PL 139, col. 1120
Vita S. Landoaldi (Heregerius Lobiensis), J. P. Migne
Manimius nomine, contractus omni nervorum virtute,
nec manum gratia cibi sumendi poterat ad os
ducere, nec nisi alio subvehente ad necessaria saltem
naturae procedere. Is carpento quidem ad santorum
patrocinia est provectus: sed eis salutem
plenissimam impartientibus, domum rediit pedes et
sanus. In villa Lewa, Huberto cuidam primario
ab Leodiensi episcopo beneficiato, erat mulier,
Geyla vocabulo, sed legionario plena daemonio, quod
deinde patuit: nam ducta a cognatis per diversa
virorum Dei coenobia, scilicet SS. Gervasii, Lamberti,
Trudonis, Gertrudis, cum nusquam posset
curari, praesentatur jam desperata eo loci; quia
sanctos noviter mirificandos spectabat de hoste
plenior laus triumphi. Quae in cupa fonte benedicto
redundante deposita, mox nomen B. Landoaldi terribiliter
coepit inclamare, et magnum ab ore muscarum
examen emittere: quae mediante hebdomada
paschali, meruit emundari.
15.
Mulier alia, S. Bavonis ancilla, Andresburgi
eatenus commorata, pro neglecto per annos censu,
oculorum visu est mulctata. Quarto jam anno caecitati
succumbens, de caetero emendationem pollicens,
candelam sanctorum luminariis attulit, censum neglectum
retulit, illuminata illico sana recessit. Zubleva
dicitur et alia villa: illic quaedam mulier sex
annorum curriculo patiebatur hydropis morbum.
Videt in visu nocturno se illuc adduci cum oblatione,
et recepta regredi sospitate. Quod evigilans
continuo explevit, in plaustro illo se deduci mandavit:
et postquam sanitatem recuperavit, a domino
suo Hildrado tradita sanctorum juri, deinde recessit.
16.
Quidam, Hildico nomine, omni dissipatus
actione, silvam ecclesiasticam saepius exstirpans,
increpatus tandem quadam die per nomen sanctorum
ut saltem desisteret, cum monitores insuper
suos cum sanctis, verbis vilibus annullaret; progressus
sequenti die, ut itidem faceret, fagum cum securi
illico superbus conscendit, et continuo, inverso
cadens collo, guttur liquidum, quod blasphemiam
spiraverat, elisit, sicque pessimam vitam digna
morte finivit. Presbyter Sarabertus equum, furtim
nocte quadam latronibus subripientibus, perdiderat:
mane comperto ad notum praesidium cucurrit, candelam
facere maturat: quam ut sanctis attulit, et
precum suarum vota deprompsit, reversum equum
foribus astantem reperit.
17.
Sic ergo copiosa, quae per eorum merita Dominus
dignatus est operari, miracula nos segnis tenacitate
silentii perhorrescentes succingere, res
quidem memorabiles, tamen paulo diffusa prolixitate
signavimus. Praesenti vero tempore nihilominus
apud nos gesta suppetunt adhuc perplura, quae nostra
nec manum gratia cibi sumendi poterat ad os
ducere, nec nisi alio subvehente ad necessaria saltem
naturae procedere. Is carpento quidem ad santorum
patrocinia est provectus: sed eis salutem
plenissimam impartientibus, domum rediit pedes et
sanus. In villa Lewa, Huberto cuidam primario
ab Leodiensi episcopo beneficiato, erat mulier,
Geyla vocabulo, sed legionario plena daemonio, quod
deinde patuit: nam ducta a cognatis per diversa
virorum Dei coenobia, scilicet SS. Gervasii, Lamberti,
Trudonis, Gertrudis, cum nusquam posset
curari, praesentatur jam desperata eo loci; quia
sanctos noviter mirificandos spectabat de hoste
plenior laus triumphi. Quae in cupa fonte benedicto
redundante deposita, mox nomen B. Landoaldi terribiliter
coepit inclamare, et magnum ab ore muscarum
examen emittere: quae mediante hebdomada
paschali, meruit emundari.
15.
Mulier alia, S. Bavonis ancilla, Andresburgi
eatenus commorata, pro neglecto per annos censu,
oculorum visu est mulctata. Quarto jam anno caecitati
succumbens, de caetero emendationem pollicens,
candelam sanctorum luminariis attulit, censum neglectum
retulit, illuminata illico sana recessit. Zubleva
dicitur et alia villa: illic quaedam mulier sex
annorum curriculo patiebatur hydropis morbum.
Videt in visu nocturno se illuc adduci cum oblatione,
et recepta regredi sospitate. Quod evigilans
continuo explevit, in plaustro illo se deduci mandavit:
et postquam sanitatem recuperavit, a domino
suo Hildrado tradita sanctorum juri, deinde recessit.
16.
Quidam, Hildico nomine, omni dissipatus
actione, silvam ecclesiasticam saepius exstirpans,
increpatus tandem quadam die per nomen sanctorum
ut saltem desisteret, cum monitores insuper
suos cum sanctis, verbis vilibus annullaret; progressus
sequenti die, ut itidem faceret, fagum cum securi
illico superbus conscendit, et continuo, inverso
cadens collo, guttur liquidum, quod blasphemiam
spiraverat, elisit, sicque pessimam vitam digna
morte finivit. Presbyter Sarabertus equum, furtim
nocte quadam latronibus subripientibus, perdiderat:
mane comperto ad notum praesidium cucurrit, candelam
facere maturat: quam ut sanctis attulit, et
precum suarum vota deprompsit, reversum equum
foribus astantem reperit.
17.
Sic ergo copiosa, quae per eorum merita Dominus
dignatus est operari, miracula nos segnis tenacitate
silentii perhorrescentes succingere, res
quidem memorabiles, tamen paulo diffusa prolixitate
signavimus. Praesenti vero tempore nihilominus
apud nos gesta suppetunt adhuc perplura, quae nostra