PL 137, col. 527
Introductio monachorum in monasterium Mosomense (Adalbero Remensis), J. P. Migne
perpetuum tueretur, quandiu illum divina clementia
servandum disponeret, ac in suo concilio coram
episcopis et generali synodo recitatum misit. Itaque
ad se cum S. Romanae Ecclesiae apocrisiariis regressis
etiam responsalibus suis, praesul Deo dignus Adalbero
convocatum undique pro canonibus religendis,
et causis sanctae Ecclesiae in melius conciliandis, in
pago Tardanensi apud Montem sanctae Mariae collegit
mense Maio concilium. Ubi ordinatis justeque
dispositis quaecunque videbantur necessaria et ordinabilia,
voti sui pro quo Romam miserat non immemor,
coram venerandis Patribus et omni illa
sancta synodo sic exorsus dominus est Adalbero.
« Domini Patres, ac dilectissimi fratres, audite,
quaeso, et intendite humilitatis meae preces; quoniam
sicut hic nos congregavit Spiritus sanctus,
ita quidquid ex ejus inspiratione sentimus per
ipsius etiam infusionem et cooperationem administrari
per adventum ejus super nos exorantes
praeoptavimus, et consecuti sumus; unum restat
modicum, in quo auctore omnipotente Deo, etiam
vestrum expostulo favorem, consilium et benedictionem.
Mosomus locus quidam est dioecesis nostrae,
consecratus sub titulo et nomine sanctae Dei genitricis
Mariae, olim ab exordio sanctimonialium
congregatione famosus, sed mundi crebrescentibus
malis in quo erat statu durare non potuit, postea
a fidelibus clericorum vel canonicorum jam bis
restitutus collectione, dum sua quaerunt omnes
non quae Jesu Christi, dilapsis rebus et partim
subtractis, pene ad nihilum redactus est. Unde,
ut credo, ex inspiratione Dei visum est mihi, monachorum
ordine et disciplina secundum sancti
Benedicti regulam locum illum in melius reformare.
Quod et efficiens, domini nostri Romanae
sedis antistis consilium atque auctoritatem super
hoc facto expetens requisivi. Unde ut in praesenti
audituri estis, praeeunte Christi gratia et privilegium
auctoritatis suae nobis transmisit, et decretum
constituens sub pagina sancti Petri corroboravit,
et ausu temerario infringere tentantes anathematis
jaculo impetivit, sicut infra scriptum est:
« JOANNES episcopus, servus servorum Dei, » etc. Reliqua vide inter epistolas et privilegia Joannis
papae XIII.
Quia igitur domini apostolici decretum et vidistis
et audistis, si placet ut itidem hujus sanctae synodi
unanimi testimonio et nostrae humilitatis scripto
corroboretur, hoc factum decernite. Itaque omnibus
sub uno assensum praebentibus conscriptione facta
sic recitatum est:
« Adalbero, divina propitiante clementia, sanctae
Remensis Ecclesiae archiepiscopus. Notum fiat
universis tam praesentibus quam etiam futuris fidelibus,
quondam nobis episcopio gratia et benignitate
regia contradito, sanctorum quoque loca
quaedam in honore integro reperisse plurimum
valentia, quaedam vero pristinae dignitatis statu
deficiente prorsus neglecta. Inter quae ille etiam
servandum disponeret, ac in suo concilio coram
episcopis et generali synodo recitatum misit. Itaque
ad se cum S. Romanae Ecclesiae apocrisiariis regressis
etiam responsalibus suis, praesul Deo dignus Adalbero
convocatum undique pro canonibus religendis,
et causis sanctae Ecclesiae in melius conciliandis, in
pago Tardanensi apud Montem sanctae Mariae collegit
mense Maio concilium. Ubi ordinatis justeque
dispositis quaecunque videbantur necessaria et ordinabilia,
voti sui pro quo Romam miserat non immemor,
coram venerandis Patribus et omni illa
sancta synodo sic exorsus dominus est Adalbero.
« Domini Patres, ac dilectissimi fratres, audite,
quaeso, et intendite humilitatis meae preces; quoniam
sicut hic nos congregavit Spiritus sanctus,
ita quidquid ex ejus inspiratione sentimus per
ipsius etiam infusionem et cooperationem administrari
per adventum ejus super nos exorantes
praeoptavimus, et consecuti sumus; unum restat
modicum, in quo auctore omnipotente Deo, etiam
vestrum expostulo favorem, consilium et benedictionem.
Mosomus locus quidam est dioecesis nostrae,
consecratus sub titulo et nomine sanctae Dei genitricis
Mariae, olim ab exordio sanctimonialium
congregatione famosus, sed mundi crebrescentibus
malis in quo erat statu durare non potuit, postea
a fidelibus clericorum vel canonicorum jam bis
restitutus collectione, dum sua quaerunt omnes
non quae Jesu Christi, dilapsis rebus et partim
subtractis, pene ad nihilum redactus est. Unde,
ut credo, ex inspiratione Dei visum est mihi, monachorum
ordine et disciplina secundum sancti
Benedicti regulam locum illum in melius reformare.
Quod et efficiens, domini nostri Romanae
sedis antistis consilium atque auctoritatem super
hoc facto expetens requisivi. Unde ut in praesenti
audituri estis, praeeunte Christi gratia et privilegium
auctoritatis suae nobis transmisit, et decretum
constituens sub pagina sancti Petri corroboravit,
et ausu temerario infringere tentantes anathematis
jaculo impetivit, sicut infra scriptum est:
« JOANNES episcopus, servus servorum Dei, » etc. Reliqua vide inter epistolas et privilegia Joannis
papae XIII.
Quia igitur domini apostolici decretum et vidistis
et audistis, si placet ut itidem hujus sanctae synodi
unanimi testimonio et nostrae humilitatis scripto
corroboretur, hoc factum decernite. Itaque omnibus
sub uno assensum praebentibus conscriptione facta
sic recitatum est:
« Adalbero, divina propitiante clementia, sanctae
Remensis Ecclesiae archiepiscopus. Notum fiat
universis tam praesentibus quam etiam futuris fidelibus,
quondam nobis episcopio gratia et benignitate
regia contradito, sanctorum quoque loca
quaedam in honore integro reperisse plurimum
valentia, quaedam vero pristinae dignitatis statu
deficiente prorsus neglecta. Inter quae ille etiam