PL 139, col. 1113

Domini annuntiandum baptizandumque populum
et confirmandum ordinare. Quod ut nemini forte
videatur ambiguum, testis est Taxandria, post
multos hinc annos a B. Lamberto idolorum
culturis stirpitus liberata. Brachbantum quoque,
multis erroribus gentilium irretitum, ab ejus successore
S. Huberto ex parte correctum. Germania
etiam pene tota, noviter non solum conversa, sed
etiam novis episcopiis et ecclesiis illustrata pariter
et ditata. Ex iis alios novimus praedicationi usque ad
obitum institisse, alios vacantibus episcopiis aut
abbatiis postea subrogatos esse, alios novis Ecclesiis
episcopia nova instituisse. Beatus vero
Amandus officium susceptum strenue implevit, et
circumcirca positis (Vaccejam, id est Vasconiam,

et Danubium ultra pertentans) verbum Domini
annuntiavit, donec vires suas ad opus tam arduum
videns non sufficere, Romam deliberavit iterato
adire.
3.
Romanum universalem pontificatum Martinus
papa tum administrabat. Cui beatus Amandus votum
suum, cujus obtentu venerat, aperuit: et ut sibi ad
id opus peragendum suppetiae mitterentur poposcit.
Destinati sunt ei plures, quorum nomina exciderunt,
adjutores: inter quos S. Landoaldus archipresbyter,
Amantius diaconus: quos etiam comitatae
sunt sanctae feminae Vinciana et Adeltrudis,
cum aliis viris et mulieribus septem. Per idem fere
tempus B. Joannes, Tungrensium et Trajectensium
feliciter regens pontificatum, mortem occubuit.

Dagobertus vero rex, qui patre defuncto
rerum potitus auspicabiliter successerat, B.
Amandum evocavit, eumque Trajectensium cathedrae
praesidere fecit. Qui per triennium vicos et castra,
verbum vitae annuntiando, circuivit: sed nil se proficere
cernens, sacerdotes insuper et levitas insultare
sibi dolens, ad alia deinceps loca demigravit.
Incompertum est deinde quanta temporis intercapedine
plebs Trajectensium fuerit usque ad B.
Remaclum sine pastorali benedictione, nisi quod
fama ad nos usque perferente accepimus B. Landoaldum