
terror effecit. Porro autem, si de nostra praesentia
curatis, eos mittite quorum fidei nos credere
audeamus, quousque duces itineris cum securitate
habere possimus. Et ut intelligatis haec dici cum
magna fide, recordamini consilii nostri, et collocutionis